1986-cı ildən bəri yığmalar səviyyəsində keçirilən bütün böyük turnirləri izləyən adam kimi şəhadət verə bilərəm ki, indi Almaniyanın yaşıl meydanlarında son 38 ilin ən maraqlı turnirlərindən birini, bəlkə də birincisini izləyirik.

“Football-plus.az” xəbər verir ki, bir futbol azarkeşinin özünü xoşbəxt, məmnun hiss etməsi üçün hər şey var. Möhtəşəm oyun səviyyəsi, son ana qədər gedən mübarizə, yetərincə yüksək məhsuldarlıq, ideal hakim qərarları, VAR-la bağlı obyektiv və operativ qərarlar, kiçik toqquşmaları (qonşularımız – türklərlə gürcülər, bir də serblərlə ingilislər seçildi) çıxmaq şərti ilə tribunalarda yaşanan bayram ab-havası... Futbol bayramının gerçək mənzərəsini açmağa xidmət edən başqa səbəb-şərt həlqələri də tapa bilərəm. Amma turnirlə bağlı önəmli məqamlara toxunaq.

Diqqətimi çəkən ən önəmli məqam odu ki, bütün komandalar qitə birinciliyinə sanki tarixinin sonuncu böyük turniri kimi yanaşır. Bilmirəm, bəlkə də 3-cü dünya, nüvə savaşının yaxında olması, axır-mənşərin yetişməsi ilə bağlı intensivləşən xəbətlər şüuraltı səviyyədə hər kəsə - futbolçulara da, komandalara da təsir edir, onları qəhrəmanlığa sövq edir. Debütant Gürcüstandan tutmuş ən titullu Almaniyaya qədər hər ölkənin yığması oyuna ölkəmizin uşaq məşqçiləri üçün xarakterik olan “indi və bu dəqiqə” prinsipi ilə yanaşır, məğlubiyyəti az qala faciə kimi qarşılayır. Ənənəvi favoritlər, onların statusu ilə barışmaq istəməyən İsveçrə, Rumıniya, Slovakiya, Avstriya, Çexiya, özünəməxsus Albaniya var.

Nədən AÇ bu qədər xoş təsir bağışlayır? Şübhəsiz, ilk növbədə zaman amili önə çəkilməlidi. Xüsusən də Qətərdə qışda keçirilən sonuncu mundialın fonunda. Avropada futbol mövsümünün ortasına salınan turnir futbol ictimaiyyətinin əksər təbəqələrini məmnun etmədi və edə bilməzdi də. Bu dəfə isə iştirakçılar, yəni futbolçular mövsümdən sonra normal toplanış və yoldaşlıq oyunları keçirməklə Almaniyaya təşrif buyurub, yəni böyük turnirlərin təşkili ilə bağlı klassik, qəlibləşmiş standartlara əməl olunub.

Girişdə yetərincə yüksək məhsuldarlıq ifadəsini boşuna işlətmədim. Doğrudan da, futbolun bəzəyi qoldu! 1-ci turun 12 oyununda 34 qol vurulub ki, bu da orta hesabla 2,83 qol deməkdi. Elə 2-ci tur da yaxşı başlayıb, mən bu sətirləri yazanda qolsuz bitən oyun yox idi. Tendensiya davam edərsə, futbol tarixinin ən məhsuldar turnirlərindən birinin şahidi olacağıq.

İdarəçilik o qədər yüksək səviyyədədi ki, adam hətta gözə gətirməkdən çəkinir. Avropalı hakimlərin bəlli səviyyəsi var, bu öz yerində. Amma bu dəfə meydandakı hakimlərlə VAR-da oturanlar da ideal anlaşırlar, faktiki heç bir fikir ayrılığı yaranmır. Görünür, bu həm də topların əllə oyunun və ofsaydın tez aşkarlanmasına yardım edən xüsusi sensorlarla təchiz olunması ilə bağlıdı. Bir epizodu – Belçika yığmasının ulduzu Lukakunun Slovakiya ilə oyunda vurduğu, sayılmayan 2-ci qolu yadınıza salmaq istəyirəm. Openda Lukakuya ötürmə verməmiş topa yüngülcə əllə toxunmuşdu, amma bu məqam hakimlər briqadasının gözündən qaçmadı.
Bütün bu tərifləri oxuyandan sonra deyəcəksiz ki, yəni turnirin heç bir qüsuru yoxdu? Şəxsən mən uzaqbaşı tribunalardakı ara-sıra gözə dəyən boşluqları önə çəkərdim. Axı Almaniyanın stadionlarında oyunu izləmək o qədər rahatdı ki, belə turnirdə, sadəcə, boş yer qalmamalıdı.

...Hə, bir də könlümü açmayan yığmamızın yoxluğudu ki, bu da dünyaya yox, özümüzə aid problemdi.

HUŞƏNG