Onunla ötən iliun yayında görüşmüşdük.

Həmin vaxt ABŞ-da akademiya açdığını bildirmişdi. Onu da vurğulamışdı ki, çalışdığı sahədə Azərbaycanla bağlı bəzi layihələri reallaşdırmağa çalışır ki, pandemiya səbəbindən hazırda onları həyata keçirə bilmir. Bugünlərdə qəhrəmanımızın Bakıda olduğunu eşitdik. Fürsətdən istifadə edib yayda yarımçıq qalan planlarını gerçəkləşdirib-gerçəkləşdirmədiyini, şəxsi və iş həyatında hansı yeniliklərin olduğunu öyrənməyə çalışdım. Söhbət vaxtilə “Neftçi”, “Kəpəz”, “Turan” kimi klubların şərəfini qoruyan, Özbəkistanda, İranda legioner həyatı yaşayan, 12 oyunda yığmanın formasını geyən Elşən Qəmbərovdan gedir.

- Bildiyim qədər bir aya yaxındı Bakıdasan. Səfərinin məqsədini bilmək istərdim.
- Atam, anam, qardaşım, qohumlarım və dostlarım burdadı. Çalışıram ildə bir neçə dəfə Bakıya gəlim, onlarla görüşüm. Sözün düzü, arada Bakı üçün çox darıxdığımdan vətənə baş çəkməyi özümə borc bilirəm.

- Sonuncu dəfə səninlə danışanda klub təsis etdiyini və məşqçiliyə başladığını demişdin. İşlərin necədi?
- Şükür Allaha, qaydasındadı. Ötən dəfə sizə bildirdiyim kimi, ortağım bakılı Oleqlə bir yerdə çalışırıq, ortada halallıq olduğuna görə problemimiz yoxdu. Sentyabr-oktyabr aylarında Nyu-Cersiyə yaxın şəhərdə ikinci klubu açmaq planımız var. Bakıya gələndə hər dəfə FİFA referisi Əliyar Ağayev və vaxtilə bir yerdə oynadığım, rəqib kimi üz-üzə gəldiyim veteran futbolçular ilə görüşürəm. Əliyarın ABŞ-a yolu düşəndə həmişə mənə baş çəkir. Dostluğumuzun tarixi o qədər də dərin deyil. 3-4 il olar ki, onunla isti münasibətimiz yaranıb. Ağayev ingilis dilini, futbolu bilir, tanınmış referidi. İstəyirdim ki, onu akademiyamızın baş meneceri təyin edək. Bunu tək mən yox, şərikim Oleq də istəyirdi. Yaxşı mənada təəssüf hiss keçiririk ki, Əliyar hazırda hakim kimi karyerasını davam etdirir, sinəsində FİFA loqosu daşıyır. İnşallah, Ağayev nə vaxtsa ABŞ-a üz tutmaq istəsə, onu böyük məmnuniyyətlə qarşılayıb, işlə təmin edəcəyik.

- Ötən yay səninlə görüşəndə Bakıda turnir təşkil etmək istəyində olduğunu və həmin yarışa Nyu-Cersidəki akademiyandan komanda gətirməyi planlaşdırdığını söyləmişdin. Pandemiya artıq bitmək üzrədi, plan hələ də qüvvədədi?
- Bəli, qüvvədədi. Ordakı aşağı yaş yaş qruplarından birini Bakıya gətirmək istəyirəm. Ondan başqa bir layihəm də var. Bununla bağlı Cahangir Həsənzadə, Nadir Nəbiyev ilə danışmışam və onlar məni dəstəkləyiblər. Çox istərdim ki, oynadığım dönəmdə tanınmış futbolçuları, yığma üzvlərini bir araya gətirib yoldaşlıq oyunu keçirim. Bununla bağlı AFFA-ya rəsmi məktub ünvanlamağı düşünürəm. Sonra da həmin matçı ABŞ-da təşkil etmək istəyirəm. Bütün təşkilati işləri özüm görəcəm. Məncə, pis ideya deyil (gülür). Qoy indiki gənclərimiz görsünlər ki, Azərbaycanda yaxın keçmişdə necə futbolçular olub. Bu layihə üçün 30-40 futbolçu nəzərdə tutmuşam. Onların arasında bu gün Azərbaycanda yaşayanlar da var, ölkə xaricinə üz tutanlar da.

