27 sarı, 1 qırmızı vərəqə - əslində ölkə çempionatının oyunlarının hədsiz kobud mübarizə şəraitində keçdiyini demək olmaz. Hər oyuna orta hesabla 5 vərəqə düşür. “Kəpəz” – “Araz-Naxçıvan” oyununda, ümumiyyətlə, hakim bir dəfə əlini cibinə saldı.

Hakim qərarlarına gəlincə, Rəşad Sadıqovun “bəzən VAR susur, belə epizodlar adamı məyus edir” tipli yüngülvari narazılığını nəzərə almasaq, baş məşqçilərdən ciddi irad eşitmədik.

Səbail – Qarabağ, CAVİD CƏLİLOV
Cavid bəyə təyin etdiyi 4 penaltiyə görə hansısa irad tutmaq çətindi. Sadəcə, qərar verərkən bəzən çox gecikirdi, VAR-la məsləhətləşmələr uzun-uzadı vaxt aparırdı. Laysmanlarla əlaqəsinin ideal olduğunu da deməzdim. Məsələn, Maksim Medvedev 63-cü dəqiqədə Valdemar Almeydaya qarşı düz laysmanın gözü önündə kobudluq etdi, amma köməkçi hakim görməzdən gəldi, nəticədə referi VAR-a baxmalı oldu ki, buna da xeyli vaxt getdi. Ümumiyyətlə, bir məqamı xüsusi vurğulamaq lazımdı: VAR sistemi işə düşəndən sonra referilərdə və laysmanlarda “robotlaşma” gedir, onlar az qala bütün hallarda texnologiyanın yardımına ehtiyac duyurlar ki, bu da təriflənəsəi cəhət deyil.

Qəbələ - Zirə, RƏŞAD ƏHMƏDOV
Hər iki tərəfin son turlarda hakimlikdən narazılıq etdiyini nəzərə alsaq, Əhmədovun məsuliyyəti böyük idi. O, özünü komandaların “ürəyinə su səpəcək” tərzdə aparmalıydı. İnsafən, bunu bacardı. Oyunun sürətinə və futbolçuların psixoloji durumuna mənfi təsir etməmək şərti ilə verilən qərarlar yerində idi. Amma bu məqam “Qəbələ”nin oyunçuları üçün keçərli olmadı. Təzyiq altında meydana çıxmaq “qırmızı-qaralar”ın psixologiyasına təsir etmişdi ki, qonaqlardan heyf çıxmağa çalışırdılar. Belədə ədalət təmsilçisi maksimum səbirli davransa da, sonda yalnız sarı vərəqələri sıralamaqla ehtirasları sakitləşdirə bildi. 90+4-cü dəqiqədə hər komandadan iki futbolçu cəzalandı.

Kəpəz – Araz-Naxçıvan, KAMAL UMUDLU
Qəbələdə yüksəlişdə və enişdə olan komandalar üz-üzə gəldi. Dinamik gəncəlilərin yorğun naxçıvanlılar üzərində qələbəsi ciddi qayda pozuntularıyla yadda qalmadı. Nə futbolçular, nə də hakim adına tənqid ediləsi davranış görmədik. Əlbəttə, Kamal bəy bunu məhz oyunçuların intizamlı oyununa borcludu. Daha dəqiqi, komandalar ədalət təmsilçisini yormadı. O da əvəzində kiçik güzəştlərlə jest etdisə, “ağını çıxaran” Onanuqanın da “dərsini verdi”.

Sabah - Turan Tovuz, İNQİLAB MƏMMƏDOV
İnqilab bəyin idarəçiliyi ilə bağlı çox danışmağa ehtiyac yoxdu. Çünki hansısa səhv, matçın axarına təsir edən qərar vermədi. Oyunsonrası mətbuat konfransında da hakim qərarları dartışılmadı. Misli premyer-liqasında iki çalışdırıcı var ki, daim hakim idarəçiliyi ilə bağlı narazılığını dilə gətirir. Həmin məşqçilərdən biri elə Ayxan Abbasovdu. Ayxan bəy narazı qalmayıbsa, deməli, Məmmədovun idarəçiliyi yerində olub.

Sumqayıt – Neftçi, ELÇİN MƏSİYEV
İlk yarıda, demək olar ki, baş hakimin üzərinə elə bir ciddi iş düşmədi. Referinin mövqe seçimi və qərarları doğru idi. 64-cü dəqiqədə Brayan Morenonun qapıçı ilə üzbəüz qaldığı epizodu Məsiyev oyundankənar vəziyyət kimi qiymətləndirdi. Videotəkrarda forvardın ofsaydda olduğu göründü. 74-cü dəqiqədə Filip Ozobiçlə İsa Sulimanın mübarizəsi zamanı meydan sahibləri cərimə zərbəsi gözləsə də, baş hakim oyunu davam etdirdi. Həmin epizodda da Məsiyevin doğru qərar verdiyini söyləmək lazımdı. Matçın sonluğunda Kasimir Ninqa Yuri Matiasa qarşı qaydanı pozsa da, FIFA dərəcəli hakim küncdən zərbə qərarını verdi. Lakin VAR-ın müdaxiləsindən sonra Ninqanın açıq ayaqla oynadığı və qaydanı pozduğu göründü. Məsiyev yalnız videotəkrara baxandan sonra 11 metrlik cərimə zərbəsi təyin etdi. Belə görünür ki, VAR olmasaydı, “Neftçi”nin penaltisi verilməyəcəkdi. Həmin epizodu çıxsaq, referinin başqa bir kobud səhvi olmadı, oyunu ideala yaxın idarə etdi.