Xosep Qvardiola “Mançester Siti” ilə ardıcıl 4-cü çempionluğu qazanmaqla İngiltərə futbolunda yeni tarix yazdı.

“Football-plus.az” xəbər verir ki, bu ölkənin çempionatının mövcud olduğu 135 ildə heç bir komanda belə uğura nail ola bilməmişdi.

Qvardiolanın həyat fəlsəfəsi həm sadədi, həm də mürəkkəb. Belə bir təzad təsəvvür edin: demək olar ki, ideal nəticəyə nail olandan sonra darıxmağa başlayırsız. Axı dominantlığı davam etdirmək üçün sadəcə, növbəti gedişlər edirsiz, vəssalam. Belə vəziyyətdə siz darıxmaqdan iki yolla qurtara bilərsiz – ya oyunu bitirməklə, ya da tam mükəmməlliyə can atmaqla.
Qvardiola indi məhz bu vəziyyətdədi. Onun sərəncamında möhtəşəm heyət var – hər futbolçu konkret model üçün seçilib, ondan nə tələb olunduğunu dəqiq bilir. Baş məşqçinin arxasında Çiki Beqiristayn – dostu və transfer bazarına çıxmaq lazım gələndə istənilən arzunu yerinə yetirən idman direktoru dayanır. Üstəlik MS hər il Foden, Sanço, Palmer və Lüis səviyyəsində istedadlar yetişdirən, dünyada ən yaxşılardan sayılan klub akademiyasına malikdi. Belə təəssürat yaranır ki, dünyada bundan daha ideal və sabit klub yoxdu.

Dəqiq hakimiyyət strukturu və nümunəvi çalışan mexanizm MS-nin daxili arenadakı uğurlarının təminatıdı. Çempionlar Liqasını xaosu və sensasiyalar kultu ilə birgə bir kənara qoyaq. Məhz uzunmüddətli turnir məsafəsində, yəni ölkə çempionatında uğur komandanın oyun keyfiyyətinin əsas göstəricisidi. Bu məqamda Qvardiolanın işinə yarayan dəlillər çoxdu: 8 ildə 6 çempionluq, 4-ü ardıcıl olmaqla. Və PSJ ilə “Bavariya” öz liqasında rəqibsizlikdən əziyyət çəkirsə, “Siti” hər il ciddi müqavimətlə üzləşməli olur. Kontenin “Çelsi”si, Kloppun “Liverpul”u, Artetanın “Arsenal”ı – bütün bu komandalar premyer-liqadan başqa dünyanın istənilən yerində favorit olardı. Qvardiola hər birini “döyüb”.

Çoxları deyir ki, heç vaxt – hətta Vengerlə Ferqyuson çalışanda da – İngiltərədə dominantlığın belə səviyyəsini görməyib. Yaxşı, necə olsun, Pep mükəmməlliyə nail olub deyə, darıxdığından işi atsın?

Əslində belə olsaydı, Qvardiola mümkün bütün titulları qazandığı ötən mövsümün sonunda “Mançester Siti”dən gedə bilərdi. Ancaq Pep belə etmədi. Üstəlik yaxınlarda dedi ki, növbəti mövsüm də klubda qalacaq. Onun motviasiyası prosesin özünə sevgidə gizlənir. “Mən bu işi sevirəm. Yaxşı pul verirlər, üstəlik həm Madriddə, həm də Lutonda oynamaq xoşuma gəlir. Nə vaxt ki bunu hiss etmədim, onda dayanacam” – Pep bu sözləri yzada deyirdi. Ancaq hər şeyin ideal olduğu klubda çalışmaq onun üçün darıxdırıcı deyilmi?

Belə görünür ki, hər şey sona qədər ideal deyil. Aşağıdakı siyahıya baxın:
Liverpul 654
Mançester Siti 638
Arsenal 554
Çelsi 546
MY 542
Nə qədər təəccüblü olsa da, “Siti” Qvardiolanın “sükan arxasına” keçdiyi 2016/17 mövsümündən bəri premyer-liqada toplanan xal sayına görə 2-ci pillədə qərarlaşıb. Bu müddətdə yalnız bir dəfə çempion olan “Liverpul”dan geri qalır. Belə çıxır ki, MS heç də vahid hegemon deyil. Deməli, sübut etməli nəsə var. Hə, Çempionlar Liqasını da unutmayaq.

“Siti”nin gücü məhz belə daimi mübarizədədi. Anton Çexov yazırdı ki, məhz əzab-əziyyət adamı mükəmməlləşməyə aparır. Sanki bu sözləri Pep və onun komandası haqda yazıb. Onlar sərt mübarizə şəraitində daim üstünlüyünü sübut etməli olurlar – bu məqam Qvardiolanın “Siti”sini elə həmin “Bavariya” ilə PSJ-dən fərqləndirir.

Ancaq bu mükəmməlliyə nail olmaq mümkündümü? Salvador Dali bir dəfə bu mövzuda maksimal dərəcədə dişli ifadə işlədib:

Və bu məqamda iki ispaniyalı dahinin baxışları üst-üstə düşür. Qvardiola dahi həmvətəninin sitatını sözbəsöz təkrarlamaqla yanaşı, özündən də nəsə əlavə edir: “Mükəmməlliyə nail olmaq mümkünsüzdü. Heç vaxt. Nəyin bahasına olur-olsun. Ancaq buna çalışmaq lazımdı. Səhvləri düzəltməsən, onları yenidən yaşayacaqsan”.
Əlbəttə, Pepin “Siti”si mükəmməlliyin zirvəsi deyil. Heç də ona görə yox ki, bu komandanın zəif yerləri var. Sadə bir məntiqə görə: bu dünyada ideal komandalar və şeylər mövcud deyil.

Premyer-liqada ardıcıl 4-cü “qızıl” böyük uğurdu. Bu ardıcıl titullar da Qvardiolanın səhvlər üzərində işi düzgün istiqamətdə aparmasının göstəricidi. Keçəl samurayın gerçək hədəfi də dünyadakı bütün titulları toplamaq deyil. Belə olsaydı, elə bir il çalışandan sonra karyerasını bitirərdi. Qvardiola mükəmməlliyə can atır, bunun mümkün olmadığını bilə-bilə!