Bir müddət öncə veteran futbolçularla masa arxasında əyləşmişdik.
Danışdıq, güldük, Azərbaycan futbolunun şəninə tostlar dedik. Məclisdəkilərdən üzr istəyərək bir sağlıq da səsləndirdim:
Açığı, bu fikir mənə təsir etdi. Həqiqətən də hamımız Azərbaycan futbol sektorunun inkişafı üçün çalışırıq. Ölkə müstəqillik əldə edəndən bu sahə pis gündə idi. Gündə bir dava, oyun alğı-satqısı, qalmaqallar, qeyri-peşəkarlıq hökm sürürdü. Komandalarımız avrokuboklarda mərhələ üzünə həsrət idi. İndi şükürlər olsun ki, “Qarabağ” pley-offa vəsiqə qazanır, digər klublar da 2-3 mərhələ keçə bilir. Bunların hamısı veteran futbolçuların, jurnalistlərin əməyinin bəhrəsidi. Guya biz nə istəyirik ki? Millimiz DÇ və ya AÇ-də iştirak etsin, klublarımız avrokuboklarda həmişə qruplarda oynasın. Ümid edirəm ki, veteranlar, klub rəsmiləri, azarkeşlər və biz jurnalistlər tezliklə bu günləri görəcək. Mən də bu tarixi anları işıqlandırdığıma görə fəxr hissi keçirərəm”.
Bəlkə də bir az uzun tost idi, amma həmin an ürəyimdən keçənləri dilə gətirdim. Sonra arzularımla reallıqların fərqli olduğunu anladım. Heç bir həftə çəkmədi ki, düşüncələrim alt-üst oldu. Niyə? Məncə, cavabı hamınız bilirsiz.
“Kəpəz”dəki Tərlan Əhmədov - Əfran İsmayılov qalmaqalından xəbəri olmayan yoxdu. Sən demə, bu məsələyə barmaq edən var imiş. Söhbət Mehman Allahverdiyevdən gedir. Gəncə futbolunun ağsaqqalı “vatsap” statusunda Əfranın müsahibələrini paylaşırmış. Sonra da klubun mətbuat katibi Azad Mustafayevə deyib ki, qəsdən yox, bilmədən belə şey edib. Biz də buna inandıq. Çox sadəlövhük axı! Daha bilmirik ki, Tərlan Əhmədov baş məşqçi təyin olunandan sonra məşqçilər korpusundan Füzuli Allahverdiyevi uşaqlaşdırıb. Guya Mehman müəllim də qardaşının intiqamını almaq eşqində deyil. Bu ölkənin uşaqları əvvəlcə Braziliya, daha sonra türk serialları ilə böyüyüb. Belə şeylər bizi təəccübləndirə bilməz.
Vallah, artıq təəccüblənmirəm. Bilirəm, qardaş sevgisi başqa bir şeydi. Amma buna görə Gəncə kimi böyük şəhərin futbolunun adını ləkələmək olmaz axı. Klubun İdarə Heyəti nə işlə məşğuldu, niyə təcili iclas keçirib başverənləri araşdırmır? Tərlan Əhmədov, Əfran İsmayılov, Mehman Allahverdiyev, Rauf Əliyev, İlqar Nadiri kimdi ki, Gəncə kimi futbol ənənələri olan şəhər belə mənasız söhbətlərlə ləkələnir? Deyəsən, şəhərin stadion problemini həll edə bilməyənlər məhəllə davası ilə söhbət xırdalamağa çalışırlar. Ayıb deyil? Nə qədər köhnə təfəkkürlə hərəkət edib Azərbaycan futboluna zərbə vurmağa davam edəcəksiz? Bəli, bu idman növü üçün nələrsə etmisiz. Amma bu, o demək deyil ki, qarşılığında bir-birinizlə qırışıb, şou-biznesdəkilər kimi saçyolduya çıxasız. Yox e, siz deyildiz ki, “Gəncəyə böyük futbol qayıtsın, bu komanda premyer-liqada çıxış etsin” deyənlər? AFFA, lisenziya almağa layiq olmasaz da, sizi çempionata buraxıb. PFL stadionun bərbad durumuna göz yumub. Qarşılığında öz aranızda didişməlisiz? Başınızı aşağı salıb işinizi görmək, futbolunuzu oynamaq əvəzinə belə biabırçı işlərlə məşğul olursuz. Gəncə futbolunu barmağınızda oynada biləcəyinizi düşünürsüz?
Yazıya arzularla başlamışdım, tostla bitirmək istəyirəm. Ümid edirəm ki, Azərbaycan futboluna barmaq edənlərin hamısı futboldan ömürlük uzaqlaşdırılar. Onsuz da bundan sonra yuxarıdakı istəklərimizin hamısı həyata keçəcək.
İLKİN SULTANLI