Ümumiyyətlə, “Qarabağ”ın son avrokubok oyunları ilə bağlı sual çoxdu.

İş ondadı ki, səbəbləri tapmaq üçün vaxt da yoxdu. Ağdamlılar artıq oktyabrın 3-də “Malmö” ilə oyuna çıxacaq. Çempionun qəddini düzəltməsi üçün gözəl şansdı. Sonra artıq gec olacaq.

Əlbəttə, mən Nostradamus-zad deyiləm, qəzetimizin ötən şənbə sayında dərc olunan bu yazının son abzasını iqtibas gətirməklə özümü gözə soxmaq da istəmirəm. Sadəcə, məni yandıran odu ki, doğrudanmı, Qurban Qurbanov hamının gördüyü problemləri görmür? Əlbəttə, bir baş məşqçinin hər uduzulan oyundan sonra “yaxşı komandayıq, daha yaxşı oynaya, daha yaxşı nəticə əldə edə bilərik”, - deyə manevr etməsini də anlayıram. Amma “Malmö” ilə oyun artıq “dibə vurmaq” idi. Odu ki, gəlin birlikdə belə acınacaqlı durumu şərtləndirən səbəblərin axtarışına çıxaq.

1-ci versiya: uğurdan doyub, çuxura düşmək. Bu məqamı qısaca belə ifadə etmək olar: ötən mövsüm “Braqa” və xüsusən də “Bayer-04” ilə duellərdə parlaq oyun göstərən, qitənin diqqətini çəkən “Qarabağ”ın futbolçuları bu mövsüm ÇL-in əsas mərhələsinə düşmək hədəfinə çatmadığından açıq-aşkar çəkisizliklik şəraitindədilər, özlərini heç cür mübarizəyə kökləyə bilmirlər. Bu iddianın yaşamaq haqqı var, ancaq futbolçunun əsl peşəkarlığı da məhz belə məqamda üzə çıxmalıdı, yəni motivasiyasızlıq özü də motivasiya rolunu oynamalıdı. Görünür ki, “Qarabağ”da bu yoxdu.

2-ci versiya: futbolçuların başını gicəlləndirən transfer təklifləri. Sirr deyil ki, uğurlu avrokubok mövsümünün ardından Juninyodan, Benzyadan tutmuş Toral Bayramovla Elvin Cəfərquliyevə qədər hər kəs sərfəli təklif almışdı. Hələ mən yeni müqavilə ətrafında şou yaradan və sonda hədəfinə çatan Zubiri demirəm. “Qarabağ” çətinliklə də olsa, son illərdə ilk dəfə heyətlə bağlı ciddi itki vermədi. Hələ üstəlik üçü qapıçı olmaqla bir neçə yeni transfer də etdi. Bu başqa məsələ ki, gələn qapıçılar keyfiyyətli deyil, Aleksey Kaşukun niyə alındığını heç kim bilmir, yetərincə qeyri-standart oyunçu olan Redon Cicaya ehtiyac yoxdusa, niyə satılmadı? Kəsəsi, transfer təklifləri “Qarabağ”da ab-havanı qarışdırdı və indiki durumu görəndə adam istər-istəməz düşünür ki, bəlkə elə getmələri daha yaxşı olardı.

3-cü versiya: heyətlə bağlı itkilər, xüsusən də Yankoviç – Veşoviç tandeminin meydanda olmaması. Monteneqroluların yoxluğu, əlbəttə, ciddi itkidi. Xüsusən də kreativ oyun baxımından seçilən Yankoviçin hələ indi-indi formaya düşür, onun potensialını tam ortaya qoya bilməməsi oyun sistemində axsaqlığa səbəb olur. Mateus Silvanın yoxluğunu xüsusi qabartmağ ehtiyac görmürəm. Ümumiyyətlə, “Qarabağ”ın az qala iki komandalıq heyəti var. Yəni srağagünkü fiaskonu şərtləndirən səbəblər sırasında heyət çatışmazlığını heç ilk “5-lik”də görmürəm!

