Zəlzələdən sonra Türkiyə çempionatından çəkilən “Hatayspor”un baş məşqçisi Volkan Dəmirəl Almaniyanın “Sport 1” kanalına müsahibə verib.

"Football-plus.az" xəbər verir ki, “Fənərbaxça”nın və Türkiyə yığmasının sabiq qapıçısı dəhşətli zəlzələdən əvvəl və sonra yaşadıqları, dünyasını dəyişən Kristian Atsu, eləcə də başqa məqamlar haqda danışıb.

* Allaha şükür, hər yerdən yardım edirlər. Xüsusilə də Almaniyadan. Bizə ən çox kömək edən, ləvazimat göndərən ölkələrdən biri Almaniyadı. Almaniya polisi tərəfindən 480 min yataq torbası göndərilib. Mən də fürsətdən istifadə edərək almanlara təşəkkürümü bildirmək istəyirəm.
* Zəlzələdən sonrakı günlərdə Hatayda bir stəkan su da tapmaq çətin məsələ idi. Yerli əhalinin heç nəyi qalmamışdı. Bütün dünyadan yardımlar göndərilsə də, hələ də yardıma ehtiyac var. Çadırlar su buraxır. Kiçik kontenyerlər də var. Amma orda maksimum bir nəfər yata bilir.
* “Fənərbaxça”nın sabiq qapıçısı olduğum üçün populyarlığımdan istifadə edərək Dortmund “Borussiya”sı, “Bavariya”, “Şalke-04”, “Fortuna”, “Maynts-05”, “Köln” kimi Almaniya klublarının rəsmiləri ilə görüşüb bəzi xeyriyyə matçları təşkil etmək istədim. Məsələn, “Maynts-05” bizi ilk gündən dəstəklədi. “Borussiya” və “Maynts-05” rəsmiləri ilə də çox pozitiv görüşümüz oldu. Mən bura pul göndərilməsini istəmirəm. Burdakı uşaqların problemlərinin qabardılmasını istəyirəm. Bunu da özüm üçün etmirəm. “Bavariya” rəsmiləri ilə də bir dəfə görüşdüm. Bu işdə Xəlil Altıntopla Nuri Şahinin böyük dəstəyi oldu. Çempionatda çıxışımızı dayandırmışıq. Yeni heyət və komanda formalaşdırmaq məcburiyyətindəyik. Artıq Hatayda oynamağımız mümkün deyil. Ona görə də ev oyunlarını Mersində keçirəcəyik.
* Zəlzələni bütün ailəm hiss etdi. Həmin gün çempionatda “Kasımpaşa” ilə ev oyunumuz var idi. Ailəm mənimlə birlikdə Hatayda idi. O matçın keçirildiyi gün həyatda xoşbəxt olduğum son gündü. Ertəsi gün hamı hər şeyini itirdi. Tanıdığım çox insan dünyasını dəyişdi. Uşaqlarımı da itirə bilərdim. Sırf təsadüf və bəxt nəticəsində həyatda qaldıq. Klubun bəzi üzvləri bir neçə saat dağıntılar altında qaldı. Böyük qızım hələ də gördüklərinin psixoloji təsirindən qurtula bilməyib.
* Atsunun son dəqiqə qolu ilə qalib gəldiyimiz gün həmişə həyatımın ən xoşbəxt günü kimi qalacaq. Ertəsi gün yaşadıqlarımızdan sonra keşmişdəki o əhval-ruhiyyəmin bir də nə vaxtsa qayıdacağını düşünmürəm. Atsu mükəmməl insan idi. Bir gün əlində zərflərlə məşqə gəlmişdi. Ona “xeyr ola, deyəsən, evlənməyə hazırlaşırsan” dedim. Yeni il olduğundan klubun bütün işçilərinə hədiyyə vermək istədiyini dedi. Para onun üçün heç vaxt ön planda deyildi. Yeganə istəyi meydana çıxıb oynamaq idi. Fiziki cəhətdən problemi olmadığı müddətdə zatən həmişə də oynayırdı. Son matçda qolunu vurdu və təəssüf ki, aramızdan ayrıldı. Hamımız onu çox sevirdik. Belə gözəl insanın itkisi ilə barışmaq asan məsələ deyil. Kristian və idman direktorumuz həmişə qəlbimizdə yaşayacaq.
* Futbol oynadığım dönəmdə bir çox səhvə yol vermişəm. Amma hər səhvimdən bəzi şeylər öyrənməyə çalışmışam. Bir qapıçı kimi, əbəttə, rəqiblərin sevdiyi oyunçulardan deyildim. Bəziləri ilə yola getmirdim. Amma heç vaxt kimisə cırnatmağa, acıq verməyə çalışmamışam. Etdiyim hərəkətlərin böyük hissəsi qələbə hirsimdən, istəyimdən irəli gəlirdi. Yenə də biriləri tərəfindən yanlış anlaşılmışamsa, üzr istəyirəm. Amma məni bu gün olduğum insana çevirən məhz belə şeylər olub.
* Mənə ən birinci güvənən Kristof Daum olub. Məhz onun vaxtında əsas qapıçıya çevrildim. Gənc yaşımda formanı mənə verməkdən çəkinmədi. Ona şəfalar diləyirəm. Psixoloji cəhətdən çox güclü insandı və xərçəng xəstəliyinə qalib gələcəyinə şübhə etmirəm. Başçılığı altında oynadığım bütün məqşçilərin mənim üçün öz yeri var. Amma onların arasından bir nəfəri seçməli olsam, Dauma üstünlük verərdim. Ona çox şey borcluyam.
* Bir ara “Bavariya” mənimlə maraqlanmışdı. Menecerimlə əlaqə saxlamışdılar. Təbii ki, belə böyük klubda oynamaq istərdim. Manuel Noyeri hələ “Şalke-04”də oynadığı dönəmdən gözəl tanıyıram. Zədəsini sağaldıb yenidən “Bavariya”nın əsas qapıçısı olacağına əminəm. Elə qapıçılar var ki, klub üçün qapıçıdan daha çox məna kəsb edir. Noyer də belələrindəndi. O, sağlamdısa və heyətdədisə, mütləq oynamalıdı. Eynilə Buffon kimi…
* Məsut Özilin istedadını sizə anlatmağıma ehtiyac yoxdu. Amma bir futbolçu karyerasının sonuna yaxınlaşdıqda əvvəlki bəzi özəlliklərini itirməyə başlayır. Məsut “Fənərbaxça”ya çox böyük ümidlərlə gəlmişdi. Təəssüf ki, gözlənilən performansı sərgiləyə bilmədi. Və ya “Fənərbaxça” ondan istədiyi kimi yararlana bilmədi. Bir az özünə qapalı insandı. Amma nəticə etibarilə hər kəs həyatında başverənlərə görə özü cavabdehdi. Zədələr də ondan əl çəkmədi. Ən böyük problemi o idi ki, “Fənər”də heç vaxt oyunlara fiziki cəhətdən 100 faiz hazır durumda çıxmadı. Məsutu çox sevirəm və bundan sonrakı həyatında uğurlar arzulayıram.