Aprelin 2-də futbolumuzda yeni dönəmin başladığını düşünürdük. AFFA rəhbərliyində baş verən dəyişikliklərin yeni layihələrə, inamlı addımlara, qələbəli günlərə, qısası, intibah dövrünə aparacağını zənn edirdik. Xam xəyallara dalırdıq ki, milli komandalarımız “çiçəklənməyə” başlayacaq.
Düzdü, elə o vaxtdan aysberqin görünməyən tərəfləri haqda yazmış, xəbərdarlıq etmişdik ki, müəyyən sahələr üzrə konkret plan əsasında inkişafa meyilli olmadıqca, nəsə dəyişməyəcək. Lakin ümidlərin sonda ölməsi bizim qəlbimizdə də bir qədər titrəyiş yaratmışdı. Hər halda, hələ “dişə çəkiləsi” uğur qazanılmayıb...
Yeni AFFA rəhbərliyinin ən ciddi addımı yığmanın baş məşqçi postuna Fernando Santuşun gətirilməsidi. Yığmamız postuqaliya mütəxəssisin rəhbərliyi altında hələ ki bir turnirdə çıxış edib. Söhbət Millətlər Liqasından gedir ki, kollektiv 6 matçda cəmi bir xal qazandı və sonuncu pillədə qərarlaşdığından D liqasına yuvarlandı. Bunun adı tarixi enişdən, milli faciədən, görünməmiş fiaskodan başqa bir şey deyil. Razıyıq. Amma yenə vurğulayaq ki, mövzu məhz uğursuz baş məşqçi seçimi və ya çalışdırıcının səhv seçimlərindən ibarət deyil. Şablon ifadədi, amma deməkdə fayda var: problemin kökü daha dərindədi!
Yığmamızın İsveçə 0:6 hesablı məğlubiyyətindən təxminən iki həftə keçib. Bəs bu mövzuya niyə qayıtdıq? Daha doğrusu, oxucularımızın yarasını deşməkdə məqsədimiz nədi? Əsas məsələyə keçid alaq.
Son günlər Fernando Santuşun istefa verəcəyi ilə bağlı xəbərlər intensivləşib. İddialara inansaq, mütəxəssisin işi AFFA rəhbərliyini qane etmədiyindən baş məşqçi yola salınacaq. Amma nəticələrdə ən az pay sahibi olan şəxs bəlkə elə Santuşdu.
Artıq türkiyəli mütəxəssis Abdulla Avcının millimizi çalışdıracağı haqda xəbərlər dolaşır. 4 il əvvəl olduğu kimi. Xatırlayırsızsa, 2020-ci ildə də belə məlumat yayılmış, məsələyə “TRT Spor” nöqtə qoymuşdu: