“Adamlara elə oyun təklif etməlisən ki, onlar bir daha stadiona dönmək istəsinlər”
Davam edən dünya çempionatının ən maraqlı tarixçələrindən biri də Valid Reqraqi ilə bağlıdı. Bosniyalı Vahid Həlilhociçin Mərakeş yığmasının baş məşqçisi postundan istefası onun Qətərə yolunu açdı. Futbol qurumunun rəhbərliyi sentyabrda məhz yerli mütəxəssisə güvənməyə qərar verdi. Əslində federasiyadakılar seçim zamanı çox düşünmədilər. Elə bu yay Afrika Çempionlar Liqasını qazanan, ölkənin ən yaxşı klubu “Vidad”ı çalışdıran Reqraqini qoyub, kimə güvənəcəkdilər ki?! 1975-ci il sentyabrın 23-də Fransada dünyaya gələn, Mərakeş vətəndaşlığını daşıyan mütəxəssis bütün meyarlara cavab verirdi. Vaxtilə yığmanın məşqçilər korpusunda çalışmışdı, üstəlik “Əl-Duhayl”ı da Qətər çempionu etmişdi, yəni bu ölkəni də yaxından tanıyırdı. Özü də Qətər çempionatında Xavinin çalışdırdığı “Əl-Sədd”i qabaqlamışdı, ispaniyalı məşqçiləri məğlub etməyin yollarını bilirdi:
“Hər məşqçidən nəsə götürmüşəm. Bəzi istisnaları çıxmaq şərti ilə bu sənətdə yeni heç nə kəşf etmirsiz, sadəcə, öz yanaşmanızı ortaya qoyursuz. Rudi Qarsiya “Roma”da çalışarkən yanına getdim ki, necə işlədiyini görüm. Rolan Kurbis də məni ilhamlandırdı, Jiress ilə keçirdiyim dönəmdən dərslər götürdüm. “Rasinq”də oynayarkən İspaniya publikasının futbola münasibəti məndə daha böyük təəssürat doğurdu. Ya gözəl oyun, da ya heç nə. Udubsuzsa, ancaq publika əylənməyibsə, fitə basırdılar. Onda özümə dedim ki, bu məqam metodumun əsası olacaq: şou lazımdı, adamlara elə oyun təklif etməlisən ki, onlar bir daha stadiona dönmək istəsinlər. Yığmanın məşqçi korpusunda ilboyu yerli çempionatı izləyirdim. Mənim üçün futbol topa maksimum səviyyədə yiyələnmək, ona nəzarət etməkdi”.
Reqraqinin maraqlı ideyaları var. Məsələn, 6 il əvvəl “Fəth Yunion Sport” klubu ilə ilk Mərakeş çempionluğunu qazananda heyətdə bir neçə veteran olsa da, gənclərə daha çox diqqət ayırırdı. Reqraqi deyirdi ki, onun üçün ideal variant heyətin 70 faizinin klubu öz yetirmələrindən ibarət olmasıdı. Heyətin formalaşmasına belə münasibət hansısa mənada yığmaya da “köçüb”. Yeni çalışdırıcı bir tərəfdən Mazrauini və Həlilhociçlə münaqişə yaşayan Ziyeşi komandaya qaytardı, eyni zamanda onun vaxtında Şeddira, Sabiri və 18 yaşlı Əl-Hannus yığmada göründü. Məhz bu mütəxəssisin dönəmində qışda agentin qəribə oyunları üzündən Afrika Kubokuna qatılmaqdan imtina edən sabiq “Barselona”lı Ezzalzuli yığmada oynamağa başladı.
Ümumiyyətlə, Reqraqinin psixoloq bacarığına həsəd aparmamaq mümkün deyil. Vacib oyunlar ərəfəsində futbolçuların üzərindən gərginliyi asanlıqla götürə, onları oyuna ustalıqla kökləyə bilir. Müdafiədəki oyun intizamından isə uzun-uzadı danışmaq olar. Mərakeş yığması bu mundialda cəmi 1 qol buraxıb ki, onda da rəqib futbolçu fərqlənməyib, sadəcə, Agerd Kanada ilə oyunda topu öz qapısına göndərib.
Parisətrafı Korbey-Eson şəhərciyində doğulan Reqraqi çox dünyəvi adamdı. Sadə fəhlə olan atası Validi ofis işçisi kimi görmək istəyirdi, axı bu sosial rifahın rəmzi sayılır. İndi Reqraqi həmin dönəmi belə xatırlayır:
“Yazı masası arxasında çalışan oğlunun fotosunu kəndə - qohumlara göndərmək atam üçün qürur imkanı idi”.
Ailədə təhsilə xüsusi önəm verilirdi, Valid də bu mənada ümidləri doğrultdu. Hələ futbol oynadığı dönəmdə iqtisadiyyat və sosial elmlər sahəsində bakalavr diplomu aldı. Hər yay tarixi vətəninə - istirahətə yollanan Reqraqi doğma köklərdən də ayrı düşmürdü. Mərakeşdə çoxlu dostunun olmasını və ərəb dilini əla bilməsini elə bununla izah etmək olar. Reqraqi həyatın hər üzünü görüb. 3-cü divizionda başladığı karyerasında 6 ay işsiz qalıb, klubu maliyyə problemi yaşayırdı. Sonra Kurbis onu “Ayaçço”ya dəvət etdi və bu komanda elitaya yüksəldi. Sonra La Liqa – “Rasinq” dönəmi oldu, ardından “Dijon”da Rudi Qarsiya ilə yolları kəsişdi. Məhz bu mütəxəssis Validdə məşqçi bacarıqlarını kəşf etdi, onun taktika ilə yaxından maraqlandığımı və hər şeyi dərhal anladığını gördü. Reqraqi Mərakeşdəki ilk uğurlarından sonra “Le Parisen”ə verdiyi müsahibədə maraqlı ifadə işlətmişdi:
“Açıq danışacam, bilirəm ki, Fransanın 1-ci və 2-ci liqasında mənə yer yoxdu. Şimali Afrikadan olan məşqçiyə peşəkar səviyyədə özünə yer tapmaq çətindi”.
Reqraqi Mərakeşlə Qətəri əhatə edən məşqçi karyerasında artıq 6 titul qazanıb. Bu artıq imic deməkdi. Yığmadakı işi də, sadəcə, möhtəşəmdi. “Atlas şirləri”ni yarımfinala çıxarmaqla elə böyük uğura imza atıb ki, bundan sonra daha ciddi təkliflər almaması mümkün deyil. Bax, elə bu şəkildə gördüyünüz kimi zirvələrə ucala bilər. Adətən, finallarda gördüyümüz mənzərəni Mərakeş yığmasının futbolçuları İspaniya ilə oyundan sonra reallaşdırdı. Öz aramızdı, Mərakeşin İspaniya, Portuqaliya kimi nəhəngləri yolundan kənarlaşdırması elə finalda oynamaq dərəcəsində böyük uğurdu. Və bu nağıl hələ də davam edir!