“Right to Play” xeyriyyə fondu ilə işbirliyim davam edir. Onlarla pandemiya dönəmində tanış olmuşdum, əməkdaşları ilə birlikdə Qanaya getmişdim. Fiziki qüsurlu uşaqlara təhsil almağa və idmanla məşğul olmağa yardım edən bir fonddu. Onların hesabına hər ay müəyyən məbləğ köçürürəm. Eyni zamanda vurduğum hər qola və məhsuldar ötürməyə görə də onlara pul ayırıram. Bu üzdən hər matç əlimdən gələni edirəm. Bunların sayəsində 13 uşağın birillik təhsil haqqını qarşılamış oluram. Həyat yoldaşım və anam da yardım etməyə çalışır. Mənim etdiyim, sadəcə, maddi köməkdi. Amma zamanını ayırıb ora gedən, yerindəcə əlindən gələni edən insanlar var. Məni bura gəlməyə razı salan əvvəlki baş məşqçimiz Valerien İsmael və onun köməkçiləri oldu. Buna görə də onlara minnətdaram. Şenol Günəşə gəlincə, onun haqda bizə danışılanlardan belə qənaətə gəlmək olar ki, Türkiyə futbolunun əfsanəsi və ən böyük məşqçilərindən biridi. Həqiqətən də hörmətə layiq şəxsdi. Onun başçılığı altında keçirdiyim ilk günlərdə diqqətimi ən çox cəlb edən məqam Günəşin qarşısındakı insana dəyər verməsi oldu. İlk görüşümüz çox yaxşı keçdi. Məndən meydanda nə tələb etdiyini, hansı mövqedə oynatmaq istədiyini açıq şəkildə izah etdi. Ona dedim ki, bir-birimizi anlasaq, meydanda nəinki 100, hətta 110 faizimi verəcəm. Məşqçimiz məndən bəzən vinger kimi cinahlarda, bəzən də ikinci hücumçu kimi irəlidə oynamağı tələb edir. Premyer-liqa kimi turnirdən gəlmiş bir futbolçunun universal olmasını tələb edir. Yeri gələndə hücumun sivri ucunda da oynaya bilərəm. Karyeramın əvvəllərində o mövqedə də oynamışam. Türkiyə çempionatı ilə İngiltərə çempionatı arasındakı əsas fərq oyunun tempi ilə bağlıdı. Məsələn, məşqçimizin bizə daim təkrarladığı bir söz var. Hakimlərlə dialoqa girməyimizi istəmir. Çünki onlar da insandı, səhv edə bilərlər. Onların da bizim kimi meydanda öz işlərini gördüklərini deyir. İngiltərədə hakimlə dialoq qurmaq daha asandı. Burda bir yanlış qərardan sonra oyunun bərpa olunması çox uzun çəkir. Bir qayda pozuntusu olan kimi yerə yıxılan futbolçu qıvrıla-qıvrıla qalır və ayağa qalxmaq bilmir. Açığı, bu durumla barışmaq bir qədər çətindi. Çempionluq şansımız varmı? Əlbəttə. 7 xallıq fərq o qədər də şişirdiləcək bir fərq deyil. Biz ilk növbədə öz üzərimizə düşəni edib qalib gəlməliyik. Komandaya bir qədər gec qoşuldum. Hazırlıq dönəmində iştirak etməmişdim. Amma mən gələndə ab-hava yaxşı idi. Böyük komanda ardıcıl iki oyunda uduzmamalıdı. Onların kiçik komandadan əsas fərqi budu. Çempionluğa oynayan kollektiv xal itirdikdən sonrakı tur bunun əvəzini çıxmağa çalışmalıdı. Həm də bizdə yeni oyunçu çoxdu. Bir-birimizə tam uyğunlaşmaq üçün zamana ehtiyacımız var. “Menemen”i çox bəyənirəm. Sevdiyim türk yeməyidi”.