Yüzdəyüz əminəm ki, mənim bu qeydlərimin bu gün 26 yaşını tamamlayan Mahir Emreliyə zərrəcə isti-soyuğu yoxdu.
Xoş təsadüf üzündən bu yazının sorağı qulağına gedib çatsa belə, vecinə də olmayacaq. Mahir artıq özünü futbolda sözünü deyib bitirən bir şəxs sayır, bildiyim, gördüyüm qədəri ilə Azərbaycan idman mətbuatı da onun üçün bitib. Bəs Mahir özü necə, futbol üçün bitibmi?
Mənə qalsa, indi – 26 yaşının tamamında yox, 2021-in dekabrında – “Visla” ilə oyundan qayıdan “Legiya”nın avtobusuna hücum zamanı bitib. Kim olsaydı, “Legiya”da yox, bir başqa klubda, amma Polşada karyerasını davam etdirər və özünü, gücünü yerli publikaya “yedirərdi”. Amma Varşava klubunda vurduğu 3-5 qolun kölgəsinə sığındı və hansısa sehirli əlin yardımı ilə daha məşhur klubun – Xorvatiyanın əbədiyaşar çempionu “Dinamo”nun formasını geyə bildi.
Düşünmək olardı ki, “əskisi tüstülü” azərbaycanlı gənc Zaqrebdə özünü daha ölçülü-bilçili aparacaq, talenin ona verdiyi fürsətdən lazımi şəkildə yararlanaraq hər birimizin arzuladığı daha güclü çempionata adlayacaq. Amma yox, adamın iddiası da, tövrü də başqa imiş. Mahirin cəmi bir ay əvvəl Xorvatiya saytlarından birinə verdiyi müsahibədən kiçik hissəni xatırlatmaq istəyirəm: “O (“Dinamo”nun sabiq baş məşqçisi Ante Çaçiçi nəzərdə tutur – O.) isə mənə dedi: