“İstanbula rahat gedib-gəldim. Gəzməyə çox vaxtım olmadı. Demək olar ki, sırf stadionda oldum. İyunun 10-da “Sabiha Gökçən” hava limanında oldum. Ordan 3 saatyarım sərf edərək stadiona getdim. Metrodan istifadə etdim. Bu nəqliyyat vasitəsi çox sıx idi. Baxmayaraq ki, səhər saatları idi. Amma həm azarkeşlər, həm də adi vətəndaşlar ancaq metrodan istifadə edirdi. Hər tərəfdə “Mançester Siti” və “İnter” formalarını görmək olardı. Metronun çıxışlarında stadiona gedən yolları izah edən plakatlar var idi. Bu, turistlərə çox kömək olurdu. Təxminən 2 saat vaxt sərf etdim ki, metro ilə Atatürk Olimpiya Stadionuna gedib çatım. Ab-hava tam başqa idi. Düzdü, mən bir az tez arenanın ətrafında idim. Amma zaman keçdikcə hiss olunurdu ki, bu final digərlərindən tam fərqlənir. Stadionu tam bir vahimə bürüdü. Həm “İnter”in, həm də “Mançester Siti”nin fanatları möhtəşəm idi. Hamısı bir yerdə mahnılar oxuyurdu. Açığı, belə şey görməmişdim. Demək olar ki, dünyanın bütün stadionlarında olmuşam. Amma belə vahiməli ortam ilk dəfə idi ki, görürəm.

Çətinlik yox idi. Hər şey yüksək səviyyədə təşkil olunmuşdu. Türklər bu işi ideala yaxın həll etmişdilər. Hara getmək lazım idisə, onu lövhələrdə göstərmişdilər. Mənə çox ləzzət etdi. Türklər bu turnirin finalına çox ciddi yanaşmışdılar. Yeganə problem o idi ki, vaxtından əvvəl heç kimi arenaya buraxmırdılar. Məsələn, media işçiləri saat 16.00-da buraxılmalı idi. Alman dəqiqliyi ilə işləyirdilər. Bunu gözləyənə qədər gün dəhşətli şəkildə yandırdı məni (gülür). Stadion da elə yerdədi ki, ətrafında heç nə yoxdu. Bakı Olimpiya Stadionu şükürlüdü ki, bir qədər aralıda “Koroğlu” metrostansiyası var. Amma burda tam fərqli idi. Həm metro uzaq idi, həm də yaxınlıqdan heç nə almaq olmurdu.

Zamanı çatanda arenada yerimizi tutduq. Səhv etmirəmsə, stadion 8 mərtəbədən ibarətdi. Media nümayəndələri və onların iş yerləri 6-cı mərtəbə idi. Rahat işimizi görürdük. Hər şey var idi. Euni zamanda, çox ciddi yoxlama var idi. Həm media nümayəndələri, həm də azarkeşlər polislər tərəfindən yoxlanılırdı. 2-3 metrdən bir asayiş keşikçisi dayanmışdı. Oyun bitəndən sonra da polislər yerlərindən tərpənmirdi. Təəssüratım superdi. Möhtəşəm ab-hava var idi. Düzdü, oyunda az qol oldu. Amma konsert proqramı-filan ideal idi. Oyundan sonra fantastik mükafatlandırma mərasimi təşkil olundu. Hətta qarşılaşmadan öncə festival var idi. Düzdü, mən ora çatmadım. Hər şeyi mükəmməl qurmuşdular. Elə iş görmüşdülər ki, azarkeşlər polislərdən nəsə soruşmaq məcburiyyətində qalmırdı”.