“Arzu edirəm ki, bu verilişlərlə “Turan Tovuz”sevərlərə sevinc bəxş edəsiniz. 1992-ci illəri mən yaxşı xatırlayıram. Həmin vaxt bəzi idman tədbirləri həyata keçirilirdi. “Məhsul” komandasının rəhbəri mənə yaxınlaşdı, hansısa tədbirə getmək üçün maddi yardım göstərməyi xahiş etdi. Cavab verdim ki, necə getmək lazım olduğunu planlaşdırın və büdcəni söyləyin, biz də sizi yola salmağa çalışarıq. Baxmayaraq ki, ölkədə müharibə gedirdi. Ölkədə müstəqil Azırbaycan çempionatının keçirilməsi nəzərdə tutulurdu. Biz də sərhəd rayonu olmağımıza baxmayaraq, çempionatda iştirak etməklə əhaliyə yeni bir ruh və nəfəs gətirmiş olardıq. Tovuz şəhərinin futbol ənənələri var. Ənənələləri nəzərə alaraq, düşündüm ki, yaxşı müvəffəqiyyət əldə etmiş olarıq. Orda söylədim ki, bu qədər maliyyə ilə gedirsiz, bəs necə qayıdacaqsız? Klubun formalaşması yönündə görüşlər oldu. Çox çəkmədi ki, biz “Turan”ı yaratdıq. Çalışdıq ki, ölkədə nə qədər güclü futbolçu varsa, bura cəlb edək. İşimizi quranda ilk gündən ölkədə tanıdığımız və tanımadğımız peşəkarlarla tanış olduq. Onlardan müəyyən məsləhətlər aldıq. İşimizin peşəkarı olmağa çalışdıq. Ölkədə ilk peşəkar futbol klubu yaratdıq. Ustalardan ibarət “Neftçi”də çıxış etmiş oyunçuları həmişə dəvət edib, məsləhətlər alırdıq. Ələkbər Məmmədovla Anatoli Banişevsikini dəfələrlə dəvət etmişdik. Yaxın Gürcüstandan Kuboklar Kubokunu qazanmış oyunçuları dəvət edir, onlarla yoldaşlıq görüşləri keçirirdik. Bununla da futbola olan sevgini artırdıq. Demək olar ki, respublikanın bütün rayonlarına görüşlərə gedəndə hər yerdə bizə azarkeşlik edirdilər. Klub qarşısına çempion olmaq və avrokuboklarda mübarizə aparmaq vəzifəsi qoydu. İsveçrədə püşk atılanda, komandanı mən təmsil edirdim. Püşkatma mərasimində tabloda göründü ki, “Turan” – “Fənərbaxça”. Müharibə gedən ölkənin kiçik bir rayonun komandasının adı çəkildi. İstanbulda məni qarşıladılar, televiziyaya dəvət etdilər. Orda gördüm ki, tovuzlu döyüşçülərin şəkli müxtəlif qəzetlərdə dərc olunub. Azərbaycanın Avropada tanınmasına böyük kömək göstərmiş olduq. İki qardaş ölkənin qarşılaşması qeydə alındı. O zamanlar böyük təcrübəmiz yox idi. Adi epizodlarda səhvlərə yol verirdik. Hamının birgə səyi nəticəsində Azərbaycanı Avropada təmsil etdik. Biz klubu yaradan zaman bəzi qapalı yerlərdə yoldaşlarla fikr mübadiləsi aparırdıq. Yaxın bir dostumuz “Turan” adının qoyulmasını təklif etdi. Bu məsələni aydınlaşdırandan sonra komandanını adını “Turan” qoyduq. “Turan Tovuz”da olan uğurları tək mənim uğurum kimi adlandırmaq olmaz. Rayonun rəhbərliyinin futbola və komandaya münasibəti işimizin qurulmasına kömək göstərirdi. Çempionata başlayan zaman aşağı yaş qruplarından ibarət komandalar yaratmışdıq. Onları Bakıya apardıq və görüş keçirdik. Həmin oyunda 8:0 məğlub olduq. Qısa bir müddət ərzində, demək olar ki, respublikada bizim qabağımıza çıxan yox idi. Güclü bir heyət yaratmışdıq. Məşqçilər və veteran ilə müzakirə aparanda həmişə qeyd edilirdi ki, komandada ən azı iki heyət olmalıdı. Bunun zədə alanı, xəstələnəni olur. Bunları nəzərə alaraq, istəyirdik ki, əsas oyunçularımızı əvəz edənlər olsun. Yerli gənclərin futbola böyük həvəsi var idi. Kazbek Tuayev bizim komandada təmənnasız məşqçilik edib. Bir dost və “Turan”sevər insan kimi kluba dəstək olub. Elə oldu ki, həmin ərəfədə Kazbek Tuayevin “Neftçi”yə getmək variantı yarandı. Türkiyədə olarkən Naci Şensoyla görüşdüm. Dostların Şensoya söylədi ki, sən türksən və turançılıqı sevən insansan, “Turan”a kömək etmək lazımdı. O da böyük məmnuniyyətlə çalışacağını söylədi. Təmənnasız “Turan”da işləməyi qərara aldı. İndi “Turan Tovuz”a elə adamlar rəhbərlik edir ki, onların bu klubu yaşadağına inanıram. İstəyirəm ki, Ehtiram müəllim “Turan Tovuz”un uğurları ilə azarkeşləri sevindirsin”.