AFFA inkişaf strategiyası yazdırır. Bunun üçün hətta xarici şirkətlərlə əməkdaşlıq müqaviləsi də imzalanıb. Həmin şirkətlərin nümayəndələri ilə onlayn formada görüş keçirilib, hansısa müzakirələr aparılıb. Mən AFFA-dakı dəyişiklikləri böyük razılıq və ümid ilə qarşılamışdım. Etiraf edirəm ki, yavaş-yavaş o sevinc də, ümid də məni tərk etməkdədi. Çünki AFFA-nın fəaliyyətindəki müəmmalar, mücərrədlik artan sürətlə davam edir, bir çox məsələlər bizim üçün qaranlıq qalır. Yığmanın baş məşqçi postuna Fernandu Santuşun təyinatından sonra bu ümidsizlik daha da çoxalıb.

2000-ci illərin əvvəllərində Azərbaycan futbolunda sözün əsl mənasında böhran yaşanırdı. AFFA-nın o vaxtkı prezidenti, rəhmətlik Fuad Musayev klublarla və bir çox tanınmış futbolçularla münaqişə yaşayırdı. Hətta rəsmi dairələrlə onun münasibətləri pozulmuşdu. Amma UEFA-dan böyük dəstək görən Musayevin kreslosunu laxlatmaq mümkün olmurdu. Bunun üçün çempionatın boykotu da işə yaramadı. Yaxşı yadımdadı, rəhmətlik Heydər Əliyev hansısa xarici səfərdən qayıdanda hava limanında ona futboldakı böhranla bağlı sual ünvanlamışdılar. O da cavabında bildirmişdi ki, çəkməçi çəkmə tikməlidi, çörəkçi də çörək bişirməlidi. Yəni futbolla da futbolu bilənlər məşğul olmalı, futboldan baş çıxaranlar bu oyunun idarəçiliyində yer almalıdı. Təəssüf ki, ötən 20-25 ildə biz rəhmətlik Heydər Əliyevin sözlərinin reallaşmasını görə bilmədik. AFFA-nın başında daim futboldan uzaq adamlar yer aldılar ki, bunun da nəticəsində qızıldan qiymətli zamanı və neft milyonlarını boşa xərclədik. Əvəzində futbolumuz yerində saydı.

Atalarımız deyib ki, qulağı tutmaq üçün əlini başın arxasından aparmağa ehtiyac yoxdu, qulaq yerindədi. Sağ əllə sağ qulağı, sol əllə də sol qulağı tutmaq lazımdı. Azərbaycan futbolunun problemlərini və o problemlərdən çıxış yollarını elə illərini bu sahəyə vermiş adamlardan soruşmaq kifayətdi. Bunun üçün xaricdə fəaliyyət göstərən şirkətlərlə anlaşmağa, onlara pul xərcləməyə nə ehtiyac var? AFFA milli komandalara məşqçiləri, həkimləri, masajçıları, hətta telekanal rəhbərini də xaricdən gətirir. Bir o qalıb ki, xaricdən də bir vaqon futbolçu gətirsinlər, bütün milli komandalarda “milliləşdirilmiş” futbolçular oynasın. Vəssalam, ondan sonra hansısa problem və ondan çıxış yolları üzərində baş sındırmağa da ehtiyac qalmayacaq. Necə deyərlər, insan yoxdusa, problem də yoxdu. Azərbaycanlı futbolçu, məşqçi də olmayacaqsa, onların problemlərini həll etməyə də ehtiyac qalmayacaq.

AFFA-nın xarici şirkətlərlə əməkdaşlıq edib, strategiya yazmaq fikrinə düşməsi ilə bağlı məlumatın sonunda qeyd olunub ki, bu məsələdə idman mətbuatının nümayəndələrinin də fikirləri dinlənəcək. Hətta xüsusi görüş də keçiriləcək ki, təklifi olan həmin o təklifi səsləndirə bilsinlər. Hər ehtimala qarşı görüşdə iştirak üçün müraciət göndərmişəm. Ümid edirəm ki, müraciətim müsbət cavablanacaq və son vaxtlar xeyli məhdud olan zaman imkanlarım da həmin görüşdə iştirak etməyimi əngəlləməyəcək. Sözsüz, gözünü açandan Azərbaycan futboluna azarkeşlik edən, futbolla maraqlanan və təxminən 20 ildi bu sahədə gördüklərini qələmə alan bir yazar kimi bu görüşdə deyəcəyim çox söz var, verəcəyim də təkliflər. Bizim xarici şirkətlər kimi AFFA ilə bahalı müqavilələr bağlamaq niyyətimiz yoxdu. Yetər ki, sözümüzə qulaq asıb, fikirlərimizə əhəmiyyət versinlər. Yəqin ki, diqqətli oxucularımızın səmimiyyətimə şübhəsi yoxdu.

Azərbaycan futbolunun problemlərini də, o problemlərdən çxış yollarını da bilirik. Bunun üçün Azərbaycan futbolundan bixəbər əcnəbilərlə sözləşmə imzalamağa, onlara xarici valyuta ilə vəsait ödəməyə heç gərək yoxdu, cənablar. AFFA üçün inkişaf strategiyası yazmaq da xeyli asan məsələdi. Heç nə demirəm, son üç ildə “Futbol+”də “Uşaq və gənclərin inkişafında idmanın rolu” mövzusunda yazdıqlarıma göz atın, kifayətdi. Özünüz görəcəksiz ki, Azərbaycanda idmanın, o cümlədən də futbolun inkişafı üçün nə etmək lazımdı. Hər şey çox sadədi...

AMAL