Oğuz elində toy-bayramdı. Daha doğrusu, qardaş Türkiyənin göz bəbəyi sayılan İstanbulda.

Bəli, türkiyəli dostlarımız “Fənərbaxça”nın növbəti qələbəsini bayram edir. Rəqibin kimliyini bilməyənlər üçün bir daha xatırladım. İstanbul nəhəngi Moldova “Zimbru”sunu məğlub edib. Bu qarşılaşma Konfrans Liqasının təsnifat mərhələsi çərçivəsində baş tutub. Heyətindəki ulduzların sayı-hesabı bilinməyən “Fənərbaxça” Kişinyov təmsilçisini evdə 5:0, səfərdə isə 4:0 hesabıyla məğlub edib. İki oyunun nəticəsinə görə mərhələ adlayan “sarı bülbüllər” ümumi hesabda 9:0 hesabıyla qələbə qazanıblar. Növbəti mərhələdə rəqib bir qədər güclü olacaq. Sloveniyanın “Maribor” komandası avqustun 10-da İstanbula qonaq gəlir. Ümid edək ki, “Fənər” bu əngəli də aşmağı bacaracaq.

Öz klublarımızı bir kənara qoyub, yazıya “Fənərbaxça” ilə başlamağım səbəbsiz deyil. Sözümün canı var. Kişinyovdakı oyun günündən üzübəri Türkiyə mətbuatını, qardaş ölkənin idman proqramlarını izləyirəm. İsmayıl Kartalın və çalışdırdığı komandanın tərifi göylərə bülənd olub. Biri deyir ki, “meydanda bambaşqa “Fənərbaxça” görürük”, digər isə “İsmayıl hoca takımın dilini biliyor, futbolçularıyla rahat anlaşdı, bu saatdan sonra takım istədiyini yapar, her rakibi ələyər” deyərək ona dəstək verir. Bir sözlə, təşbeh, mübaliğə, nə istəyirsizsə, var. Bığlı-saqqallı kişilər Əli Koçun prezident, İsmayıl Kartalın isə baş məşqçi olduğu komanda haqda tərif demək üçün yarışa giriblər. Bir-birinə aman vermirlər. Bəli, hər ilin bu vədəsində olduğu kimi. İşin əsli isə tamam başqadı. Azarkeşləri şirin yuxuya vermək, onları coşdurmaq, “kombinə biletləri” və satışa yeni çıxan formaları almağa həvəsləndirmək lazımdı. Ondan sonrası heç də vacib deyil.

Adamlar bir özlərinə sual vermirlər ki, “Fənərbaxça” hansı səviyyəli rəqibin qapısından 9 cavabsız top keçirib axı? Sankt-Peterburqdakı tunirdə “Srvena Zvezda”ya boyun əyən, “Zenit”ə bata bilməyən, gücü elə bizim “Neftçi”yə çatan “Fənərbaxça”dan söhbət gedir. Düzdü, onda hələ futbolçular yeni yığışırdı, baş məşqçi Kartal da işə təzə-təzə başlayırdı. Bütün bunlar obyektiv dəlillərdi. Amma yenə də “Zimbru” ilə oyun gövdə göstərisinə başlamaq, tərif yağdırmaq üçün əsas sayıla bilməz. Rəhmətlik Abdulla Şaiqin “Keçi” şeirində yazdığı kimi, “çoban açınca gözün, qalar iki buynuzun”. Qarşına ilk ciddi rəqib çıxan kimi göydən yerə çırpılmaq çətin olur axı. Yanın-başın çox ağrıyır. Təəssüf ki, bütün bunlar qardaş ölkənin futbolunun da, idman mətbuatının da köhnə xəstəliyidi. Onların bundan qurtulması elə də inandırıcı görünmür.

Mən istərdim ki, bu mənzərənin məsəli bizdən uzaq olsun. Nə klublarımız kiçik qələbələrdə eyforiyaya düşsünlər, nə də mətbuatımız. “Fənərbaxça” büdcəsinə görə Çempionlar Liqasının qrupundan çıxmağa iddia edəcək səviyyədə olmalıdı. Amma dağdan ağır, 116 yaşlı zəngin İstanbul klubu Konfrans Liqasının təsnifat mərhələsində Moldova təmsilçisinə 9 qol vurmasıyla öyünür. Klub prezidenti Əli Koç mübarizə apardıqları turnirin adını belə düz ifadə edə bilmir. Qardaşlarımızın düşdüyü bu komik, həm də acınacaqlı duruma baxıb, reallığı düzgün qiymətləndirməliyik. Hadisələrə soyuq başla qiymət verməyi bacarmalıyıq. Başımız qarışır eyforiyaya, özümüzü Avropanın aparıcı futbol ölkəsi sayırıq. Ondan sonra da “Qarabağ” Polşa çempionu ilə apardığı bərabərsəviyyəli mübarizəni uduzanda bədbinliyə qapılır, ittiham etməyə, dar ağacına çəkməyə adam axtarırıq. İşin əsli odu ki, futbolumuzun səviyyəsi bəllidi, onu qəbul etsək, yetərlidi.

“Qəbələ” iki oyunun iksində də uduzdu və mübarizəni dayandırdı. “Qarabağ”la yanaşı “Sabah” və “Neftçi” üçün isə avrokubok məcarasi davam edir. “Köhlən atlar”ı bir kənara qoyuram. “Sabah”la “Neftçi” son qələbələrin eyforiyasından tez çıxıb, irəli baxmalıdılar. “Partizan”la “Beşiktaş” çətin rəqibdi, amma heç biri keçilməz deyil. Hələ mövsüm yeni başlayır, onların da futbolçuları forma yığmağa çətinlik çəkir. Bu məqamdan yararlanmaq olar. Amma hansısa təmsilçimiz mərhələni keçə bilməsə belə, dünyanın sonu gəlməyəcək. Sevinəndə qədərində sevinmək lazımdı ki, uduzanda da kədərin dərəcəsi bizi üstələməsin.

AMAL