Srağagün ölkə kubokunun finalı keçirildi.

Oyuna saatyarım qalmış artıq “Xalqlar Dostluğu” ərazisində bayram ab-havası hiss olunurdu. Sanki Novruz bayramı idi. Hər kəs futboldan - “Sabah”ın uğurlarından, “Neftçi”nin avrokubok şanslarından danışırdı. Stadionda “Zirə” azarkeşləri daha çox idi. Onların səsi daha çox gəlirdi, dayanmadan dəstək verirdilər. “Sabah” üçün Dəniz Akademiyasının tələbələri, “Zirə” üçün isə Cəmşid Naxçıvanski adına hərbi liseyin kursantları cəlb olunmuşdu. Oyunçular meydana çıxanda hər iki azarkeş qrupu pankart açdı. “Bizon”un və “Zirə”nin maskotu da meydanda idi. Matçın diktor Sənan Şəfizadə 10-dan geri sayandan sonra başlaması planlaşdırılırdı. Lakin həmkarımız “5” deyəndə Elçin Məsiyev start fitini verdi. Artıq ilk dəqiqələrdə Qismət Alıyev sarı vərəqə aldı. Rəşad Sadıqov buna görə dördüncü hakim Əli Əliyevə etiraz etdi, gənc hakim çarəsizcəsinə “mən neyləyim?” dedi. 44-cü dəqiqədə “Forza Neftçi” və “İmarət Tayfa” kimi “Soldati di Sabah” və “Qartallar” da birgə “şəhidlər ölməz, vətən bölünməz” şüarını səsləndirdi. “Sabah” azarkeşləri hərdən çalğı alətləri ilə “Bella Çao” mahnısını səsləndirirdi. “Sabah” futbolçularına kubok təqdim olunandan sonra baş məşqçiləri Valdas Dambrauskası atıb-tutdular. Daha sonra azarkeşlər Amin Seydiyevdən kuboku onlara gətirməyi tələb etdi. Bunu da Aminlə Rəhman Daşdəmirov etdi. Coy-Lens medalı almağa qardaşı Leroyun “Zirə”nin formasını geyən uşaqları ilə çıxdı.

Oyundan sonra meydanda da əsl bayram ab-havası var idi. Bir tərəfdə üzgün “Zirə” azarkeşləri, digər tərəfdə isə “qızıl dubl” edən “Sabah”... Əvvəldən qələbə üçün hazırlanmış forma ilə meydandaydılar. Mətbuat konfransına da “Sabah” rəsmiləri məhz bu tişörtlə gəldilər. Dambrauskas nə qədər titul qazansa da, yenə də sevincini gizlədə bilmirdi. O, azarkeşlərə baxanda gözlərindən qürur hissini duymaq olurdu. Azarkeşlər demişkən, 3 mindən çox tribuna boş qaldı. Nə qədər təbliğat aparılsa da, təəssüf ki, tribunalar dolmadı. Əslində buna görə kimisə qınamaq da olmaz. Finalda “Neftçi”, “Qarabağ” kimi köklü klublar oynasaydı, yəqin ki, bu gün tribunalardakı boş yerlərdən yox, “qara bazar”dan danışırdıq. “Sabah”ı uşaq yaşındaca “qızıl dubl”, “Zirə”ni isə belə büdcə və şəraitlə 5 mövsümdə 3 dəfə kubokun finalına çıxması münasibəti ilə təbrik etmək lazımdı.

“Qartallar”ın şanssızlığı hər finalda çempionla qarşılaşmalarıdı. İdeala yaxın təşkilatçılıq münasibəti ilə PFL-ə də təbrik və təşəkkür düşür. Son mövsümlərdəki kimi bu dəfə də işlərini məharətlə gördülər. Oyuna televiziyadan baxan tamaşaçılar şərhçidən də razı qaldı. Buna görə təşəkkürün biri də Mustafa Kamala düşür. “CBC Sport” isə əvvəlki oyunlardan fərqli bu dəfə ideal - 18 kameralı çəkilişlə hər kəsi özündən razı saldı. Bir sözlə, hər şey adına layiq oldu. Baxımlı oyun, əsl final, əsl derbi! Srağagün qazanan Azərbaycan futbolu oldu!

MÜZƏFFƏR QULUZADƏ