Türkiyə futbolunun stajlı azarkeşləri, yəqin ki, Fatih Təkkəni gözəl xatırlayır.
Football-plus.az xəbər verir ki, 2000-ci illərin ortalarında “Trabzonspor”u Təkkə və Gökdəniz Karadənizsiz təsəvvür etmək mümkün deyildi. Amma sonradan onların ikisi də Rusiyaya yollanaraq orda öz tarixlərini yazdılar.
Hazırda superliqa təmsilçisi “İstanbulspor”u çalışdıran Təkkə “Trabzonspor”da 235 qarşılaşmada 103 qol, 36 məhsuldar ötürməlik performans sərgiləyib və klub tarixinin Hami Mandıralıdan (273) sonra ən məhsuldar ikinci oyunçusu statusundadı. Fatih Təkkə bugünlərdə karyerası və başqa məqamlar ilə bağlı “SportBox” adlı “yutub” kanalına maraqlı açıqlamalar verib:
“Karyeramda ilk pulumu yığma komandalarda qazanmışam. O vaxt aşağı yaş qruplarından ibarət yığmalarda həm mükafat var idi, həm də gündəlik xərclər üçün pul verilirdi. Onları yığıb bir neçə ilə “Fiat Tipo” markalı maşın almışdım. “Trabzonspor”da bir ara İngiltərə klublarından ciddi təkliflər almışdım. Əvvəl “Arsenal”dan, sonra “Everton”dan. İcarə əsasında ora yollanmağa yaxın idim. Amma mən heç vaxt “Trabzonspor”u tərk etmək istəmirdim. Çünki o dönəm komandamız güclü idi və çempionluğa oynayırdıq. Sonra “Zenit”dən təklif gəldi. Maddi olaraq təklif rəhbərliyi çox qane etdi. Yaşanan bəzi olaylara görə mən də ayrılmaq istədim. Yəni o günkü şərtlərə görə məhz belə qərar verildi. Açığı, Rusiyaya yollananda elə bir hiss yaşayırdım ki, sanki karyeramı bitirmək üzrəyəm. Yəni bir növ tətilə getdiyimi, ara-sıra məşq edib oyuna çıxacağımı düşünürdüm. Amma heç gözləmədiyim halda orda böyük uğurlar əldə etdim. Hərçənd ilk vaxtlar ciddi problemlər yaşadım. Dili bilməməyim, mədəniyyətin, yeməklərin fərqli olması kimi şeylər mənə çətinlik yaratdı. Rusiyada faktiki iki ili uyğunlaşmaya sərf etdim. İlk 2 il ərzində ayrılacağımla bağlı çox söz-söhbət dolaşırdı. Amma mən qaldım və üstəlik 2008-də UEFA kubokunu qazandıq. Ona qədər Rusiya futbolunda bu cür uğur qazanan olmamışdı (Fatih Təkkə burda səhvə yol verir. 2005-də ÇSKA da UEFA kubokunu qazanıb – Ə.R.). Türkiyədə “Qalatasaray”dan başqa bunu yalnız Arda Turan ilə Əmrə Belözoğlu qazanıb. Özü də eyni klubda. “Zenit”də bir-birindən önəmli 5 titul qazandım və sonra da ayrıldım. Mənə ən çox çətinlik yaradan oranın yaşayış tərzi oldu. Hərçənd meydandakı oyun baxımından da Türkiyə ilə fərq çox idi. Karyeramda bəzi qərarlara görə peşmanlıqlarım, təbii ki, olub. “Ora getməsəydim, bura getsəydim” kimi fikirlərim çox olub. Amma hər kəs qismətində nə yazılıbsa, o cür də yaşayır. Bizim futbolda istedad, performans, potensial, səviyyə kimi şeylərə heç vaxt önəm verilməyib və indi də verilmir. Daim ortalıqda olmaq, gündəmdə olmaq, “bazarda” vurnuxmaq lazımdı. Amma mənim ordan vurub burdan çıxmaq alışqanlığım heç vaxt olmayıb. Hay-küylü həyatı sevmirəm. Sakit və səssiz insanam. Yığma komandada haqsızlığa məruz qalmış oyunçular çoxdu. Onların da böyük əksəriyyəti, təəssüf ki, “Trabzonspor”lulardı. Məsələn, o dönəmdə bizim rəqabət apardığımız oyunçular həmin o dediyim “bazarın” içində idilər. Onları üstələməyimiz mümkün deyildi. Buna imkan da verilməzdi. Demirəm ki, onlar zəif idi. Xeyr, onlar da uğur qazanmış güclü futbolçular idi. Amma onlara yaradılan şərtlər bizə nə oyunçu, nə də məşqçilik dönəmində yaradılıb”.