“Neftçi”nin israilli yarımmüdafiəçisi Kenni Sayef Tovuz səfəri və “Turan Tovuz”la oyun barədə klubun televiziyasına danışıb.

Gözlədiyim kimi, 30 yaşlı legioner sözlərinə xeyli şikayət çaları əlavə edib. Birlikdə diqqət yetirək: “Tovuz şəhərindəki stadionun örtüyünün süni olması yerli komandaya qarşı oynayan hər bir komanda üçün problemdi. 6-7 saatlıq yol qət edəndən sonra süni ot üzərində oynamaq elə də asan deyil”.

Nə “Neftçi” azarkeşləri məndən incisin, nə də Sayefin özü. Onların icazəsiylə mən “Neftçi”nin əcnəbi futbolçusunun dedikləri ilə razılaşmayacam.
Azərbaycan çempionatı uzun müddət paytaxt Bakıya doğru təmərküzləşib. Elitada çıxış edən səkkiz komandanın mütləq əksəriyyəti paytaxtda məskunlaşıb. “Qəbələ” istisna olmaqla, heç bir komanda əyaləti təmsil etməyib. Sözsüz, Bakı ilə Sumqayıt arasındakı 30 kilometrlik fərqi elə də böyük saymıram. Bir halda ki, həmin yolla hər gün minlərlə insan dərsə və işə gəlib-gedir, onda futbolçular da uzaq səfərə getdiklərini düşünməməlidilər. Belə durum bizim çempionatda oyanayan futbolçuları rahatlaşdırıb, onlar bir qədər ərköyün olub. İndi vəziyyət bir qədər dəyişib. Premyer-liqa iştirakçılarının sırasına “Kəpəz”, “Turan Tovuz” və “Araz Naxçıvan” əlavə olunub. Bir də “Qəbələ” öz yerini möhkəm qoruyur. Deməli, paytaxt təmsilçilərinin üzvləri ara-sıra Bakıdan çıxmalı, səfərə yollanmalı olurlar. Nəzərə alaq ki, Lənkəranla Zaqatalanın komandaları hazırda premyer-liqada yoxdu. “Araz Naxçıvan”ın da stadionu təmirə bağlanıb, buna görə də debütant hələlik rəqiblərini Mərdəkanda qəbul edir. Deməli, daha çətin səfərin əziyyətindən futbolçular xilas olub. Mövsüm ərzində iki dəfə Tovuza, iki dəfə də Gəncəyə yollanmağın nəyi çətindi ki?! Qəbələ isə Allaha şükür, əsl kurort bölgəsidi. Ordakı stadionlarda həm məşq etmək, həm də oynamaq üçün əla şərait var. Üstəlik şəhərin qonaq qəbul etmək üçün otelləri də yüksək səviyyədədi.
Belə olan halda Azərbaycana gələn legionerlərin uzaq səfərlərdən, çətin şəraitdən şikayətlənməsi heç də məntiqli görünmür. Xüsusən də “Neftçi”nin əcnəbilərinin. Bunu xüsusilə ona görə vurğulayıram ki, “Neftçi” hazırda azarkeşlərin ümidini heç doğrultmur. Baxmayaraq ki, komandanın əla maliyyə imkanları var, heyət 13 legionerlə “zənginləşdirilib”. Özü də bu zəngin heyətə adlı-sanlı rumıniyalı Adiran Mutu rəhbərlik edir. Di gəl ki, komandanın nəticələri nə legionerlərin sayı və qazandıqları pul ilə mütənasibdi, nə də Mutunun ad-sanı ilə. Bilməyənlər, yaxud da unudanlar üçün bir daha qeyd edim ki, “Neftçi” bu mövsüm premyer-liqada keçirdiyi 7 oyunun yalnız ikisində qələbə qazanıb, üç qarşılaşmada isə meydandan bərabərliklə ayrılıb. Komandanın hesabında 9 xal var və bu xal ehtiyatı bakılılara 6-cı pillədə qərarlaşmağa imkan verir. Bütün bu rəqəmlər isə ondan xəbər verir ki, “Neftçi”nin nəticələri heç də qənaətbəxş deyil. Heç sərgilənən oyun da gələcəyə ümidlə baxmağa əsas vermir. Bunun da səbəbkarları elə Sayef və onun komanda yoldaşları, o cümlədən də baş məşqçi Mutudu.

Odu ki, Sayef Tovuza yolun uzaqlığından, meydanın süni örtüyündən şikayətlənməklə indidən bəhanə axtarmasın. Elə həmin yolu qət edən və həmin örtüyün üzərində oynayan “Səbail” “Turan Tovuz”u 3:1 hesabıyla üstələmişdi. “Neftçi” “Səbail”dən zəif komandadı, ya büdcəsi ondan aşağıdı? Bəhanələr arxasında sığınmaq, xal itkisinə zəmin hazırlamaq Sayefə və onun komanda yoldaşlarına yaraşmaz. Meydana çıxmaq və döyüşmək lazımdı. Turlar irəlilədikcə “ağ-qaralar” liderlər qrupundan daha da uzaqlaşır, azarkeşlərin çempionluq arzularının üzərindən yavaş-yavaş qalın və qara bir xətt çəkilir. Yaxşı ki, elə həmin müsahibənin sonunda Sayev hansı klubda oynadıqlarını xatırladıb. Bunu onun aşağıdakı sözlərindən başa düşmək olar: “Biz "Neftçi"də oynayırıq. Hər kəs tam gücü ilə mübarizə aparmağa çalışacaq”.

Yaxşı ki, bu sözləri demisən, Sayef. Şikayətlənmək zamanı deyil, meydana çıxıb mübarizə aparmaq lazımdı. Ağ-qara rənglərə könül verən azarkeşlər bəhanə eşitməkdən yorulublar, bu şikayət dolu bəhanələrə son verin.


AMAL