Hər şey əvvəlki kimidi. “Neftçi” yenə qələbəyə həsrət qaldı. Lap o məşhur tamaşada deyildiyi kimi. Düzdü, ukraynalı çalışdırıcı Roman Qriqorçukun baş məşqçi postuna təyinatından sonra “Neftçi” o qədər də uduzmur. Amma məsələ ondadı ki, “Neftçi” qalib gəlməyi də bacarmır.

Bir vaxtlar Bakı “İnter”ini çalışdıran gürcü Kaxaber Sxadadzenin fəxrlə dediyi kimi: “Biz qol vurmağı bacarmırıq, amma bizə də qol vura bilmirlər”. Bu fəlsəfəni bəlkə də həmin vaxt Sxadadzeyə və onun “İnter”inə bağışlamaq olardı. Çünki onun komandası ilk pillələrdə qərarlaşır, medallar uğrunda mübarizə aparırdı. Praqmatik oyun fəlsəfəsi həmin vaxt “bankirlər”ə nəticə qazandırır, onları irəli aparırdı. İndiki halda isə “Neftçi” barədə bu sözləri demək olmur. Qriqorçukun “Neftçi”si qələbə qazana bilmir və turnir cədvəlinin “zirzəmisində” qərarlaşıb. Heç şübhəsiz, 10 komanda arasında 9-cu yerdə olmaq “Neftçi”nin ad-sanı və iddiaları ilə yanaşı, klubun büdcəsinə, eləcə də orda çalışanların aldıqları yüksək məvaciblərə yaraşmır.

Bu dəfə “Neftçi” “Şamaxı”ya bata bilmədi. O “Şamaxı”ya ki, ötən mövsüm 1-ci liqada mübarizə aparırdı, elitaya yeni yüksəlib. Elə Ayxan Abbasov da Roman Qriqorçuk kimi baş məşqçi postuna yayda təyinat alıb, yəni onun üçün də komanda yenidi. Məsələnin bir başqa tərəfi büdcələr, maddi imkanlar arasındakı fərqdi. Əyalət təmsilçisi “Neftçi” kimi istədiyi futbolçunu heyətinə qata, legionerlərə yüksək məvacib təklif edə bilmir. “Şamaxı”nın baş məşqçisi yerlidi, “Neftçi”də isə ukraynalı çalışdırıcı söz sahibidi. Üstəlik “Neftçi”də idman direktoru, baş icraçı direktor vəzifəsində də əcnəbilər əyləşib, hər biri xarici valyuta ilə maaş alır. Bir sözlə, hər şey fərqlidi və bu müqayisədə tərəzin ağır gözü “Neftçi” tərəfdədi. Amma bir vacib məqam var. “Şamaxı” meydanda nə istədiyini bilir, ölkənin ən qocaman klubundan daha yaxşı görünür, nəticələri də alqışlanır. “Neftçi”nin isə nə oynadığı, hansı taktikayla nə etmək istədiyi bilinmir. Artıq beşinci turdu ki, meydanda xaotik hərəkətlər edən, bitirici zərbəni necə vurmaq lazım olduğunu bilməyən 11 futbolçunun ora-bura qaçmasını izləyirik. Heç komandanın kapitanının kim olduğu da bilinmir. “Sarğı” hər tur bir futbolçunun qoluna taxılır. Bu barədə suala isə “komandanın daxili işi” adı qoyulur, dövlət sirri kimi yanaşılır.

“Şamaxı” ilə oyundan sonra Qriqorçuk ona vaxt lazım olduğunu bildirib. Dediyinə görə, bu vaxt komandaya yeni gələnlərin uyğunlaşması üçün vacib imiş. Nə sirrdisə, həmin vaxt Ayxan Abbasova və onun “Şamaxı”sına, eləcə də Kurban Berdıyevə və onun “Turan Tovuz”una lazım olmadı. Bunu da bir kənara qoyuram. Elə vaxtla hər şey həll olunacaqdısa, Miodraq Bojoviçə də daha çox vaxt vermək olardı. “Neftçi” ötən mövsüm iki əcnəbi çalışdırıcı yola salıb, Roman İosifoviçin arzuladığı vaxt onların heç birinə verilməyib. Çünki hiss edilib ki, “Neftçi”nin dərdi vaxtda deyil. İllərlə Azərbaycan çempionatında oynayan, milli komandada forma geyən Ramil Şeydayev 3-4 metrədən boş qapıya düşə bilmir, topu göyə uçurur. Onun nəyinə vaxt verəcəksən? Guya ki, Ramilə vaxt verəndə topa düzgün zərbə vurmağı öyrənəcək, “çərçivə”ni dəqiq nişan alacaq?

Mən dəfələrlə demişəm, yazmışam. Bir daha deyirəm ki, Roman Qriqorçuka çox böyük hörmətim var, onun məşqçilik bacarığına şübhə etmək futboldan bixəbərlik olar. Amma “Neftçi”də işlər qaydasında deyil. Legioner seçimindən tutmuş elə yerli futbolçuların “meydan sulamasına”, özlərini əvəzolunmaz hesab etməsinə qədər komanda problemlər içindədi. Görünən odu ki, Qriqorçuk da bu problemlərin əlində aciz qalıb, onların həlli yolunu tapa bilmir. Bu problemlərin davam etməsi isə Roman İosifoviçin “Neftçi”dən ayrılmasını da tezləşdirəcək. Heç arzulamadığım ssenaridi. Əksinə, onun “Neftçi”ni yeni səviyyəyə yüksəltməsini, “Qarabağ”a layiqli rəqib izləyəcəyimizi düşünürdüm. Etiraf edirəm ki, məyus olmuşuq. Bəlkə də ona bunu həyata keçirməyə imkan verməyən müəyyən qüvvələr var və həmin qüvvələr klubun daxilində kök salıblar.

Pərdəarxası oyunlardan çox da danışmaq istəmirəm. Gözlə görünənlər kifayət edir. Görünən də odu ki, “Neftçi” beş turdan sonra qələbəyə həsrətdi, premyer-liqadakı rəqiblərinin yarısıyla qarşılaşıb və onları üstələyə bilməyib. Deməli, komandanın tutduğu yer də təsadüfi deyil. Bu yerlə barışmaq lazımdı. Hə, daha pisinin olmayacağı da şübhə doğurmur, çünki “Kəpəz”in vəziyyəti daha pisdi.

AMAL