Bir qədər stajlı futbolsevərlər, yəqin ki, Markos Sennanı gözəl xatırlayır.

“Football-plus.az” xəbər verir ki, braziliyaəsilli ispaniyalı yarımmüdafiəçi daha çox “Villyarreal”dakı çıxışı ilə hafizələrdə iz buraxmışdı. Bu klubda 11 il (2002-13) top qovan Senna eyni zamanda İspaniya yığmasının heyətində AÇ-2008-in qalibi olub. Hazırda 46 yaşı olan və “Vilyarreal”ın səfiri kimi çalışan Senna bugünlərdə Türkiyə mətbuatına müsahibə verib. O, Türkiyə yığması və sabiq komanda yoldaşı Nihat Kahveci ilə bağlı xatirələrindən, La Liqada karyerasını uğurlu şəkildə davam etdirən Enes Ünaldan və başqa məqamlardan danışıb.

- Enes Ünal İspaniya kimi çətin çempionatda adından söz etdirməyi bacarır. Özü də vaxtilə “Vilyarreal”da da çıxış edib. Onun haqda nə düşünürsüz?
- Bəli, Enesi xüsusilə “Vilyarreal”a transfer olunduğu dönəmdən etibarən çox diqqətlə izləyirəm. Potensialı yüksək olan və çox səviyyəli futbolçudu. “Vilyarreal”a gələrkən gənc idi. Əslində elə indi də gənc sayılır. Amma La Liqada artıq yetərincə tanınır. Bu turnirdə özünü sübut etməyi bacarıb. Bu, bizim üçün də qürur mənbəyidi. Çünki onu İspaniyaya biz gətirmişik. Yəni hekayəsi “Vilyarreal”da başlayıb. Bəlkə də bir gün geri dönəcək. Onu burda hər kəs çox sevirdi.

- Braziliyalı olsaz da, İspaniya yığmasını seçməyiniz nə ilə bağlıdı?
- Braziliyada böyümüşəm və 26 yaşıma kimi orda top qovmuşam. Açığı, həmin illərdə Braziliyadan başqa bir yığmanın şərəfini qoruyacağımı heç təsəvvürümə də gətirmirdim. Hər şey ani baş verdi. “Vilyarreal”la 2006-da ÇL-in yarımfinalına qədər irəlilədik. İspaniya yığmasının o dönəmdəki baş məşqçisi Luis Araqones birbaşa özümə zəng vuraraq oyunumu bəyəndiyini və məni İspaniya yığmasında görmək istədiyini dedi. Braziliya yığmasında oynamamışdım və artıq 30 yaşıma qədəm qoymaq üzrə idim. Düşündüm ki, bu, mənim üçün heç də pis variant deyil. Ardıcıl iki nəhəng turnirdə oynamaq fürsətim oldu. AÇ-2008-dən öncə komanda ilə bağlı şox şübhələr var idi. Baxmayaraq ki, heyətimiz Torres, Vilya, Puyol, Ramos, Kapdevilya, Marçena kimi ulduzlarla dolu idi. Amma biz özümüzə güvənirdik. Əvvəldən sona qədər əla futbol sərgiləyərək çempion olduq. Mən də turnirin rəmzi “11-liy”inə seçildim. Karyeramın unudulmaz anlarından biri oldu.

- O dönəmdə “Fənərbaxça”nın sizi transfer etmək istəyi ilə bağlı çox şayiə çıxmışdı...
- Araqones AÇ-2008-dən sonra “Fənərbaxça”nın başına keçdi və məni də özü ilə birlikdə Türkiyəyə aparmaq istəyirdi. Bəli, etiraf etməliyəm ki, “Fənərbaxça” bu transferin baş tutması üçün çox çarpışdı. Amma məhz həmin il “Vilyarreal”la müqaviləmi yeniləmişdim. Belə durumlarda transfer çox çətinləşir. Müqaviləmin sonuncu ilinə qədəm qoysaydım, bəlkə də nəsə alınardı. Araqonesi çox sevirdim. “Fənərbaxça” o illərdə mükəmməl səviyyədə idi. ÇL-də əla çıxış edirdilər. Yəni bu təklifin üzərində ciddi düşünmüşdüm. Amma az öncə dediyim səbəbdən keçid baş tutmadı. Buna baxmayaraq, “Fənər”lə bağlı yalnız xoş xatirələrim qaldı. Türkiyədən mənə yeganə rəsmi təklif məhz həmin il gəlmişdi. Həmin yay “Fənərbaxça” mənim yerimə “Vilyarreal”dan Xosikonu transfer etdi. Onunla birlikdə 3 il top qovmuşdum.

