“Allahım mənim, hətta hardan başlayacağımı bilmirəm. Yaxşı, bir dəfə maşını sıradan çıxardın, zibil oldu, hamımız insanıq, hər kəs səhv edə bilər, bunun üzərindən keçdik. Ancaq pilot maşını ikinci dəfə darmadağın edirsə, istər-istəməz düşünürsən ki, aha, burda nəsə qaydasında deyil. Bu haqda çox mülahizə yürüdə bilərəm, ancaq fakt belədi ki, ötən il gerçəkdən yaxşı maşınımız var idi. Günlərin birində Mikə bəraət qazandırmaq üçün dəlillərim, sadəcə, bitdi. Direktorlar Şurasında məndən soruşdular: “Günter, o yenidən qəza edib? Onsuz da xal toplaya bilmiriksə, imkanları boşa veririksə, sürətli maşınımızın olmasının mənası nədi?” Cavab verməyə söz tapa bilmədim. Yaxşı maşının varlığı dərhal mənim üçün ikibaşlı dəyənəyə çevrildi. Pilotlarımızdan biri xal toplayır, o biri isə hər şeyi darmadağın edirdi. Hətta maliyyə fəsadlarını və itirilən xalları da bir kənara qoyaq. Mik axı özünü və ətrafdakıları da təhlükə altında qoyurdu. Nədənsə çoxları bu məqamı unudur”.