“Qalatasaray”ın Bakıya səfər etməsi, “Qarabağ”la qarşılaşması Azərbaycanın təkcə futbol yox, ictimai-siyasi həyatında da önəmli hadisə idi.

Qonşu ölkədə xeyli sayda azarkeşin diqqəti bu qardaşlıq görüşünə yönəldi, türkiyəli futbolsevərlər Azərbaycanın ən güclüsü “Qarabağ”ı iş başında gördü. Ölkə başçısı cənab İlham Əliyevin də stadiona gəlməsi, bu görüşü canlı izləməsi Azərbaycanın “Qalatasaray”ın gəlişinə necə böyük önəm verdiyinin göstəricisidi. Bütün bu məqamların üzərinə qardaşlıq görüşündən əldə olunan gəlirin zəlzələdən zərər çəkənlərə kömək məqsədi ilə göndəriləcəyini də əlavə edəndə, görürsən ki, sevinmək, hər iki kluba futbol bayramının keçirilməsinə görə minnətdarlıq etmək üçün xeyli əsas var.

Qardaşlıq oyunu ilə bağlı cəmi iki məqam məni təəssüfləndirdi. Birincisi o idi ki, görüş milli komandaların oyunları ilə bağlı yaranan fasilə dövrünə təsadüf etdi. Belədə hər iki tərəfdən xeyli aparıcı futbolcu müxtəlif yığmaların düşərgəsinə yollandı. İş o yerə gəlib çatdı ki, Qurban Qurbanov “Qarabağ”ın heyətini tamamlamaq üçün premyer-liqanın digər təmsilçilərinə müraciət etdi, “Şamaxı” və “Zirə”dən futbolçular çağırdı. “Qalatasaray”ın heyətinin geniş olması Okan Buruku belə çətin seçim qarşısında qoymamışdı. Bununla belə, İstanbul təmsilçisinin də bir çox tanınmış futbolçusu məlum səbəbdən Bakıya gələ bilmədi. Komandaların meydana tam heyətlə çıxmamasına, bütün ulduzları iş başında görə bilməməyimizə təəssüfləndik. İkinci məqam isə nəticəylə bağlı oldu. Adətən, belə oyunlar bərabərliklə nəticələnir, nə udan olur, nə də uduzan. Səviyyə fərqi öz yerində, amma tam əminliklə deyirəm ki, “Qarabağ” həmin axşam “Qalatasaray”dan heç də zəif deyildi. Heyətin natamamlığına baxmayaraq, “köhlən atlar” rəqibi ilə başabaş oynadı. Elə görüşün ədalətli nəticəsi də heç-heçə olacaqdı. Amma oyuna sonradan qoşulan İkardinin ustalıqla özünü yerə atması və Əliyar Ağayevin də buna görə penalti təyin etməsi “Qarabağ”ın məğlubiyyəti ilə nəticələndi. Əminəm ki, Ağayev penalti təyin etməsəydi belə, onu heç kim qınamayacaqdı. Görünür, FİFA referisi oyunun xarakterini bir kənara qoyub ədalət prinsipini əsas tutdu. Olsun, onsuz da indi nəticə unudulub.

Üzərindən 10 gün keçəndən sonra yenidən bu qarşılaşmanı xatırlmağım heç də səbəbsiz deyil. Siz də yaxşı bilirsiz ki, “Qarabağ” - “Qalatasaray” görüşündən sonra bir vacib məsələ hər iki ölkənin idman mətbuatında gündəm mövzusuna çevrildi, bu istiqamətdə müzakirələr aparıldı. Həmin məsələni də gündəmə “Qalatasaray”ın prezidenti Dursun Özbək gətirdi. Dursun bəy təklif edir ki, azərbaycanlı futbolçular Türkiyədə legioner sayılmasın, klublar bizimkiləri yerli statusu ilə transfer etsin. Bəli, bizim futbolumuz və futbolçularımız üçün yetərincə yaxşı təklifdi. Xüsusilə də gənclərimizin Türkiyəyə yollanıb, orda özünü göstərmək, daha tanınan klubların diqqətini cəlb etmək üçün fürsəti yarana bilər. Amma onlar da qardaş ölkənin həvəskar klublarına, BAL liqasına yollansa, günlərini keçirəcək, heç bir inkişafa nail olmayacaqlar. Hələ əsas məsələ Türkiyə Futbol Federasiyasının və başqa klubların bu təklifə necə reaksiya göstərəcəyidi. İzlədiyim qədir Dursun bəyin səsləndirdiyi təklifə hansısa ciddi reaksiya hələ gəlməyib. Sanki Türkiyədə hər kəsin başı öz dərdinə qarışıb. TFF hakimliklə bağlı qalmaqalları sakitləşdirməyə çalışır, “Fənərbaxça” böhrandan qurtarmağın, azarkeşlərin narazılıqlarının bitməsinin yollarını axtarır. “Beşiktaş”ın da dərdi özünə bəsdi.

Məsələnin bizim üçün zərərli ola biləcək tərəfləri də var. Bunlardan da ən önəmlisini Mahir Şükürov səsləndirib. Türkiyəli futbolçular da burda legioner sayılmasa, bizimkilər üçün ciddi problem yarana bilər. Türkiyənin aşağı liqalarından ortabab və zəif futbolçular əsgərlikdən yayınmaq, yaxud da daha çox qazanmaq həvəsi ilə Azərbaycan çempionatının yolunu tutacaq ki, belədə bizimkilərə oynamaq üçün yer tapılmayacaq. Onsuz da klub sayı azdı, yeniyetməlik dövrünü keçəndən sonra bir çoxları oynamağa klub tapmır və futbolu buraxır, pul qazanmaq üçün yer axtarır. Belə bir şərait yaransa, vəziyyət daha da pisləşəcək. Gəlin razılaşaq ki, yaxşı futbol məktəbi görməyən bizimkilərin türklərlə rəqabət aparması xeyli çətin olar.
Daha bir məqam bizim Türkiyə klublarına kimi təklif edəcəyimizdi. “Qarabağ”la oyundan sonra türkiyəli azarkeşlər təkcə Zubiri bəyənib. Onun da mümkün dəyişiklikdən yararlanması indiki halda mümkün deyil, gərək Azərbaycan pasportu alsın. Başqa kimimiz var? Ən yaxşımız Mahir Emrelidi ki, o da ortabab “Konyaspor”da özünü tapmağa çalışır. Yəni azərbaycanlı futbolçuların Türkiyə superliqasına yollanıb, orda yerli futbolçu statusuyla oynaması və özünü göstərməsi hələlik asan görünmür. Acı da olsa, həqiqətdi!

AMAL