4-cü versiya: Qurban Qurbanovun oyun üslubunun monotonluğu. Bu məqamla hardasa razılaşmaq mümkündü. Doğrudan da, yığcam oynayan istənilən komanda “Qarabağ”ın rəngarəng olmayan hücum cəhdlərinin qarşısını asanlıqla alır. Sürət hədsiz aşağıdı, kreativlik, qapıya orta və uzaq məsafələrdən zərbələr çatışmır, komandanın oyunun gedişində fərqli taktiki sxemlərdən yararlanmaq bacarığı aşağı səviyyədədi, bir sözlə, taktika ilə bağlı həm baş məşqçiyə, həm də futbolçulara ünvanlanası sual çoxdu.

5-ci versiya: “Qarabağ”ın yeni formata uyğunlaşa bilməməsi. Bu iddia ilə də hardasa razılaşmaq olar. UEFA ilk turda ÇL-i önə çəkməklə Avropa Liqasında yarışan komandaları ardıcıl iki həftə meydana çıxmağa məcbur etdi (sonrakı turlarda təqvim daha asandı, yəni oyunlar arasında ən azı iki həftə vaxt var). Hər həftə oynamaq yorğunluq, daimi uçuşlar deməkdi ki, Qurbanovun etirafına görə, “Qarabağ” bu yükün altından çıxa bilməyib. Onda məntiqlə növbəti turlarda vəziyyət bir qədər düzəlməlidi.

6-cı versiya: çempionatın səviyyəsinin aşağı olması. Təbii ki, bu dəlilin heç bir əsası yoxdu. “Qarabağ” ötən mövsüm də məhz bu çempionatda oynayırdı, bu mənada qeyri-adi heç nə baş verməyib, əksinə, mən rəqabətin bir qədər də artdığını deyərdim. “Neftçi”nin zəifliyi hələ rəqabətin aşağı düşməsi deyil axı. Bu başqa məsələ ki, Qurban bəy daimi rotasiya ilə Avropada bir, premyer-liqada başqa heyət oynadır. Bunun heç bir effekt vermədiyini etiraf etməyin vaxtıdı. Əksinə, futbolçular tonusdan düşür, ideal forma yığa bilmir. Yəni bu, futbolçuları zədədən “sığortalamağın” ideal yolu deyil!

7-ci versiya: komandada xarizmatik lider-kapitanın yoxluğu. Tam razılaşmaq olar. Bu gün sarğını qoluna taxan Zubir və Bədavi nəinki Rəşad Sadıqov, heç Maksim Medvedev səviyyəsində də xarizma deyil. Baş məşqçi komandanı oyuna hazırlayır, oyunöncəsi tapşırıqlarını verir, meydanda isə onların rəhbəri həm də kapitandı. Çətin məqamlarda önə çıxmalı və oyundaşlarını silkələməli, qəhrəmanlığa səsləməli olan kapitan. Təəssüf ki, indiki “Qarabağ”da bunu görmürük. Oyunu televizor arxasından izləyən adam da meydanda işlərin yolunda getmədiyini, hadisələrin belə axarının növbəti məğlubiyyətə səbəb olacağını görür. Amma həmin azarkeş-tamaşaçı oyunun axarına müdaxilə etmək baxımından nə qədər gücsüzdüsə, kapitan da onun qədər gücsüzdü. Bu isə artıq dəhşətdi!

Əlbəttə, turnirə iki məğlubiyyət başlamaq dünyanın sonu deyil. Hələ ki geridönüş etmək olar. Amma... İş ondadı ki, “Qarabağ”ın son 4 avrokubok matçında ortaya qoyduğu oyun gələcək adına ümid vermir. Bəs komandanı bu vəziyyətdən kim çıxara bilər? Təbii ki, Qurban Qurbanov! Yox, o da bacarmasa...

HUŞƏNG