Misli premyer-liqasının 10-cu turunun “Sabah” – “Sumqayıt” oyunu ilə bağlı bütün detalları təqdim etdik.
Xatırladaq ki, “kimyaçılar”ın baş məşqçisi Samir Abasov oyunboyu qəzəbli görünür, emosional şəkildə futbolçularına tapşırıq verirdi. 2-ci hissədə, daha dəqiq desək, Masazır təmsilçisi hesabı bərabərləşdirdikdən (1:1) 3 dəqiqə sonra baş hakim Nicat İsmayıllı mütəxəssisə sarı vərəqə göstərdi. Cəza çalışdırıcını sakitləşdirmək əvəzinə daha da özündən çıxardı. Başverənlərə media sektorundan şahidlik etdiyim üçün görüşdən sonra keçirilən mətbuat konfransında Samir müəllimə belə dedim:
“Deyəsən, hakimin sizə sarı vərəqə verməsindən narazı qaldız”.
Baş məşqçinin cavabı isə gözlənilməz idi:
“Hakimlər gestapoya çevrilib, hər sözə sarı vərəqə verilir. Məşqçi sözünü deməlidi. Biz də oyunun içindəyik. Sizin fikriniz nədi? Bəzi şeylərdə güzəşt olmalıdı. Bilirəm, öz işlərini rahatlaşdırmaq üçün edirlər. Lakin ümumilikdə hakimlik pis deyildi. Sarı vərəqə nə birincidi, nə də axırıncı olacaq. Normaldı”.
Burda diqqətçəkən məqam məhz “gestapo” sözüdü. Qeyd edək ki, bu, Adolf Hitlerin məxfi polisinin birləşdiyi təşkilatın qısaldılmış (“Die Geheime Staatspolizei”) adıdı. Qurum Almaniyada istənməyən millət nümayəndələrinin ələ keçirilməsi, müxaliflərin və casusların dəhşətli sui-qəsdlə yox edilməsiylə məşğul olub. Əliqanlı təşkilat lideri Henrix Himmlerin intiharı və Adolf Hitlerin aradan çıxmasıyla başıboş qalır və bir müddət sonra dağılır.
Görəsən, ölkəmizdəki hakimlərin fəaliyyətini bu sözlə qiymətləndirmək nə dərəcədə doğrudu? Həqiqətən hakimlər qatillərlə eyniləşdirilə bilər? Bu suallarla veteran hakim Rüstəm Rəhimova müraciət etdik.
“Gestapo” çox ağır ifadədi, təhqiramiz sözdü. Mən fikirlərin belə tərzdə ifadə olunmasıyla razılaşmıram. Gərək Samir bəy düşüncəsini fərqli sözlərlə çatdırardı. Qısası, baş məşqçiylə razı deyiləm. Digər tərəfdən, hakimlərimiz belə adlandırılmağa layiq olmasa da, təcrübəli deyil. Hərdən məşqçiləri, futbolçuları özündən çıxaracaq qərarlar verilir. Bütün tərəflər özünü elə aparmalıdı ki, “nə şiş yansın, nə kabab”. Ümumiyyətlə, ortaq məxrəcə gəlmək lazımdı. Futbol gərgin idman növüdü. Həm meydanda, həm tribunada, həm də texniki zonada emosional hisslər keçirirsən. Belə duyğuları cilovlamaq isə iradə, səbr və təcrübə tələb edir. Bu yaxınlarda Qurban Qurbanov kimi təmkinli mütəxəssisə belə “qırmızı” verildi. Bundan başqa, Samir Abasov da futbolumuzun aparıcı simalarındadı. “Neftçi”ni çempion edibsə, “Sumqayıt”da da işləri yaxşı gedir. Emosional və çılğın məşqçi olduğunu bilirəm. Murad Musayev də belədi. Demək olar ki, hər oyunda ya sarı, ya da qırmızı vərəqə ilə cəzalanır. Hər ikisi çox savadlı, işini bilən adamlardı. Onlarla dil tapmaq lazımdı. İndi hakimlikdə gənclər toplaşıb. Təcrübəsizliklərini qınamaq olmur. İnanıram ki, vaxt keçdikcə işlərini daha yaxşı səviyyədə görəcəklər. Bunu bacarmaq üçün səmimi mühit yaranmalıdı. Biz həm məşqçilərlə, həm də kapitanlarla münasibət yaradırdıq. Mehribanlığın olduğu şəraitdə belə problemlər az yaşanır. Çalışdığım dövrdə futbolçuya xəbərdarlıq etmədən görürdüm ki, artıq komandanın kapitanı oyunçuyla danışır, problemi aradan qaldırır. Matçlara vacib anlarda müdaxilə edirdik. Hər xırda məsələyə qarışmaq, həvəsdən salmaq doğru deyil. Tofiq Bəhramovu dahi edən cəhətlərindən biri də bu idi. Hər kəs bir-birinə hörmətlə yanaşmalı, neqativ halların baş verməsinə mane olmalı, bəzi məqamlarda qarşılıqlı güzəşt edilməlidi”.
KƏNAN BAHADIR