Qədim Şirvanşahların paytaxtı Şamaxıda dəfələrlə olmuşam.

Təbii ki, səfərlərim həm futbol, həm də gəzmək, əylənmək məqsədi daşıyıb. Oktyabrın 30-da da səfalı diyarımıza təşrif buyurmuşdum. Məqsəd komandanın “Qarabağ”la oyununu işıqlandırmaq idi.

Bakıdan Şamaxıya tək yollanmadım. “Keşlə”nin sabiq “Old Wolf” fanklubunun rəhbəri Elnur Yusifovla yol yoldaşı oldum. O, şamaxılıların dəvəti ilə səfərə çıxmışdı. Yerli azarkeşləri barabanla təmin edib, onların daha yaxşı dəstək olmalarına kömək edəcəkdi. Oyun haqda söhbət edə-edə yollandıq stadiona. Bizi düşündürən bir məqam var idi: görəsən, stadion dolacaqmı? Rəqibin “Qarabağ” olması tutarlı əsas idi. Çünki “köhlən atlar” sözün əsl mənasında bu mövsüm Avropada at oynadır. Bu məqam şamaxılıların diqqətini cəlb etməli, onların stadiona axışmasına təkan verməliydi.

Matçın başlamasına 1 saat qalmış arenadaydıq. Düşündüyümüz kimi də olmuşdu. Şamaxılılar “Qarabağ”la oyunda komandalarına dəstək olmaq üçün stadiona təşrif buyurmuşdular. Düzdü, Kadini, Zubiri, Medinanı, Yankoviçi, Veşoviçi görmək istəyənlərin də sayı çox idi. Əsas o idi ki, stadion matçın startına 15 dəqiqə qalmış tam dolmuşdu. Maraqlı məqam isə xanım azarkeşlərin çoxluğu idi. Hətta onlar üçün qonaq sektorun yaxınlığında ayrıca yer ayrılmışdı. Bu məsələ də futbolçular üçün ayrıca motivasiya olacaqdı. Yadınıza gəlirsə, Aqil Abbas verilişlərin birində xanımların stadiona gəlməsinin tərəfdarı olduğunu demişdi. Millət vəkili xanım aparıcıya fikirini belə izah etmişdi: “Görəcəklər ki, qəşəng qızlar onlara baxır, özlərini göstərmək üçün oynayacaqlar”.

“Şamaxı” rəhbərliyi də matça xüsusi hazırlaşmışdı. Azarkeşlərin və qonaq komandanın təhlükəsizliyi üçün polislərin sayının çox olmasını xahiş etmişdilər. Klubun İdarə Heyətinin, demək olar ki, bütün üzvləri stadionda idi. Bir nəfərdən başqa. Söhbət Orxan Fikrətoğludan gedir. Azərbaycandakı idman jurnalistlərini qeyri-peşəkarlıqda qınayan Milli Kulinariya Mərkəzinin baş direktoru belə vacib görüşdə komandanı tək qoymuşdu. Mən şəxsən “Şamaxı” bu şəhərə köçəndən 5 dəfə stadiondan komandanın oyununu izləmişəm. Hələ Orxan bəylə bir dəfə də qarşılaşmamışam.

Keçək oyuna. Deyəsən, Aqil Abbasın dedikləri özünü doğruldur. “Şamaxı”nın futbolçuları azarkeşləri görüb, “Qarabağ”a güc gəlmək istəyirdilər. İlk hissədə üç təhlükəli vəziyyətdən istifadə edə bilmədilər. Ağdamlılar isə futbolu necə oynamağın lazım olduğunu yerli tamaşaçılara göstərdi. “Köhlən atlar” 4 cavabsız qolla qalib gəldi. Futbol belə məqamlarla gözəldi. Biri qalib gələndə digəri uduzmalıdı. Şamaxılılar isə hələ ki komandalarının bu mövsüm qələbələrinə həsrət qalıb. Amma onlar üzülmür. Çünki “şirlər”in yerli futbolçularla inkişaf edəcəyinə ümid edirlər.

Oyunun sonunda yerli publika hər iki komandanı alqışladı. Düzdü, daha çox “Qarabağ”ın futbolçularından forma istəyir, avtoqraf alır, şəkil çəkdirirdilər. Oyun bitəndən sonra yaşlı azarkeşlərdən birinin fikri diqqətimi çəkdi: “İnşallah, Ağdama gedərik, orda da biz sizə 4 dənə vurarıq!” Bu, arzu idi, yoxsa rəqibə qarğış, anlamadım. Amma niyyət çox gözəl idi.

İLKİN SULTANLI