Koronavirusa yoluxan və o vaxtdan komaya düşən Qəhrəman Əliyev fevralın 26-da, 63 yaşında dünyasını dəyişdi.
Futbolçu kimi Bakının "Avtomobilçi”, “Neftçi”, Xabarovskun OİK, Mingəçevirin "Avtomobilçi” komandalarının şərəfini qoruyan hücumçu baş məşqçi kimi “Viləş”i, “Şəmkir”i, MOİK-i və “Bakı”nı çalışdırıb. Masallı təmsilçisi onun rəhbərliyi altında 2000/01 mövsümündə yüksək liqada 4-cü yeri tutaraq tarixində ilk dəfə qitəmiqyaslı yarışda – İntertoto kubokunda iştirak etmək hüququ qazanmışdı.
Qəhrəman bəy yaddaşlarda gülərüz, səmimi insan kimi qalıb. Son vaxtlar böyük futboldan uzaq düşsə də, bu sahədən çəkilməmiş, İsgəndər Cavadov Bakı Futbol Akademiyasında idman direktoru və əlaqələndirici vəzifələrində çalışmışdı. Uzun müddət “Viləş”in kapitanı olan Elbrus Məmmədov bizimlə söhbətdə mərhumla bağlı bunları söylədi:
“Qəhrəman müəllim barədə mənə keçmiş zamanda danışmaq çox ağırdı. Sizinlə danışarkən Masallıdan, mərhumun üç mərasimindən qayıdıram. Qəhrəman müəllim nəinki mənə, rəhbərliyi altında oynamış bütün futbolçulara baş məşqçidən çox böyük qardaş olub. Ən çətin vəziyyətimizdə belə bizə dəstək verib, yanımızda olub. Çox gülərüz, nikbin insan idi. İnanmıram ki, Azərbaycanda ondan narazı qalan, onunla ulduzu barışmayan bir futbolçu olsun. Çox şən, eyni zamanda çərçivə daxilində zarafat etməyi bacaran biri idi. Bizdə bir məsəl var. Deyirlər ki, dostun kimdi? Cavabında “yola çıxmamışam” söyləyirlər. Əliyevlə dünyanın dörd bir tərəfinə getmək olardı. Yaxşı yol yoldaşı idi ki, bunu dəfələrlə səfərlədə görmüşəm. Allah o dünyasını versin. Elə bil böyük qardaşımı itirmişəm”.
Qəhrəman bəyin ölkə futboluna bəxş etdiyi isimlərdən biri də “Şəmkir”də çalışdığı dönəmdə üzə çıxardığı Rövşən Əmiraslanov olub. Veteran futbolçu da sabiq baş məşqçi ilə bağlı xatirələrini bizimlə bölüşdü:
“Mənim istər futbolçu, istərsə də bir insan kimi formalaşmağımda Qəhrəman müəllimin böyük zəhməti olub ki, bunu heç vaxt dana bilmərəm. O “Şəmkir”ə baş məşqçi təyin olunanda heyətdə adlı-sanlı futbolçular çıxış edirdi. Ancaq gənc olmağıma baxmayaraq, rəhbərliklə az qala dava edə-edə məni heyətdə oynadırdı, inkişafıma çalışırdı. Həmişə deyirdi ki, mən burdan gedəndən sonra desinlər ki, Qəhrəman Şəmkirdən yerli futbolçu üzə çıxardı. İstədiyinə nail oldu, sonradan çıxış etdiyim klublarda şəmkirli futbolçu kimi tanındım. Onunla bağlı danışmaq mənə çox çətindi. Qəhrəman müəllimin xəstə olduğunu, komaya düşdüyünü bilirdik. Ancaq ölüm xəbəri yenə də sarsıdıcı oldu. Onun barədə danışanda istər-istəməz qəhər məni boğur. Burda olmadığımdan dəfnində iştirak edə bilmədim. Ancaq yaxın günlərdə Masallıya yollanıb ailəsinə başsağlığı verməyi özümə borc bilirəm. Allah rəhmət eləsin. Gözəl insan, yaxşı məşqçi idi”.
RƏŞAD