Son günlər diqqəti çəkmək üçün alışıb-yanan bəzi şəxslər tez-tez futbolla bağlı pafoslu, populist ifadələr səsləndirir, statuslar paylaşır.

"Football-plus.az" xəbər verir ki, əvvəlcə şair Şəhriyar Del Gerani Azərbaycan - İsveç oyunundan sonra olduqca absurd, gülünc post paylaşdı. Bir neçə gün öncə də Sosial Tədqiqatlar Mərkəzinin (STM) Media və Kommunikasiya Departamentinin müdiri Əziz Əlibəyli bu paylaşımı etdi: “Düşünürəm, düşünürəm, Xankəndi stadionunu hansısa kluba verməyə ürəyim dözmür. Ən yaxşısı bordobərəlilərdən (XTD) bir komanda yaradıb, özlərinə versək, daha ədalətli olmazmı... Təsəvvür edirsizmi, nə "Canavar"lar, nə "Pələng"lər var aralarında..."
Həmkarımız Rasim Sultanzadə “feysbuk” profilində Əziz Əlibəyliyə tutarlı cavab verib: "Neçə müddətdi ki, bəzi ictimai fiqurların, şairlərin, yazarların heç bir məntiqə sığmayan, mənasız səfsəfələrinə rast gəlirik. Nə qədər bu tip halları gülüb keçsən də, gec-tez reaksiya verməli olursan. Necə deyərlər, hər şeyin bir həddi var. Şairlik, yazıçılıq, publisistika spesifik sahədi. Yəni hər kəs kiminsə şeirini oxumaq, romanını mütaliə etmək, məqaləsini gözdən keçirmək məcburiyyətində deyil. Necə deyərlərlər, qələm əhlinin bəlli izləyiciləri, kütləsi var. Amma futbol elə idman növüdü ki, ixtisasından, peşəsindən, vəzifəsindən, əqidəsindən, milliyyətindən, cinsindən, irqindən asılı olmayaraq, bütün insanları maraqlandıra, onlara təsir edə və bir araya toplaya bilir. Məsələn, afrikalı, malayziyalı, avstraliyalı, hindli, azərbaycanlı birlikdə tribunadan hansısa futbol matçını izləyə, sevinə, məyus ola bilər. Amma nəinki fərqli etnik qruplar, millətlər, hətta bir xalqın eyni nümayəndəsi kütləvi halda hansısa yerli yazıçının, şairin, rəssamın oxucusuna, seyrcisinə çevrilə bilmir. İstər Azərbaycanda, istəsə də dünyadakı qələmə sarılan insanların bəlli, məhdud oxucuları olur. Təəssüflər olsun ki, bir qrup reytinqi düşən, ağırlığını itirən, populyarlıq notunu tükədən bəzi yazıçılar, şairlər, sosioloqlar özlərinə nüfuz qazanmaq üçün futbola baş vurur. Özü də bunlar futboldan anlayışı olmayan insanlardı. Azərbaycan - İsveç oyunundan sonra Del Gerani son dərəcə pafoslu paylaşımla diqqəti çəkdi. O, Emin Mahmudovun qoluna toxundu, “ancaq qalib xalqın futbolçusu belə qol vurar" kimi populist çıxışla gündəmdə olmaq istədi. Ay qardaş, Patrik Şik də Qarabağ qazisidi onda, Xabi Alonso, Devid Bekhem və Florentsi də karyerasrında uzaqdan qol vurub. Eləcə də dünya futbolunda il ərizndə onlarla uzaq məsafədən fərqlənən futbolçu var. Belə çıxır ki, hər biri haqq müharinəsində savaşan və qalib bir xalqın futbolçusu olduğu üçün rəqib qapıçıları uzaqdan məyus edir? Şəhriyar bəyin şairliyinə bir söz demirəm. Ola bilər qələmindən yaxşı misralar süzülür. Amma bu o demək deyil ki, o və eyni düşüncəli bəzi insanalar durub futbolla bağlı nə gəldi danışmalıdılar. Sosial Tədqiqatlar Mərkəzinin əməkdaşı Əziz Əlibəyli daha absurd, düşüncəsiz post paylaşaq qeyd edir ki, "bordobərəlilərdən ibarət komanda yaradıb Xankəndi şəhər stadionunu onlara verək". Ay kişi, heç dəxli var? Yox bir, açılış oyununda “Bayraktar” uçuraq. Belə məddahcasına, əttökən yazılarla kənardan heç də yaxşı görünmürsüz. Adam eyni anda şeir də yaza bilər, futbola da baxa bilər, IT mütəxəssisi də olar, siyasətə də qarışar. Daha ağzına gələni də danışıb, camaatın olan-qalan ətini də tökməz. Özünə hörmət edən kəs bilmədiyi mövzudan danışmamalıdı. Mühakimə yürüdəndə, iddialı çıxışlar edəndə də pafosa, populizmə yox, obyektivliyə əsaslanmalı və peşəkar kimi fikir bildirməlidi. Bu gün Del Gerani, Əlibəyli kimi avantüristlərin şərhlərini layklar, ürəklərlə bəzəyən, alqış edən kəslər üçün xüsusi qeyd edim ki, Azərbaycanın 44 gün ərzində belini qırdığı Ermənistan millisi FİFA və UEFA reytinqində bizdən çox öndədi. Emin Mahmudov heç bir iddiası qalmayan İsveç seçməsinə bəxtə-xuda uzaqdan qol vurduğu halda, ermənilərin futbolçuları o cür qolları çıxış etdikləri top-liqalarda və bizim ölkə çempionatımızdan daha güclü liqalarnda tez-tez vurur. Amma dığaların şair, yazıçıları durub qürrələnmirlər ki, bizim futbolçular ən güclü liqalarda möhtəşəm qollar vurur".

ABDULLA İSMAYILOĞLU