Könül istərdi ki, dağların qoynunda yerləşən, yam-yaşıl meşələri olan Şamaxını tərif edək. Lakin mövzu tam fərqli olacaq. Hər ikisi adamı heyrətə gətirir – həm təbiətin, həm də klubun onu ayaqda tutan 15 futbolçu və məşqçi heyəti ilə yollarını ayırması möcüzəsi. Sanki insan ona həyat verən bu sistemə bilərəkdən zərbə vurur.

Mövsüm ərzində meydana çıxan 28 futbolçudan yalnız 13-ü komandada qalıb. Azər Bağırov “Şamaxı”da baş məşqçi postuna gələndən sonra sanki qərəzli şəkildə Ayxan Abbasovun qoyduğu mirası yox edir. Axı futbol komanda oyunudu. Bu qədər oyunçunun gedişindən sonra sistemin yenidən bərpası nə qədər müddət çəkəcək? Ümumiyyətlə, məqsədi premyer-liqada qalmaq olan klub bu mövsüm bunu bacara biləcəkmi?

Elitada ilk pillələrdə qərarlaşan komandalara nəzər yetirsək, uğurun sirrini bütün heyəti dəyişməkdə yox, sistemin çatışmayan nöqtələrinə uyğun 2-3 oyunçu dəyişikliyində görərik.

“Şamaxı” “Qarabağ”ı çempionluq yarışında büdrədib, “Sabah”a, “Neftçi”yə və “Turan Tovuz”a 3 oyundan ikisində məğlub olmayıb. “Qəbələ”, “Karvan-Yevlax”, “İmişli”yə qarşı xal itkiləri olmasaydı, komandanı avrokuboklara vəsiqə uğrunda mübarizədə görə bilərdik. “Şamaxı” sonda 8-ci yerdə qərarlaşsa da, bu mövsüm liqada yüksək intriqa olmasının səbəbkarlarından biridi.

Legionerləri saymasaq, Elvin Cəfərquliyevdən sonra liqada ən yaxşı oyun göstərən sol cinah müdafiəçisi Rüfət Abbasov, İsveçrə millisinə dəvət alması gözlənilən Kərim Rossi və kapitan Arsen Ağcabəyovun komandadan göndərilməsinin doğru, yoxsa yanlış qərar olduğunu zaman göstərəcək. Allah axırını xeyir eləsin...

İSRAYIL XEYRULLAYEV