“Ermənilərin belə bir planının olduğu barədə məlumatımız var idi. Oyundan bir gün öncə təhlükəsizliklə bağlı toplantıda İsveçin aidiyyatı qurumları ilə söhbətimiz oldu. Onlar bizə narahat olmamağı, vəziyyətin nəzarət altında olacağını bildirdi. Ermənilərin daha çox 107-ci sektorda olacaqları ilə bağlı da informasiya var idi. Matç başlayandan həmin sektor nəzarətə götürülmüşdü. Ancaq ermənilər hiyləgər tərpənərək 105 və 106-cı sektorlarda toparlandılar. Fasilədə onlar oturan yerdə canlanma yaşandı ki, bu da gözümdən yayınmadı. Sən demə, banneri stadiona isveçli keçirib. Ona görə də yerli polis ondan şübhələnməyib, dərindən yoxlamayıb. Həmin sektorlara çatanda banneri açıb-bağladılar. Ermənistanın və separatçı respublikanın bayrağını isə sinələrini sıxıb şüarlar səsləndirirdilər. Polislərə bu barədə məlumat versəm də, ciddiyə almadılar. Belədə özüm ermənilərin üstünə gedib bir-ikisini vurmaqla əski parçasını əllərindən aldım. Həmin an polislər məni dövrəyə alıb divara sıxdılar. Ermənilər də fürsətdən istifadə edib məni vurmaq istəyəndə polisləri itələyib kənara çəkildim. Onda polislər ratsiya vasitəsi ilə xüsusi təyinatlılara xəbər etdilər. Bu dəfə “qara paltarlılar” məni tutub stadionun ərazisində bunker kimi yerə apardılar. Nümayəndə heyətinin rəhbəri Sərxan Hacıyev də başverənlərə müdaxilə etdi. Xüsusi təyinatlılar və polislər ilə danışıb yığmanın təhlükəsizlik xidmətinin rəhbəri olduğumu bildirdi. Həmin an polislərin arasında yüksək çinli zabitlərdən biri türkcə “narahat olmayın, hər şeyi yoluna qoyacağıq” söylədi. Sən demə, o türk əsilli İsveç vətəndaşı imiş. Xüsusi təyinatlılar hər vəchlə əski parçasını məndən almağa çalışırdılar. Mən isə “öldü var, döndü yoxdu” deyib, əski parçasını ermənilərə qaytarmayacağımı söyləyirdim. Sonda mən deyən oldu. Təxminən 2 saat məni bunkerdə saxlayandan sonra türk zabit nümayəndə heyəti ilə əlaqə saxlayıb maşın göndərmələrini istədi. Ermənilərin çox olduğunu nəzərə alıb, təhlükəsizliymi təmin etmək üçün məni stadionun arxa qapısından otelə yola saldı”.