Sentyabrın 2-də AFFA-nın yeni idarə heyətinin təsdiqlənməsindən 5 ay ötdü. Onda artıq millimizin Millətlər Liqasında iştirak edəcək heyəti bəlliydi.

Xatırlayırsızsa, bu şərəfə layiq görülən adlar xüsusi tədbir vasitəsilə ictimaiyyətə açıqlandı. Santuş biz jurnalistləri ətrafına toplayaraq həm fikirlərimizi dinlədi, həm də sualları cavabladı. Vacib turnir ərəfəsində belə addımın atılması könül rahatlığı yaratdı. İndi isə durum tam fərqlidi. Həmin xoş təəssüratdan əsər-əlamət qalmayıb. İş orasındadı ki, səbəb, sadəcə, İsveç və Slovakiya kimi güclü komandalara məğlub olmağımız deyil. Düzdü, acı duyğulardı, lakin mən millimizin böyük məharət göstərəcəyini, futbol ictimaiyyətini sevindirəcəyini düşünmürdüm. Təəssüf ki, yanılmadım. Lakin "islanmışın yağışdan nə qorxusu" deyib mövzuya ötəri yanaşmaq mümkün deyil. Axı söhbət yalnız uduzmaqdan getmir.

İsveçlə oyunda yaşananlardan xəbərdarsız. Məlum penalti epizodu zamanı millinin ən təcrübəli iki futbolçusunun – Ramil Şeydayevlə Emin Mahmudovun özünü biabır etməsi rəqibin ardıcıl üç qoluyla nəticələndi. Həmin matçda ürəkaçan yeganə məqam Renatın təsəlli qolu oldu. Srağagün Slovakiyanın qonağı olan yığmamız yenə meydanı əli ətəyindən uzun tərk etdi. Bu dəfə komanda İsveçlə oyuna nisbətən daha zəif çıxış etdi. Emin və Ramilin start heyətində yer almaması gözlənilməz oldu ki, Santuş ikinci hissədə Şeydayevi meydana buraxmağa məcbur oldu. Emin oyunu əvvəldən axıra qədər ehtiyat oyunçular skamyasında izlədi! Futbolçu sonuncu dəfə belə halla düz 4 il əvvəl - 2020-ci il, sentyabrın 8-də üzləşib. Həmin gün Millətlər Liqasının C liqasında çıxış edən yığmamız səfərdə Cənubi Kiprə qalib gəlib - 1:0. Bu adi təsadüfdü, yoxsa Eminin həm "Neftçi"də, həm də millidə geydiyi formanın rəqəmi nəhsdi? Bunu dəqiq bilməsək də, əmin olduğumuz faktlar var. Mahmudov nəinki "Neftçi"də, millidə də liderlik xüsusiyyətlərini itirib! Bir neçə mütəxəssisin də dilə gətirdiyi kimi, Emin və Ramil "ağ-qaralar"ın problemini özüylə yığmaya gətirdi. Halbuki indi onların təcrübəsinə, səmimi olsaq, məsləhətlərinə  ehtiyac olmalıdısa, onlar özü möhtac durumdadı.

Təbii ki, komandanın çatışmazlıqları iki futbolçuyla sərhədlənmir. Hücumlarda kəsər hiss olunmur, müdafiə xəttində, xüsusilə sağ cinahda böyük boşluqlar var. Amin, Rahil, Abbas kimi oyunçular etibarlı çıxış etmir. Elvin və Bəhlulun performansı yetərsizdi. Yalnız premyer-liqada təcrübə toplayan Şəhriyar da istənilən səviyyədə deyil. Hücuma gəlincə, Emil, Toral və Renatın cənfəşanlığına şahidlik etdik. Amma nə fayda? Ümumiyyətlə, hücumun sivri ucunda çıxış edən futbolçumuz Türkiyənin 1-ci liqasında top qovursa, gələcəyə hansı haqla ümid bəsləyə bilərik?

Bəs yuxarıda niyə AFFA-nın yeni rəhbərliyini yada saldıq? Ona görə ki, nəinki əsas, aşağı yaş qrupları üzrə millilərimizdə də biabırçı durum hökm sürür. Avropa çempionatının seçmə mərhələsində çıxış edən U-21 gündən-günə rüsvay olur. Yoldaşlıq oyunu keçirən yığma komandalar da məğlubiyyətləri sıralayır. Üç oyun keçirən U-19 hələ qol vura bilməyibsə, səkkizini buraxıb. Təbii ki, belə hallar bizə mənəvi cəhətdən xeyli zərər verir. Hələ himnimizin sözlərini əzbərləməyən, hətta Azərbaycan dilində danışa bilməyən futbolçuları demirik. 

Fernando Santuşu da unutmaq olmaz. O, artıq illərin zəhmətini, böyük uğurların qazandırdığı imicini xərcləməyə başlayıb. Mütəxəssis karyerasının ən pis günlərini yaşayır. Daha əvvəl Yunanıstan, Portuqaliya və Polşa millilərini çalışdıran portuqaliyalı həmin komandalarda ilk iki oyunu uğursuz keçirməyib! Yəni İsveç və Slovakiyayla matçlar Santuş üçün antirekorddu. Ümumiyyətlə, o, yığmalardakı karyerası ərzində heç vaxt ardıcıl iki məğlubiyyətin dadına baxmayıb. Bəli, AFFA onun üçün milyonları xərcləyir. Bəs Santuş öz nüfuzunu xərcləməyə davam edəcəkmi? İnandırıcı görünmür.
Qısası, millidə iqtidarsız "liderlər" və ixtilaflı futbolçular olduqca imtahanlar keçilməz olacaq. Biz isə hələ çox intizarda qalacağıq. 5 ay nədi ki?! 

KƏNAN BAHADIR