''Türkiyə üçün həqiqətən də çox üzgünəm. İllər ərzində özümə Türkiyədən bir çox dostlar qazanmışam. Onların indi necə böyük acı çəkdiyini bilirəm. Halbuki komanda turnirə böyük coşqu və ümidlərlə yollanmışdı. Əslində bu durum türklərin sahib olduğu o mükəmməl komandanın bu cür turnirlərdə bəzən nə üçün həqiqi performansını ortaya qoya bilməməsinə dair gözəl bir örnəkdi.

İndi hamı ''nə üçün'' sualına cavab axtarır. Bəziləri futbolçuların yetərli qədər istəkli olmadığını söyləyə bilər. Amma məncə, oyunları əvvəldən sona qədər izləyən hər kəs bu iddianı dərhal təkzib edəcək. Çünki oyunçular hər şeylərini ortaya qoymağa çalışdılar. Ancaq komandanın üzərindəki təzyiq inanılmaz dərəcədə böyük idi. Bəzən bir şeyi hədsiz dərəcədə çox istədikdə onu əldə etmək üçün arxasında dayanan planı tamamilə unudursan.

Hücumda nə qədər yaxşı olursansa ol, müdafiədə də sayıqlığı itirməməlisən. Yalnız bu zaman meydanda istədiyini həyata keçirə biləcəksən. Türkiyə bunu edə bilmədi. Zatən oyuna köklənməyə fürsət yaxalamadan çox erkən bir qolla hesabda geriyə düşdülər. Ondan sonra üzərlərindəki təzyiq o qədər böyüdü ki, artıq meydanda özləri kimi hərəkət etmirdilər''.