''Həm dünya ulduzları ilə işləmək, həm də rəhbərliklə münasibət baxımından PSJ-də böyük təcrübə qazandım. Bu, mənim üçün yeni bir çağırış idi və əlimdən gələni etdim. Ulduzlar həddən artıq çox idi və buna adaptasiya olunmağa çalışdım. Məsələn, Messi ''Barselona''da, Kriştiano Ronaldo ''Real''da Tanrı kimi idi. Komandada hər kəs onların böyüklüyünü qəbul edirdi. Amma bir komandada bir nömrə olmaq istəyən çox futbolçu varsa, orda istər-istəməz problemlər yaranır. Məsələn, hər dəfə penalti qazanılanda topun başına kimin keçəcəyi ilə bağlı sual yaranırdı. Burda artıq baş məşqçi yox, oyunçular məsələni həll edir. Bu cür məqamlarda çıxış yolu üçün konkret bir instruksiya yoxdu. Hər məşqçi məsələni özü bildiyi kimi yoluna qoymalıdı. Məsələn, bizim vaxtımızda əsas heyətdə oynamaq istəyən iki qapıçı – Navas ilə Donnarumma var idi. Hər dəfə çalışırdım ki, onların ikisi ilə də dil tapım. Hərəsinin durumu fərqli idi. Şərtlər nəticələrdən, oyunçunun psixoloji durumundan, ailə vəziyyətindən asılı olaraq dəyişir. İnsanlar yalnız nəticəyə baxır. Amma bu, həqiqətən də çox çətin bir işdi. Fikrimcə, biz işimizin öhdəsindən pis gəlmədik. Komandanın bu il daha sabit oynamasında bizim də əməyimiz oldu''.