- Yeri gəlmişkən, “Vilyarreal”da Nihat Kahveci ilə də 3 il çiyin-çiyinə oynamısız. Onunla bağlı hansı xatirələriniz var?
- Bəli, Nihatla birlikdə həm oynamışıq, həm də çox yaxşı dost idik. Artıq uşaqları var və televiziyada şərhçilik etdiyini bilirəm. İstanbula gələndə hər dəfə birinci ona xəbər verirəm. O dönəmdə Türkiyə yığmasının ən böyük ulduzu idi. Bu, “Vilyarreal” üçün də önəmli idi. Komanda yoldaşının öz yığmasında ulduz və lider olduğunu bilmək adamı sevindirir. Nihatın da İspaniyanı çox sevdiyini bilirəm. Burda populyar simalardandı və xeyli dostlu var. Onunla bağlı xatırladığım ilk şey, təbii ki, vurduğu bir-birindən gözəl qollardı. Məhsuldarlığı yüksək idi. Bir məzəli anı da gözəl xatırlayıram. Onun cərimə zərbələrini yaxşı yerinə yetirdiyini hər birimiz bilirdik. Həmin dönəmdə Xuan Roman Rikelme də “Vilyarreal”da idi. O da cəriməz zərbələrini əla vururdu. Hansı oyun olduğunu xatırlamıram. Bir dəfə cərimə zərbəsi qazandıq və Rikelme Nihata “hazırlaş, sən vuracaqsan, planını qur” dedi. Biz də hamımız düşündük ki, Rikelme zərbəni vurmaq hüququnu Nihata verdi. Nihat topu qoydu və bir neçə addım geri çəkilərək zərbəni vurmağa hazırlaşdı. Fit səslənən kimi Rikelme geridən gələrək topa zərbə endirdi. Hamımız çaşıb qaldıq. O anda Nihatın sifət cizgilərini görməyə dəyərdi. Matçdan sonra da bu epizodu yada salıb çox gülmüşdük.

- DÇ-2010-un seçmə mərhələsində İspaniyanın heyətində Türkiyəyə qarşı hər iki matçda iştirak etmişdiz. O oyunları xatırlayırsızmı?
- Ümumiyyətlə, Türkiyə həmişə çətin rəqiblərdən sayılır. DÇ-2002-də Braziliyaya qarşı yarımfinalı gözəl xatırlayıram. Braziliyaya çətin anlar yaşatmışdılar. Elə qeyd etdiyiniz hər iki oyun da yadımdadı. İspaniyada 1:0, Türkiyədə son dəqiqə qolu ilə 2:1 qazanmışdıq. Xüsusilə Türkiyədəki oyunda ciddi müqavimətlə üzləşmişdik. Türkiyənin rəqabətcil və çətin rəqib olduğunu deyə bilərəm.

- İspaniya dünya çempionu olandan sonra mundiallarda yaxşı nəticələr qazanmır. Qətərdə də 1/8 finaldan o yana gedə bilmədilər...
- Nəsil dəyişikliyi hər komandada özünü göstərir. İspaniya yığmasında tarixiboyu güclü oyunçular olub. Amma bəzi şeylərin yerinə oturması üçün mütləq zaman lazımdı. Artıq yeni bir məşqçi və yeni bir oyun sistemi var. İspanlar yenə də səbirli olmalıdılar. Amma bir məqam dəqiqdi ki, İspaniya yenə də hər turnirdən öncə favoritlər siyahısında olacaq.

- İspaniyadakı karyeranızın son illəri Kriştiano Ronaldo ilə Lionel Messinin rəqabətinin ən gözəl dönəminə təsadüf etmişdi.
- Bəli. Fikrimcə, bu rəqabət futbol tarixinə qızıl hərflərlə yazılmış ən gözəl dönəmlərdən biridi. Bu dönəmi izləyə bilənlər həqiqətən də şanslıdı. Çünki belə rəqabət bir də ələ düşməyəcək. Amma futbol və həyat bir yerdə dayanmır. Yeni istedadlar üzə çıxır. Mbappe gənc yaşına rəğmən, indidən az qala əfsanə oyunçuya çevrilib. Mənim üçün o, hazırda dünyanın ən yaxşı futbolçusudu. Vinisius, Rodriqo, Pedri və Qavi də özəl oyunçulardı. Onları da böyük gələcək gözləyir.

ƏLİ RAUFOĞLU