Azərbaycan kuboku uğrunda mübarizənin daha bir mərhələsini geridə qoyduq.

1/4 final iştirakçılarının hamısı premyer-liqa təmsilçiləri olduğundan, məhz bu mərhələdə güzəştsiz mübarizə gedəcəyini gözləmək olardı. Təxminlər qismən doğruldu. Daha doğrusu, favoritlərin, demək olar ki, böyük əksəriyyəti qarşıya qoyulan vəzifənin öhdəsindən gələ bilmədi. Heç bir komandanın futbolçuları, yaxud da məşqçiləri deyə bilməz ki, onlar titul qazanmaq istəmir. Ona görə də “Qarabağ”la “Sabah”ın ilk ciddı sınaqda “ağ bayraq qaldırıb”, kubokdan kənarda qalmasını bu komandalar adına uğursizluq kimi qiymətləndirməliyik.

“Qarabağ”ın “Qəbələ”yə uduzmasına hardasa bəraət qazandırmaq mümkündü. “Sabah” üçün isə bəraət tapmaq xeyli çətindi. “Köhlən atlar” yaydan bəri gərgin qrafikdən əziyyət çəkib, xeyli güc itirib. İlin sonuna doğru da bu yorğunluq özünü daha çox göstərir. Məcburi rotasiyaya əl atan Qurban Qurbanovun budəfəki planı özünü doğrultmadı. “Sabah”ın isə belə gərgin qrafikdən şikayətlənməyə haqqı çatmır. Komanda Azərbaycanı avrokuboklarda təmsil etməyib. Bu mənada Murad Musayevin işi xeyli asan olub. Rusiyalı mütəxəssis yayda normal proqram qurub və buna uyğun komandasını Misli premyer-liqasının və Azərbaycan kubokunun oyunlarına hazrlamaq imkanı qazanıb. İkinci məqam rəqiblərin adıyla bağlıdı. Siz də razılaşarsız ki, “Qəbələ” ilə “Səbail”i tərəzinin eyni gözünə qoymaq mümkün deyil. “Qırmızı-qaralar” yaxşı günlərini çoxdan geridə qoysa da, yenə də “bərk qoz” sayılır. “Qəbələ” yaxşı başa düşür ki, kubok avrokuboklara gedən yolu xeyli qısaldır. Ona görə də Elmar Baxşıyevin komandası bütün gücünü bu yarışa qoyur. Mahmud Qurbanova olan bütün hörmətimizə rəğmən, onun komandası haqda eyni sözləri deyə bilmərik. Premyer-liqada uğursuz çıxış edən “Səbail” buna uyğun olaraq da turnir cədvəlində sonuncudu.

Bütün bu məqamları nəzərə alanda “Sabah”ın “Səbail”i asanlıqla keçəcəyini proqnozlaşdırmaq olardı. İlk oyundakı məğlubiyyət belə Murad Musayevin komandasının şanslarının üstündən tam xətt çəkməmişdi. İlk dəqiqələrdən azlıda qalan Masazır təmsilçisi rəqibin qapısına iki dəfə yol tapmış, hesab arasındakı fərqi minimuma endirmişdi. Bununla da, demək olar ki, “Sabah” cavab görüşü ərəfəsində yarımfinala yüksəlmək üçün yaxşı şans qazanmışdı. Mövsümün ən güclülərindən olan “bayquşlar” üçün doğma meydanda iki top fərqi ilə qalib gəlmək çətin olmamalıydı. Qapını toxunulmaz saxlamaq və hər hissədə “Səbail”i bir dəfə məyus etmək yetərli idi. Heyətində yüksəködənişli legionerlər olan, ölkənin ən zəngin klublarından biri sayılan “Sabah” üçün bu tapşırıq elə də çətin olmamalıydı. Oyunun axarı göstərdi ki, qonaq komanda da özünü bu ssenariyə hazırlayıb. İlk hissədə “Səbail”, ümumiyyətlə, hücum etməyə həvəs göstərmir, mümkün qədər qapısının toxunulmazlığının qayğısına qalırdı. Görünən o idi ki, səviyyə fərqi də qonaqların gözünü qorxudur, onlar ən yaxşı halda minimal hesabla uduzub, əlavə vaxta, hətta penaltilərə də ümid bəsləməyə hazırdı.

“Səbail” gördu ki, “Sabah”ın hücumlarının kəsəri yoxdu, rəqibin futbolçuları kubokun yarımfinalına yüksəlmək həvəsi ilə alışıb-yanmır. Bundan sonra oynamaq “dənizçilər” üçün daha da asan oldu, psixoloji gərginlik yerini rahatlığa buraxdı. Təsadüfi deyil ki, Zakpanın qolu belə “Sabah”ı yuxudan oyatmadı. Meydan sahibləri uğursuz axarı dəyişmək üçün böyük qüvvə ilə irəli atılmadı, meydanda can qoymadı. Oyundan sonra Murad Musayevin açıqlamalarına diqqət etdim və rusiyalı çalışdırıcının əksər sözləri mənə səmimi gəlmədi. Deyir ki, ilk görüşdə uduzmaları onlara problem yaradıb, rəqib özünü rahat hiss edib. Ona qalsa, “Kəpəz” də ilk oyunda uduzmuşdu, özü də doğma meydanda. Tovuzda keçirilən cavab görüşünün startı da faciəvi alındı, “Turan Tovuz” qısa müddətdə iki qol vurdu. Bu hesab üç top fərqi ilə geri düşmək demək idi. Amma gəncəlilər təslim olmadı, fasiləyə qədər hesabı bərabərləşdirib, psixoloji üstünlük qazandılar. Son dəqiqələrdəki məlum epizod olmasaydı, yarımfinala yüksəlmək də mümkün idi. Halbuki gəncəli futbolçular 0:2 hesabıyla geri düşəndən sonra “ağ bayraq qaldıra” bilərdilər.

Belə çıxır ki, “Kəpəz”in futbolçuları həm psixoloji, həm də fiziki baxımdan “Sabah”ın “milyonçular”ından daha güclüdü?! Hər halda, belə sualların cavabını Murad Musayev bizdən yaxşı bilməlidi. Ən azı komandanın baş məşqçisi odu. Uğura sevinib, təriflərdən məst olduğu kimi, tənqidlərə də dözməli, böhrandan çıxış yolu tapmalıdı. Ən vacibi isə səmimi olmaqdı. Nədənsə mənə elə gəlir ki, Musayev son vaxtlar səmimi deyil.

AMAL