- Bildiyim qədər burda olduğun müddətdə sabiq komanda yoldaşlarının bəziləri ilə görüşüb ötən günləri yada salmısız...
- Bura gəldiyim ilk vaxtda səhhətimdə müəyyən problem yarandığından əməliyyat olundum. Nənəm də dünyasını dəyişdiyindən ilk günlər başım bir az qarışıq oldu. Bugünlərdə Zaur Ramazanov, Alim Qurbanov, Zaur İsmayılov ilə görüşdüm. İsmayılovla daim zəngləşdiyimizi də vurğulayım. Çox təəssüf ki, ürəyim istəyən hamı ilə görüşə bilmədim. Bu yerdə onu da bildirim ki, Azər Cabbarovun çalışdırdığı komandanın oyununu canlı izlədim və çox xoşuma gəldi. Biz oynayan vaxtı o cavan uşaq idi. Çox mədəni, böyük-kiçik yeri bilən oğlandı. İndi maşallah, özü məşqçi kimi çalışır və çox gözəl komandası var. Matçdan sonra Azərin çalışdırdığı komandanın üzvlərinə akademiyamızın formalarını təqdim etdim. Uşaqların oyunu mənə çox ləzzət etdi, o qədər bəyəndim ki, istəyirəm onları ABŞ-a turnirə dəvət edim. Bizim uşaqlarımız 22-23 dəqiq ötürmə ilə hücuma çıxırlar. Bu, bilirsiz, nə deməkdi? Futbol xalqımın qanında var, sadəcə, onu düzgün istiqamətləndirmək lazımdı. Hətta onların oyununu telefonla çəkib ABŞ-a yolladım.

- Nyu-Cersidə məşqçi kimi çalışırsan. Nə vaxtsa Azərbaycana dönüb vətəndə məşqçi kimi çalışmaq istəyin var?
- Açıq deyim, məndə elə istək yoxdu. 12 ildi ordayam və həyatımı və işimi orda qurmuşam. Söhbət əsnasında bildirdiyim kimi, qarşıdakı aylarda akademiyanın yeni filialını açacağıq. Sözün düzü, burda yaşamaq və çalışmaq mənim üçün çətin olar.

- Bugünlərdə milli Maltada yerli yığma ilə qarşılaşdı və biabırçı məğlubiyyətlə üzləşdi. Bu barədə nə deyə bilərsən?
- Bu haqda heç bir fikir bildirmək istəmirəm. Yalnız onu demək istəyirəm ki, uşaq futbolunun səviyyəsini qaldırmaq lazımdı. İndiki nəslin zamanı gedib, gələcəyə hesablanan plan qurmaq vacibdi. Heç kim sözlərimdən inciməsin, reallığı deyirəm.

- Amerikalı uşaqla onun həmyaşıdı olan azərbaycanlı uşağı müqayisə edəndə ortaya hansı mənzərə çıxır?
- Azərbaycanlılar çox istedadlıdılar. Sadəcə, onları düzgün yönəltmək lazımdı ki, onu da bayaq qeyd etdim. Amerikalı uşaq 10 dəfə top çiləyəndə sevinib onu bəh-bəhlə akademiyaya qəbul edirik. Ancaq onun azərbaycanlı yaşıdı 30-40 dəfə top çiləyir, ona burda ağız büzürlər. Lakin onu da bildirim ki, yaxın illərdə ABŞ-da futbol çox irəli gedəcək. Çünki dövlət səviyyəsində proqram qəbul olunub. Həmin proqram da futbolun inkişafına təkan verməlidi. Amerikalılar bir işin üstünə ciddi düşürlərsə, onu maksimuma çatdırmağa çalışırlar. Onlarda “orta hədd” anlayışı yoxdu. Bura gələndən sonra növbəti mövsümdə premyer-liqada 10 komandanın olacağını eşidəndə çox sevindim. Karyeram ərzində Gəncə ilə yanaşı, Tovuzda da oynamışam. Qərb bölgəsində həmişə istedadlı uşaqlar olub. İstərdim ki, elitada 10 yox, 16 komanda çıxış etsin. Komanda sayı nə qədər çox olsa, bir o qədər çox futbolçu üzə çıxacaq.

- Söhbətimizin əvvəlində Əliyar Ağayevə iş təklif etdiyini bildirdin. Bir yerdə oynadığın veteran futbolçulardan ABŞ-a işləməyə dəvət etmək fikrin var?
- Uşaqlarla görüşəndə bu barədə söhbətimiz oldu. Alimlə, Zaurla bir araya gələndə onlara “yadınıza gəlir, bir vaxtlar sizinlə rəqib qismində üzə-üzə gəlirdik. Siz “Xəzər Lənkəran”da, mən isə “Neftçi”də çıxış edirdim. Alim sol cinahda, mən isə sağda bir-birimizə qarşı çox oynamışıq” söylədim. Vaxtilə meydanda rəqib olmağımıza baxmayaraq, hər birinə kömək etməyə, ABŞ-da işlə təmin etməyə hazır olduğumu bildirdim. Bu sözlərim vaxtilə bir yerdə oynadığım istənilən veteran futbolçuya aiddi. Onların hamısına kömək etməyə hazıram. Pul heç də hər şey demək deyil. Bu gün mənim rəhbərliyim altında işləyən məşqçi akademiyaya 100 min dollarlıq maşınla gəlib-gedir. Mən isə sadə həyat tərzi sürürəm. “Ferrari”, “Lamborcini” almağa imkanım var, ancaq almıram. Mən gələcəyi fikirləşirəm, düşünürəm ki, həmin pulu valideynlərimə, qardaşıma göndərsəm, daha yaxşı olar. Sadə olduğum qədər dostlara da etibarlıyam. Onlara kömək etməyə həmişə hazıram.

RƏŞAD