“Zirə”nin ardınca digər klublarımız da avrokuboklarda mübarizəyə başladılar.

“Sumqayıt”dan savayı digər üç təmsilçimiz üzümüzü güldürdü, növbəti mərhələyə adlamaq baxımından yaxşı şans qazandılar. “Gənclik şəhəri”nin təmsilçisi macarlarla oyunda hesabı açan tərəf olsa da, bu üstünlüyü qoruya bilmədi və nəticədə doğma meydanda məğlub oldu. Bu nəticələri müzakirə etməyə, gələcək üçün planlar qurmağa başlamışkən qəfil gözlərimiz millimizin portuqaliyalı baş məşqçisi Fernandu Santuşu axtarmağa başladı. Bəli, AFFA rəhbərliyinin böyük ümidlərlə və təmtaraqla milliyə baş məşqçi gətirdiyi qocaman mütəxəssisdən xəbər-ətər yoxdu. Onu hansısa klubumuzun oyununda görən olmadı. Belə başa düşdük ki, Azərbaycan klublarının avrokubokların təsnifat mərhələsindəki çıxışı Santuş üçün heç də maraqlı deyil.

Etiraf edim ki, Santuşla bağlı yanıldım. Mən onun iyulun ortalarında ölkəmizdə görünəcəyini, klublarımızın ev oyunlarında stadionların VİP tribunalarına baş çəkəcəyini gözləyirdim. Bununla da AFFA Santuşla bağlı təbliğatın növbəti dalğasına start verəcəkdi. Qeyd olunacaqdı ki, portuqaliyalı baş məşqçi Azərbaycan klublarını və onların avrokuboklardakı çıxışını diqqət mərkəzində saxlayır. Özünə əziyyət verib, yayın istisində stadionlara yollanmaqdan belə çəkinməyib. Amma bu şans əldən verildi. Görünür Bakının havası Santuşun o qədər də ürəyincə olmayıb. Ona görə də adamı istirahətini yarıda saxlayıb, bu isti havalarda Bakıya gəlməyə razı sala bilməyiblər. Heç olmasa, Macarıstana baş çəkmək, “Sabah”ın “Makkabi” ilə oyununda 3-5 dəqiqə tribunada görünmək də artıq əziyyət sayılıb. Xəyallar məni bir qədər uzaqlara apardı. Robert Prosineçkinin millimizi çalışdırdığı dönəmlərdə oxşar vəziyyətlə üzləşmişdik. Hətta ölkə çempionatının ilk turlarında belə xorvatiyalını Bakıya gətirmək mümkün olmamışdı.

Amma həmin vaxt bir fərq var idi. Prosineçkinin millimizi çalışdırmağa başlamasından xeyli müddət ötmüşdü. Belə deyək ki, xorvatiyalı ərköyünlük etməyə sonradan başlamışdı. Santuşun adı, nüfuzu Prosineçkidən xeyli ağır olduğu üçün portuqaliyalı ərköyünlük etməyə bir qədər tez start verib. Belə yerdə adamın ağlına min cür fikir gəlir. Fikirləşirsən ki, əvvəli belə başlayıbsa, gör axırda bizi nələr gözləyir. Məsələ ondadı ki, illərdi əcnəbilər başımıza min cür oyun açır. Amma nə AFFA-nın o vaxtkı rəhbərliyi buna “dur” deyə bildi, nə də yeni gələnlər əvvəliklərin başına gələnlərdən “başmaqçı” olmağı bacardılar. Elə bu səbəbdən əcnəbilərin də başımıza açdıqları oyunlar davam edir. Bütün bunların fonunda, xərclənən milyonların qarşılığında futbolumuz heç nə qazana bilməyib. AFFA-nın əcnəbilərə sevgisi, inamı isə bitmək bilmir. Elə bu sevginin təzahürüdü ki, AFFA Barış Şimşəyin gedişindən sonra boş qalan Hakimlər və Hakim-İnspektorlar Komitəsinin sədri postuna yenidən əcnəbi dəvət edib. Ədalət təmsilçilərimizə bundan sonra belçikalı Frank de Blekere rəhbərlik edəcək.
Təcrübəli hakimlərimizdən olan Fariz Yusifovun belçikalının gəlişinə verdiyi reaksiya ilə tanış oldum. Onunla razılaşmamağa heç bir səbəb yoxdu. Sitat: “Əcnəbinin bizim regionlarda hakim axtarıb tapmağa nə vaxtı, nə həvəsi, nə də halı olacaq. Ona bir heyət veriləcək və deyiləcək ki, bu da hakimərimizin bugünkü siyahısı, vəssalam. Böyük təəssüf hissi keçirirəm. Fəqət neyləmək olar?” Bəli, acı da olsa, həqiqətdi. Biz heç bir şey edə bilmirik, əlimizdən heç nə gəlmir. Uzaqbaşı danışırıq, yazırıq, fikirlərimizi, təkliflərimizi çatdırırıq. Amma onlara baxan, əhəmiyyət verən tapılmır ki, tapılmır. Frits Stuxlik gəldi, buralarda “papanın gül balası kimi” gəzdi-dolandı, ondan sonra avstriyalını türkiyəli Barış Şimşək əvəzlədi. Qardaş dedik, bağrımıza basdıq. Di gəl ki, onun da rəhbərliyi Azərbaycan hakimliyinə heç nə qazandırmadı, dəyişən heç nə olmadı. Əksinə, hakim idarəçiliyinin səviyyəsi daha da aşağı düşdü, səhvlər və narazılıq xeyli artdı.

Fariz Yusifovun sözü olmasın, De Blekere ona verilən siyahıdakı hakimləri oyunlara təyin edəcək, həmin hakimlərin də səviyyələri bizə məlumdu. Hər turda sonra yenidən hakimlərin səhvləri gündəmə gələcək, “əsas odu ki, hakim qərəzli olmayıb” deyəcəyik, özümüzə təskinlik verəcəyik. Avrokubokların təsnifat mərhələsindən sonra da UEFA azərbaycanlı hakimlərin varlığını unudacaq. Bir sözlə, azərbaycanlı hakimlərin həyatı əvvəlki axarı ilə davam edəcək. Bunu gözəl başa düşürük. Amma bir sual ürəyimizi deşir: “Bunun üçün mütləq hakimlərimizə əcnəbi rəhbərlik etməliydi, yerli rəhbərlə bu çərxi-fələk dövran etməyəcəkdi?”

AMAL