Vladimir İliç Leninin 1904-cü ilin yazında yazdığı məqalənin adını sərlövhə kimi seçməyimin səbəbi var. İş ondadı ki, yanvarın 3-də futbol ictimaiyyətini ikiyə bölən hadisə baş verdi.
Belə ki, Vüsal İsgəndərli Albaniyanın yüksək liqasında çıxış edən “Eqnatiya”dan Türkiyənin 1-ci liqa təmsilçisi “Boluspor”a keçdi. Bundan sonra futbolçunu tənqid atəşinə tutanlarla təbrik edənlərin fikirləriylə tanış olduq. Rəsmi olmayan mənbələrin məlumatına görə, indiki klubu onun üçün “Eqnatiya”ya 100 min avro ödəyib. Dəqiq bilgi isə Vüsalın qardaş ölkədə daha çox maaş alacağıdı. Biz əvvəlcə həmyerlimizi təbrik edir və uğurlar arzulayırıq. Nə də olsa, iş-işdən keçib. Satan satıb, alan alıb...
Lakin məsələnin bir çox maraqlı tərəfi var ki, bunlara toxunmağa dəyər. Şəxsən mən Vüsalın adının “Boluspor”la hallandığını bilsəm də, təkliflə razılaşmayacağına əmin idim. Bunu intuisiyama əsasən yox, məhz oyunçunun “Futbol+”ə verdiyi açıqlama və müsahibələrə əsasən düşünürdüm. Onunla ara-sıra əlaqə saxlayıb durumuyla maraqlanır, işlərinin necə getdiyini soruşurdum. Hər dəfə klub rəhbərliyini, komanda yoldaşlarını tərifləyir, özünü xoşbəxt hiss etdiyini deyirdi. Qısası, heç nədən şikayətçi deyildi. Bu üzdən düşünürdüm ki, Vüsal 2023/24 “futbol ili”nin ardından daha sanballı, Avropanın güclü komandalarından biri ilə anlaşacaq. Belə fikirdə olmağımın səbəblərindən biri də onun oyun performansının qaneedici olmasıyla bağlıydı. Görünür, Vüsal bizlə danışarkən səmimi olmayıb...
Bəs görəsən, indi nə dərəcədə səmimidi? Vüsal həmkarımızın “Eqnatiya”dan ayrılmasının səbəbiylə bağlı sualını belə cavablayır: “Rəhbərlik komandadan getməyimi istəmirdi. Hətta bəzi azarkeşlər dedilər ki, qol vurursan, yaxşı oyun sərgiləyirsən, niyə ayrılırsan? Səbəb stadionlarda olan şərait və dil problemi idi. İnsanlar bəhanə etdiyimi düşünür. Amma Albaniyada problemlər çox idi. Yeməklərini də yeyə bilmirdim. İnşallah, əlimdən gələni edib daha yuxarılara gedəcəyəm”.
Maraqlıdı, oyunçu niyə indiyə qədər hansısa çatışmazlıqdan söz açmırdı? Ümumiyyətlə, meydançaların vəziyyəti yaxşı deyildisə, niyə bir dəfə də zədələnmədi? Yox, əsla sağlamlıqla bağlı bəla arzulamırıq, təki olmasın, amma belə danışırsansa, gərək tutarlı səbəbə sığınasan. Belə deyilsə, insanların sözlərini bəhanə kimi qəbul etməsindən də gileylənməyə haqqın yoxdu! Hələ yeməklərlə bağlı iradı demirəm. Belə adi məsələlərdən silah kimi yararlanandan sonra milliyə çağrılmadığına görə gileylənmək, sadəcə, absurddu. Yaxşı ki, Çin və Yaponiya klublarında oynamamısan, ay Vüsal...
Vüsal indi də “Boluspor”u tərifləyir. Onu deyim ki, mövsümün sonunda yeni klubunu da tərk etsə, təəccüblənməyəcəm. Çünki futbolçu son üç mövsümdə 4 komanda (“Keçiörengücü” (Türkiyə), “Sumqayıt”, “Eqnatiya”, “Boluspor”) dəyişib. Yəni adam sözün əsl mənasında bir yerdə qərar tuta bilmir.
Məsələyə başqa yöndən də yanaşaq. Türkiyəli azarkeşlər də onu xoş qarşılamadı. Klub transferi açıqlayan kimi bir çox azarkeşin narazılığıyla üzləşdi. Tərəfdarların fikrincə, Vüsal kimi yüzlərlə yerli futbolçu var ki, onlara şans verilməliydi. Həmyerlimizin işi bu baxımdan çətin olacaq. Çünki futbolsevərlər onu təzyiq altında saxlayacaq. Adi səhvə yol verdiyi anda “divara qısnayacaqlar”. Necə ki, vaxtaşırı səhvləriylə ön plana çıxan Şahruddin Məhəmmədəliyevə kin qusurlar... Əsas mövzulardan biri də “Eqnatiya”nın Albaniyada çempionluğa namizəd klub olması, “Boluspor”un isə premyer-liqaya yüksəlmək üçün pley-off matçlarına vəsiqə qazanmaq uğrunda mübarizə aparmasıdı. İndiki durumda hansı daha real görünür? Türkiyənin 1-ci liqasında 3-cü sırada qərarlaşan “Göztəpə”nin 32, “Boluspor”un isə 22 xalı var. Yəni hədəfə çatmaq çox çətin görünür. Albaniyada isə çempionluq yaşamamaq ehtimalı belə daha yaxşı fürsət idi. Çünki bu ölkənin çempionatı böyük klubların, Avropaya futbolçu satan skautların diqqətindədi.
Ümumi mənzərədən bu qənaət ortaya çıxır ki, Vüsal irəli yox, geri addım atıb. Onun karyerasını futbol matçına bənzətsək, deyə bilərik ki, həmyerlimiz “Eqnatiya”ya keçməklə hesabı açmışdı. Amma “Bolsupor”a qayıtmaqla iki avtoqolun müəllifi oldu. Rəhmətlik Lenin demişkən, bir addım irəli, iki addım geri...
KƏNAN BAHADIR