Alisiya Barreyro ötən həftə boyunca əsəb gərginliyi yaşadı.

“Football-plus.az” xəbər verir ki, onun sevimli “Selta”sı “Barselona”nı məğlub etməliydi ki, elitada qalacağını təminat altına alsın. 91 yaşlı azarkeş stadiona getmədi. Əslində yetərincə gümrahdı, sadəcə, ürəyini güclü həyəcandan qorumaq istədi. Gecə yarısına – hər şey həll olunana qədər telefona baxmağı da planlaşdırmırdı. “Faro de Vigo”ya müsahibəsində belə demişdi: “Nikbin əhval-ruhiyyədəyəm. Niyə ruhdan düşüm ki? Komandaya necə inanmamaq olar? Mən 100 faiz inanıram”.

Nəticəyə əsasən demək olar ki, xanım azarkeş sevimlilərinə boşuna inanmırmış. “Barselona”ya qalib gələn “Selta” başqalarının yardımına bel bağlamadan özünü elitada saxladı.

Oyuna baxmaq üçün növbəsini dəyişib

Avqustda “Selta”nın 100 yaşı tamam olur. Viqo klubu bir əsr ərzində üç dəfə (1947/48, 1993/94, 2000/01) ölkə kubokunun finalında oynayıb, 2000-ci ildə İntertoto kubokunu qazanıb, Çempionlar Liqasının 2003/04 mövsümündə iştirak edib və 2016/17 mövsümündə Avropa Liqasında yarımfinala çıxıb.
Alisiya Barreyro, demək olar ki, “Selta”nın bütün yoluna şahidlik edib. İndi onun 91 yaşı var, ilk abonomenti isə 1939-cu il noyabrın 1-də əldə edib. “Selta”nın fanatları siyahısında 1-ci nömrə ona məxsusdu, La Liqa klubları arasında bu statusa malik yeganə qadındı. Artıq neçə onillikdi ki, 8-ci sıranın 52-ci yerində oturub oyunlara baxır: “Mənə çox xoşdu, ancaq istərdim ki, siyahıda daha çox qadın olsun. Mən gənc olanda qadınlar futbol oyunlarına o qədər də çox getmirdi. Mən isə 3 yaşımdan bəri stadiona getməyə başladım – atamın sayəsində. Əvvəlcə mənə elə gəlirdi ki, kişilər, sadəcə, bir yerdən başqa yerə qaçır. Çox darıxırdım. Bu üzdən stadiona kuklalar aparır, atam və əmilərim oyuna baxarkən, kuklalarla oynayırdım. Böyüyəndən sonra futbola vuruldum”.

Barreyro abonoment əldə edəndən bir ay sonra “Selta” elitada debüt etdi. Alisiya atasıyla birgə 23-cü sektorda əyləşirdi – tribunalar onda hələ taxta oturacaqdan ibarət idi: “7 yaşım olanda atam məni sosyosa yazdırdı. Həmin vaxtdan bu siyahıdayam. Ümid edirəm ki, irəlidə hələ çox il var. Bu, atamın mənə ən yaxşı hədiyyəsi idi. İlk xatirələrim ondan ibarətdi ki, “Balaidos”un meydanında palçıq yığını vardı. Özümü bu stadionun kiçik bir hissəsinin sahibi sayıram, axı burda çoxlü gecə keçirmişəm”.

Barreyro təqaüdə çıxana qədər telefonçu olub. Heç kimin istəmədiyi gecə növbəsini götürər və ya həmkarları ilə növbəsini dəyişərdi ki, bazar gününü “Selta”nın oyunları üçün boşaltsın. Stadiondan bəzən çox gec qayıdar, demək olar ki, yatmadan səhər də işə yollanardı: “Heç nə vecimə deyildi. Çünki “Selta”nı hər şeydən çox sevirdim. Hətta pis vaxtlarında da klubdan ötrü ürəyim gedirdi”.

Aspas onun qəlbini fəth edib
Barreyro klubun bütün əfsanələrinin oyununu görüb, ancaq üç futbolçu ona daha parlaq təsir bağışlayıb: “Mazinyo, Karpin və Mostovoy. Həmin illərdə “Selta”ya baxmaq ləzzət edirdi. “Barselona”nı və ya “Real”ı gözləmək lazım deyildi – bu üç əla futbolçumuz var idi”.

Ancaq xanım azarkeşin ən sevimli oyunçusu Yaqo Aspasdı: “Onun oyunu möcüzəvidi. Yaqo “Selta”nın nə olduğunu hiss edir, ürəyində bu kluba sevgi daşıyır. Qol vuranda və sinəsindəki emblemi göstərəndə hiss edirəm ki, mənim kimi, o da “Selta” fanatıdı. Aspas “Selta”nı tərk edəndən sonra da kluba bəslədiyi hörmətə görə daim onu xatırlayacam”.

2011-də topa ilk zərbəni vurub

Alisiya artıq stadiona nadir hallarda gedir (xəstələnməkdən qorxur), bununla belə, “Selta”nın heç bir oyununu buraxmır, mütləq televizorda baxır: “Gözümdən əməliyyat olunmuşam, indi daha yaxşı görürəm. Komanda qalib gələndə hədsiz xoşbəxt oluram. Məğlubiyyətlərin sayı artanda, “Selta” elitadan getmək təhlükəsi ilə üzləşəndə isə bir qədər əsəbləşir və məyus oluram”.

2021-in oktyabrında pandemiya bir qədər zəiflədi və Alesiya “Sevilya” ilə oyunu izləməyə yollandı. Məhz həmin oyunda ilk dəfə stadionun tam dolmasına icazə verildi. “Selta” isə bu münasibətlə gözəl aksiya hazırladı – azarkeşlərin alqışları altında topa ilk zərbəni Barreyro vurdu: “Meydana çıxanda özümü kraliça kimi hiss edirdim. “Selta”nın kapitanı Uqo Malyo əlimdən tutmuşdu. Aspas və Brais Mendes də yanımda idi, mənə futbolka bağışladılar. Möhtəşəm an idi. Topa zərbə vurmağımı xəyalən valideynlərimə, əmilərimə və yaxınlarıma həsr etdim. Sanki məni “Selta” fanatı etdiklərinə görə onlara minnətdarlığımı çatdırırdım. “Selta” mənim üçün hər şeydi. Fanatların ailəsində doğulmuşam. “Selta” Viqo üçün hər şeydən vacibdi”.

Barreyro 2022-də “Selta”nın yüzilliyinə qədər yaşamağı arzuladığını deyirdi. Həmin tarixə 2,5 ay var. “Barselona” ilə həlledici oyun ərəfəsində isə komandasından möcüzə gözləyirdi: “Qəlbim mənə deyir ki, oyunçular son aylarda etmədiklərini edəcəklər. Qəlbimə ümid hakimdi”.

Elitada qalmaqla bağlı ümidlər doğruldu. Qalır bircə klubun yüzilliyini görmək!