Azərbaycanda futbolunun inkişafının bölgələrdən keçdiyini dəfələrlə demişik, müzakirə etmişik. Bildirmişik ki, futbolun coğrafiyası ölkənin əyalətlərinə doğru genişlənmədikcə ciddi inkişaf gözləməyə dəyməz. Çünki bölgələrə böyük futbol qayıtmalı, orda ab-hava dəyişməli, istedadlı uşaqların üzə çıxarılması, inkişafı üçün işlər görülməlidi. Elə premyer-liqada komanda sayının artırılmasını da buna görə arzulamışıq. İstəmişik ki, elitada çıxış edən komandaların sırasında bölgələrin təmsilçiləri çoxalsın, əyalətlərdə yaşayan azarkeşlər də tribunaları doldursun.

Müəyyən mənada arzumuz həyata keçir. Ölkədə futbolun coğrafiyası genişlənir. Düzdü, premyer-liqadakı bölgə təmsilçilərinin heç də hamısı doğma meydanda oynamır. “Araz-Naxçıvan” Bakıda və Sumqayıtda mövsümləri yola verir, “İmişli” rəqiblərini Qubada, “Kəpəz” isə Yevlaxda qəbul edir. “Turan Tovuz”un da bir ayağı Tovuzda olur, bir ayağı paytaxtda. Mövsümün son turunda isə biabırçılıq lap fontan vurdu. Heç kim paytaxtdan uzaqlaşmaq istəmədi, turun bütün oyunları paytaxt Bakıda və Sumqayıtda sözün əsl mənasında yola verildi.

Hələ aşağı liqalarda da xeyli əyalət təmsilçisi var. Bu da futbolun kütləviliyini artırır. Səviyyə aşağı olsa da, rayonlardakı azarkeş marağını, mübarizə ab-havasını görürük. Bütün bunlar ümimi işin xeyrinə olan amillərdi. Yetər ki, bu temp yüksələn xətt ilə davam etsin, həvəskarlar peşəkarlaşmağa, peşəkarlar isə səviyyələrini daha da yuxarı qaldırmağa başlasınlar.

Az əvvəl qeyd etdiyim kimi, əsas odu ki, uşaq komandalarına diqqət artırılsın. Yeni adlar üzə çıxmayınca, onların inkişafı üçün əməli işlər görülməyincə ciddi inkişaf görməyimiz mümkün olmayacaq. Sözsüz, infrastruktur məsələsi də diqqət mərkəzində olmalıdı. Komandalar paytaxta doğru təmərküzləşməməli, hərə təmsil etdiyi rayondakı meydanda rəqiblərini qəbul edib, azarkeşlərinə futbol bayramı yaşatmalıdı.

Amma bölgələrdə futbola maraq artdıqca bəzi eyiblər də üzə çıxmaqdadı. İllər öncə futbol təsərrüfatına yaxın olan dostlarımdan biri demişdi ki, yuxarı dairələr də bölgələrdə futbolun olmasına həssas yanaşır, amma bir çox vacib nüanslara xüsusi diqqət ayırırlar. Konkret rayon adları da çəkmişdi ki, bu rayonlarda böyük futbolun olması, azarkeşlərin tribunalara toplaşması təhlükəsizlik və bəzi qüvvələrin təxribat ehtimalları səbəbindən arzuolunan deyil. Həmin vaxt onu qınayırdım. İndi olanları götür-qoy edəndə, yaşananlara baxanda görürəm ki, məsələ elə onun dediyi kimi ciddi imiş.
Bəli, futbol emosiyalar oyunudu, ehtirasların coşması qaçılmazdı. Amma futbol da gərək futbol olsun da. Ortada futbol adına ciddi nəsə olmamış, hansısa uğur qazanılmamış dava-dalaşın başlaması heç də yaxşılığa əlamət deyil.

Gələn mövsüm 2-ci liqada çıxış etmək uğrunda pley-off görüşündən sonra yaşananlar bizi bir daha düşünməyə məcbur edir. “Biləsuvar”ın futbolçularının kapitanın rəhbərliyi ilə tribunalara hücum çəkməsi, azarkeşlərlə “qeyrət söhbəti” etməyə çalışması gələcəkdə baş verə biləcək böyük qalmaqalların xəbərçisidi.

Azarkeşlərin futbolçudan “qeyrətlə oynamağı” tələb etməsi onun qeyrətsiz olması demək deyil. Bunu anlamaq, azarkeşə hörmətlə yanaşmaq lazımdı. Azarkeşlərin də əndazəni aşdığı məqamlar var. Son günlər “Turan Tovuz”un UEFA tərəfindən avrokuboklara buraxılmaması ilə bağlı məlumatlar yayılıb. Sosial şəbəkələrdə bu barədə paylaşılan xəbərlərə tovuzlu azarkeşlərin yazdığı təhqir dolu şərhlər, mətbuatı, hətta “Zirə”ni ittiham etmələri heç də xoş görüntü deyil.

Bir sözlə, vəziyyət heç də ürəkaçan deyil. Hadisələrin axarı irəlidə yeni qarşıdurmaların, qalmaqalların yaşanacağından xəbər verir. Bu isə yuxarı dairələrdə bölgə futbolu ilə bağlı qərarlara yenidən baxılması ilə nəticələnəcək. “Böyük oyun” dediyimiz “Xəzər Lənkəran” – “Neftçi” qarşılaşması ətrafında yaşananları, onun fəsadlarını unutmayaq.

AMAL