“Ümumiyyətlə, Avropa futboluna da baxsaq, bütün hücumçuların, bombardirlərin legionerlər olduğunu görəcəyik. Çox nadir hallarda yerli oyunçuların bombardir olduğunu görərik. Bunun səbəbi UEFA tərəfindən də araşdırılmışdı. Məsələn, bir müddət Almaniyada bütün forvardlar legionerlər idi. Bütün mövqelərdə yüksək səviyyəli oyunçular yetişdirə bilmələrinə rəğmən, hücumçu mövqeyi baxımından axsayırdılar. Futbolun öyrədilməsi, maarifləndirmə baxımından bütün dünyada Avropa ən üstün sayılır. Fəqət avropalılar üçün də hücumçu mövqeyinə oyunçu yetişdirmək çətindi. Buna görə də Latın Amerikasından gələn futbolçular həmişə bombardir olurlar. Bunun bir neçə səbəbi var. Bir səbəb də odu ki, qol duyumunu məşq etdirməklə öyrədə bilməzsən. Bu duyum lap uşaqlıqdan - küçədə futbol oynadığın yaşlardan formalaşır. Buna vergimi deyək, qabiliyyətmi deyək, istedadmı deyək - bilmirəm. Çünki bu bacarığı hələm-hələm kiməsə aşılamaq olmur. Ona görə də bir çox Avropa klubları daha çox legionerlərə və ya qol duyumu yüksək olan futbolçulara üstünlük verirlər. Bizim çempionata gəlincə, akademiyalarımızın bir çox ideal oyunçu yetişdirdiklərini və təkcə hücumçu yetişdirə bilmədiklərini deyə bilmərəm. Ümumiyyətlə, bizim akademiyalarda oyunçu yetişdirməklə bağlı bir neçə problem var. Bunlardan biri məşqçi çatışmazlığı olsa da, ən önəmlisi infrastruktur problemidi. Azərbaycan futbolunun ən böyük çatışmazlıqlarından biri akademiya səviyyəsində, yəni uşaq və yeniyetmə səviyyəsində infrastrukturumuzun həddən artıq zəif olmasıdı. Bu gün nə qədər stadionumuz var. Lakin bu stadionlar məşq yox, oyun üçündü. Həftədə bir dəfə A komandası orda oyun keçirir. Normal inkişaf üçün hər akademiyanın minimum 4 meydançası olmalıdı. Bu üzdən “bizim akademiyalarda futbolçular var” deyə bilmərəm. Ancaq onu qeyd edə bilərəm ki, çempionatımızda olan bütün komandaların qələbə qazanmaq üçün həmin qoleadorlara ehtiyacı var. Yəni bizdə gənc, perspektivli hücumçular var, hətta hazırkı vəziyyətdə premyer-liqada oynaya bilrələr. Amma söhbət hansısa məqsədə çatmaqdan gedirsə... Məsələn, “Neftçi”, “Qarabağ”, “Sabah” , “Zirə” və digər komandalarımız ilk “dördlük”də olmağa çalışırlar ki, avrokuboklara vəsiqə əldə edə bilsinlər. Hələ elə bir klub görməmişəm ki, qarşısına qoyduğu məqsəd yalnız oyunçu yetişdirmək və ya yetişdirib satmaq olsun. Heç bir klub buna iddialı deyil. Ona görə də məcburdular ki, perspektivli futbolçunu qırağa qoyub, legioner gətirsinlər. Əlbəttə, burda legioner seçiminin doğru olub-olmaması önəmlidi. Bir var perspektivli yerli oyunçunu oynadasan. Sözsüz, o oyunçu ilk vaxtlar çoxlu səhvə yol verəcək və çempionatda uzun müddət bombardir olası deyil. Bundan ötrü müntəzəm oynaması lazımdı. Ona görə də bombardirlər siyahısında yerli futbolçular 5-6-cı pillədən sonra gəlir. Amma xatırlayırsızsa, bəlli bir dönəmdə Mahir Emreliylə hansısa legioner, əsasən də “Qarabağ”da oynayan futbolçular bu üstünlüyü əldə edə bilirdi. Ümumilikdə bu problem ölkə çempionatında qoyulan məqsədlərlə bağlıdı. Yerli futbolçuların bombardir ola bilməməsinin əsas səbəbi sadaladıqlarımdı”.