Ölkəmizin U-21 yığmasının AÇ-2025-in seçmə mərhələsindəki son oyunları fiasko ilə nəticələndi.
Şimali İrlandiya (0:5) və İngiltərə (0:7) ilə səfər oyunlarını nəzərdə tuturuq. Biabırçı nəticələrdən sonra yığmanın baş məşqçisi Samir Əliyev istefa verdiyini açıqladı. O, son müsahibəsində problemlərdən danışmaqla yanaşı, həll yolunu da irəli sürüb:
“Üç əsas meyar var. Birincisi, infrastruktur olmalıdı. İnfrastruktur dedikdə məşq meydanlarının sayının çoxluğunu nəzərdə tuturam. İkincisi, kütləvilik yaranmalıdı. Meydan olmaya-olmaya, rayonlarda kütləvilik yaratmağa çalışırıq. Üçüncüsü, təhsildi. Söhbət ümumi təhsildən gedir. Məşqçilər maarifləndirilməlidilər. Dayanmamalı, daim oxuyub öyrənməli, öz üzərimizdə çalışmalıyıq”.
Məşqçi sexinin ağsaqqallarından Ağasəlim Mircavadov da bu oyunlar vaxtı U-21-in düşərgəsində olub. Dünən onunla söhbətləşdik.
- U-21-in son səfər oyunlarında siz də düşərgədə olduz. Nələr izlədiz, nəyə şahidlik etdiz?
- Elə şeylər gördüm ki, daha ora getmək istəmirəm. Futbol üçün hər şərait orda var. Şimali İrlandiyanın iki milyona yaxın əhalisi var. 250 stadion və meydança var, futbola, xüsusən də uşaq futboluna yüksək səviyyədə baxırlar. İngiltərəni isə deməyə dəyməz, çünki orda şərait tam başqadı. Mənim xoşuma gələn bir şeyi danışım. Oyun günü stadiona gedərkən liftlə 3-cü mərtəbəyə qalxanda gördüm ki, komandanın köhnə oyunçularını matçlara dəvət edirlər. Hətta əlil arabasında gələn oyunçu da var, əlində əsa olan da var. Keçmiş oyunçularına yüksək qiymət verirlər. Çox heyran qaldım, bizdə belə şey yoxdu. Sual verdim ki, məqsəd nədi? Bildirdilər ki, yaşlı oyunçuları dəvət edirik ki, cavanlar baxsın, həmin yaşa çatanda eyni hörməti onlar da görəcəklərini bilsinlər. Yəni ənənələr qorunur. Futbolla məşğul olmuş insanlara hörmət davamlıdı. Oyundan sonra da kimin maşını var, özü gedir, olmayanı da klub yola salır.
- Hər iki oyunda böyükhesablı məğlubiyyət və çoxlu səhv gördük. Sizcə, futbolçularımız niyə bu gündədi?
- Məqsəd o idi ki, yaxşı çıxış edək. Amma bizdə futbol biliyi həddən artıq aşağıdı. Məsələn, Şimali İrlandiya ilə qarşılaşmada xal qazanmaq olardı. Amma futbolçularımız böyük səhvlər etdi. Əsasən də müdafiəcilər və qapıçı kobud səhvlərə yol verdilər. Ümumiyyətlə, həm İngililtərə ilə, həm də Şimali İrlandiya ilə oyunda çox asan toplar buraxdıq. Bir var rəqib səni səhvə məcbur edə, bir də var adı səhvlər edəsən. Oyunçunun topla davranışı, rəqibdən topu almaq biliyi bizdə zəifdi. Bunlar da klublara gedib çıxır. Yığma üzvlərinin 99 faizi əsas heyətdə oynadılmır. 10-15 dəqiqə meydanda olur, daimi olmurlar. Bu uşaqların əksəriyyəti ya əvəzedicilər liqasında, ya da aşağı liqada oynayır. İngiltərədə isə cinah hücumçularından biri "Yuventus"un, o biri Dortmund "Borussiya"sının əsas heyət üzvü idi. Bundan hər şeyi anlamaq olar. Futbola yanaşma bizdə və İngiltərədə fərqlidi. 27 minlik stadiona 18 min tamaşaçı bilet almışdı. Yağış yağırdı, amma stadion üstüörtülü olduğundan problem deyildi.
- 21 yaşlı futbolçular yaxın gələcəkdə əsas millinin üzvü olacaq. Bu gedişlə onlar yığmaya kömək edə biləcəkmi?
- Əsas yığmaya gəlmək üçün klublarda çox çalışmaq lazımdı. Bir də klubla yığmanın futbolçuları arasında əlaqə olmalıdı. Əlaqə var, amma ardıcıllıq lazımdı. Yığmada nə iş görülübsə, onlar klublara ötürülməlidi. Yəni müəyyən nüanslar var. Biz də istərdik ki, Azərbaycan usaqları xaricdə oynasın, yığma da da layiqincə mübarizə aparsın.
- Samir Əliyev vəziyyətdən çıxış yolu kimi meydança sayının artırılmasını, məşqçilərin maariflənməsini vacib hesab edir. Siz bu fikirlərlə razısız?
- Bunlar məlum məsələdi. Bizdə meydança yoxdu. Olanlar da bərbaddı. Bir meydançada 4-5 komanda çıxış edir. Dəfələrlə şahidi olmuşam ki, akademiyanın oyunçusu məşq edəndə saatyarım tamam olan kimi çıxarırlar çölə, başqa yaş qrupu gəlir. Həftədə 3-4 dəfə saatyarım məşqlə nəsə etmək olmur. Yüksək səviyyədə oynamaq, nəticə qazanmaq istəyiriksə, ilk növbədə infrastruktur olmalıdı. Qəbələdəki şərait başqa bölgələrimizdə də yaradılmalıdı. Əvvəlki illərdə məhlə futbolu vardı. Oyunçular, elə mən özüm də "Neftçi"də çıxış edəndə evin yanında olan meydançada oynayırdım. Məhəllə futbolu futbolun akademiyasıdı. Əfsus ki, o məhəllə futbolu indi yoxdu. Olanda da üstübağlı, ödənişli olur. Yəni problemlər həddən artıqdı. Meydançalar bizdə yox dərəcəsindədi. Həm Bakıda, həm də başqa şəhərlərdə. Bölgələrdə isə vəziyyət lap ağırdı. Məşqçilərin maariflənməsi məlum məsələdi. Futbol gündən-günən inkişaf edir, yeni qayda-qanunlar var.
RÖYANƏ OĞUZ