Coy-Lens Mikelsin “Sabah”ı dünən, bu gün və ya “Partizan”la oyunlardan sonra tərk etməsi arasında heç bir prinsipial fərq yoxdu.

Əvvəla adam Avropa klubuna keçmir ki, qitə kuboklarının hansısa mərhələsində yeni komandasına yardım etmək imkanına görə qayğılansın. İkincisi, Avropanın əksər ölkələrindən fərqli Səudiyyə Ərəbistanında “transfer pəncərəsi” hələ sentyabrın 20-dən bağlanacaq, bu mənada da tələsməyin yeri yoxdu.

Coy-Lens durdu-durdu, 4 gün davam edən hoqqabazlığı ən inanılmaz şəraitdə, ən həlledici məqamda başa vurdu. Heç şübhəsiz, bu müddətdə klub prezidenti Maqsud Adıgözəlovla da görüşdü, “məni buraxmasaz, “Partizan”a qarşı oynamayacam” tipli şantajı da ortaya atdı, nəhayət, Murad Musayevin mətbuat konfransına 10 dəqiqə qalmış, deməli, həm də “Partizan”la oyun üçün start heyətinin müəyyənləşməsinin tam ərəfəsində iki ayağını bir başmağa dirədi ki, mən sabah oynamayacam! Bunun adı xəyanətdi, düppədüz, dupduru xəyanət!

Kaş ötən əsrin 90-cı illərinə qayıda biləydik, mən beləsini böyük məmnunluq hissi ilə Nofəl Əzizova verərdim, deyərdim ki, apar bunu, müəyyən yerlərdə başa sal. Amma indi 2023-dü. Artıq əski yollar işləmir, yeni metodlara və üsullara söykənmək lazımdı. Zarafat bir yana, məsələnin ciddi tərəfinə keçdiksə, Mikelsin ərəblərlə izdivacı aktuallaşan gündən məni düşündürən yalnız “Sabah”ın “Partizan”la oyunlarının perspektividi. Yəni almaniyalı yarımmüdafiəçi/hücumçu heyətdə olduğu təqdirdə “tələbələr”in bu mərhələni keçmək şansı ən azı 10 faiz artacaqdı. Amma o xain oynamaq istəmədi, “Sabah”ın kürəyinə xəncəri Masazırda necə sapladısa, mən akademik Ələşrəf Əlizadə küçəsində onun ağrısını hiss etdim!
Bu məsələdə anlaşılmaz məqam o qədər çoxdu ki, adam heç bilmir hansının başına ip salsın. Gah deyirlər Mikelsin müqavilə müddəti 2024-ün yayına qədərdi, gah da deyirlər 2025-in yayına qədər. Və ya deyirlər ki, futbolçu müqaviləsində göstərilən sərbəstqalma məbləğini ödəməklə “azadlığa çıxa bilər”, bir neçə saatdan sonra aydın olur ki, həmin pulu ərəblər ödəyəcək, amma hissə-hissə. Bir qədər sonra Mikelsin öz dedikləri ortaya çıxır ki, yaxşı, “Sabah”da qalıram, amma pulumu artırsınlar. Kəsəsi, Coy-Lens Mikelsin burdan gedişi heç də xoş olmayacaq, nə insani münasibətlər, nə də pul söhbətləri baxımından. Ən nəhayət, Murad Musayevin son mətbuat konfransının stenoqramını oxuyanda diqqətimi çəkən bir məqamı da bölüşmək istəyirəm. “Bacardığım qədər onun qərarına təsir etməyə çalışdım. Bundan artıq heç nə edə bilmərəm. Siz dediyiniz məsələyə (Mikelsin “Sabah” maaşımı qaldıracağı halda komandada qala bilərəm” ifadəsini nəzərdə tutur – müəl.) gəlincə, bu barədə rəhbərlikdən kimsə danışmalıdı” deyən Murad Musayev bir məşqçi kimi nə qədər peşəkardısa, “Sabah”ın taleyinə də bir o qədər biganədi. Söhbət məndən – həftədə bir dəfə “Bank Respublika Arena”nın yaxınlığında həvəskar səviyyədə futbol oynayan Orxandan getmir e, Murad Oleqoviç, komandanın əsas ulduzundan gedir.

Nə deyirəm, keçmiş olsun, keçmiş olsa da belə, yaxşı keçmiş olmadı. Belə önəmli məqamda komandasına, çörək yediyi təknəyə xəyanət edən adam isə gec-tez cəzasını alacaq. “Sabah” da bacarmasa, İlahi Ədalət deyilən bir gözəgörünməz güc var!

ORXAN