“Sabah”ın avrokuboklardakı debütü uğurlu alındı.

Düzdü, püşkatmada rəqibin adı məlum olandan sonra müəyyən narahatlığımız var idi. Latviya təmsilçisinin son vaxtlar uğurlu qrafik cızması, uzun müddət davam edən məğlubiyyətsiz oyunlar seriyası gözümüzü qorxudurdu. Üstəlik oyundan əvvəl “Sabah”ın Riqada baş məşqçisiz qalmaq ehtimalı da ortaya çıxdı. Rusiya ilə məlum münaqişə səbəbindən Latviya hökumətinin bu ölkənin vətəndaşlarına tətbiq etdiyi qadağalardan “Sabah” əziyyət çəkə bilərdi. Yaxşı kı, zamanında məsələnin həlli yolu tapıldı və Musayev əhəmiyyətli oyunda komandasının yanında olmağı, anında göstərişlər verməyi bacardı. Razılaşaq ki, istənilən bir komanda üçün belə vacib oyunda baş məşqçinin öz yerində olması əsas şərtdi. Bu mənada “Sabah” RFŞ üzərində ilk qələbəsini meydandan kənarda, Murad Musayevi Latviya sərhədlərindən keçirməklə qazandı.

Sözsüz, oyunun gedişində “Sabah”ın avrokuboklarda debüt etdiyi həyəcandan hiss olunurdu. Düzdü, komandanın heyətində yetərincə təcrübəli futbolçular çıxış edir və onlar üçün belə həyəcan elə də ciddi çətinlik sayılmazdı. Murad Musayev də start heyətində yerli futbolçulara üstünlük verməklə daha bir psixoloji həmlə etmiş, komandasının hər fərdinə güvəndiyini göstərmişdi. Bu isə komandanın özünəinamının artmasına təsir etdi. Dəqiqələr irəlilədikcə “Sabah” rəqibin meydanının ağasına çevrildi, futbolçular özlərini daha rahat hiss etməyə başladılar. Anatoli Nuriyevin 19-cu dəqiqədə qapı tirində “partlayan” zərbəsi isə hər şeyin yaxşı olacağının işarəsi idi. Dəqiqələr irəlilədikcə “Sabah” rəqibini “dişinə vurur”, zəif və güclü tərəflərini müəyyənləşdirir, üstünlüyü ələ almağa başlayırdı. Bu mənada Boyan Letiçin üç dəqiqə sonra hesabı açması da oyunun məntiqi axarına uyğun oldu. Azərbaycan premyer-liqasının gümüş mükafatçısı səviyyə fərqini ortaya qoydu, səfərdən layiqli qələbə ilə döndü.

Rəqibin futbolçuları qonaqlardan geri qaldığını başa düşür, bunu aqressiv, bəzən də kobud oyunla ört-basdır etməyə çalışırdı. Amma həmin axşam “Sabah”ın RFŞ üzərində üstünlüyünü bu kobudluqla ört-basdır etmək mümkün deyildi. Məsələnin sevindirici tərəfi odu ki, ilk yarıda xeyli həyəcanlı və inamsız görünən Yusif İmanov da fasilədən sonra soyuqqanlı davranırdı. Gənc qapıçı konkret bir neçə epizodda inamlı çıxışla diqqətləri üzərinə çəkdi, komandasının xilaskarına çevrildi. Bu məqam gələcək oyunlara da ümidlə baxmağa əsas verir. Çünki Yusifə təkcə “Sabah”ın qapıçısı yox, milli komandamızın gələcəkdə əsas “çərçivə qoruyucusu” kimi böyük ümidlər bəsləyirik. Zaman göstərir ki, İmanov istedadının üzərinə təcrübəsini də əlavə etməklə yaxşı və etibarlı qapıçıya çevrilməkdi.

Artıq Riqadakı oyun keçmişdə qalıb. Heç şübhəsiz, “Sabah” səfərdə qazandığı üstünlüyü Masazırda da davam etdirəcək və turu keçən tərəf olacaq. Komandanın hazırkı potensialı təkcə Latviya təmsilçisini üstələməyə yox, növbəti turda “Partizan”la da yaxşı mübarizə aparmağa, hətta mərhələni keçməyə imkan verir. Məlum məsələdi ki, o zamana qədər Azərbaycan premyer-liqası da start götürəcək, “Sabah”ın oyun təcrübəsi artmağa başlayacaq. Bunun da sayəsində həm futbolçular formalarını daha da yaxşılaşdıracaq, həm də yeni gələnlər ümumi ansambla uyğunlaşmağı bacaracaq. Bütün bu müsbət məqamlar isə “Sabah”ın avrokuboklar perspektivi haqda pozitiv düşünmək üçün zəmin yaradır. Avrokuboklarda debütant olmasına baxmayaraq, “Sabah”a azarkeşlərin ümidi böyükdü. Masazıra “böyük futbol”u gətirən, avrokubok həyəcanı yaşadan komanda potensialına uyğun daha da irəliləməli, Konfrans Liqasının qrup mərhələsinə tərəf boylanmaqdan çəkinməməlidi. Riqadakı oyun bizim üçün böyük bir yolun başlanğıcı oldu. RFŞ isə həmin qarşılaşmadan özü üçün müəyyən dərslər çıxara bilər. Elə adına uyğun. Komandanın adının açılışı Riqa Futbol Məktəbidi. Qoy “riqalı məktəblilər” “Sabah”dan alacaqları dərsi uzun müddət unutmasınlar. Bizimkilər bu dərsin davamını riqalı qonaqlara Masazırda da verəcəklər. Buna şübhəniz olmasın!

AMAL