“Bu, 37 yaşlı kapitan üçün, sadəcə, inanılmaz hisslər idi...”

Corco Kyellini artıq karyerası ilə bağlı vacib qərar verib. Məşhur italiyalı müdafiəçi 39 yaşında peşəkar futbolçu həyatına son qoyub.

Bu qərarı ötən ilin yayında sıralarına qoşulduğu “Los Anceles”in formasında verən Corconun futboldakı uğurlarla zəngin olan yolunun böyük hissəsini “Yuventus” ilə qət etdiyi çoxlarına bəllidi.

İtaliya nəhənginin şərəfini qoruduğu 17 il ərzində 9 dəfə çempion olan futbolçu “Sky Sport” telekanalına bir sıra məqamlarla bağlı açıqlamalar verib. AÇ-2020-nin qalibi qitə çempionluğunu karyerasının zirvəsi hesab edir.

Meydanı tərk etmək qərarı...
Sağlam və sakitəm. Yaşıl meydanda olduğum uzun illər ərzində gözəl və unudulmaz anlar yaşamışam. Amma günlərin birində meydanı tərk etmək qərarına gəldim: artıq bu məqamın yetişdiyini hiss etdim. MLS-in final matçından əvvəl mənimlə bağlı baş verən prosesdən böyük zöv aldım.

...karyerasının sonu...
Artıq qəti qərarımı vermiş və meydanı tərk etmişəm. Geriyə yol olmadığına da əminəm. Bu haqda çox düşünmüşəm. Son ana qədər gözlədim, dərindən köks ötürdüm, ailəmlə məsləhətləşdim və nəhayət, özümə “daha bəsdi, qərar vermək üçün ən münasib və doğru məqam yetişib” dedim.

...“Los Anceles”...
Sözün düzü, Amerikaya üz tutarkən işlərimin çətin olacağını düşünürdüm. Amma burdakı karyeramın yaxşı alına biləcəyini təsəvvürümə belə gətirməmişdim. Reallıqda isə “Los Anceles” ilə mövsümün finalına qədər irəlilədim. Burda keçirdiyim aylar özüm və ailəm üçün inanılmaz təcrübə oldu. Hər şey əvvəlcə çox riskli görünürdü, amma indi belə seçim etdiyim üçün sevinirəm.

...heç vaxt unutmayacağı turnir...
Futbolçu həyatımın ən yaxşı anı Avropa çempionatına təsadüf etdi. Bu turniri karyeramın zirvəsi hesab edirəm. 2019-cu ildə ciddi zədə almışdım. Avropa çempionatı 2020-ci ildə keçirilsəydi (AÇ-2020 koronavirus pandemiyasına görə 2021-ci ilin yayında baş tutub – red.), böyük ehtimalla yarışda iştirak edə bilməyəcəkdim. Biz qalib olduq. Bu, 37 yaşlı kapitan üçün, sadəcə, inanılmaz hisslər idi...

...“Yuventus”dakı uzun yolun başlanğıcı...
2005-ci ilin oktyabrı idi. Həmin ana qədər “Yuventus”da bir oyun belə keçirməmişdim. Matçın 89-cu dəqiqəsi gedirdi, bidən Kapello köməkçisinə “işinə çox bağlı olan həmin oğlanı meydana buraxın... Qoy, bir dəqiqə oynasın” demişdi...

...İbrahimoviç...
O, böyük uşaq, zorba oğlan idi. Etiraf etməliyəm ki, qeyri-adi istedada malik idi və müəyyən vaxt keçəndən sonra əsl liderə çevrildi. Həmin “Yuve”də heç kimdə bu baxımdan defisit yox idi: bütün futbolçular sanki döyüşə can atırdılar. İndi yenidən “Milan”dadı. İbra üçün yeganə risk klubda üzərinə götürdüyü rolun konkret olmamasıdı. Rəhbərlik bu planda məsələyə nə qədər tez aydınlıq gətirsə, Zlatanın işi bir o qədər effektli olacaq.

...Donnarumma...
O, güclü xarakterə malikdi. Ona görə ki, şəxsiyyətdi. Bir neçə il əvvəl PSJ-ni seçməklə işini çətinə saldığını düşünürəm. Hazırda əvvəlki səviyyəsindən bir qədər geri düşdüyünü hesab edirəm. Məncə, Cici “Milan”da qalsaydı, yüksək səviyyədə oynamaq və inkişafını davam etdirmək onun üçün daha asan olardı. Paris barıt çəlləyidi: artıq Messi ilə Neymar buna əmin olublar. Amma Donnarummanın hazırkı komandasında fərqli oyunçuya çevrildiyini də deməliyəm. Bu, məşqlərdə də hiss olunur.

...və “İnter”in çempionatdakı liderliyi haqda
Milanlılar bir neçə tur əvvəl A seriyasında əsas izləyicilərindən bir qədər irəli çıxdılar. İndi çempionatın taleyi yalnız “İnter”dən asılıdı. Simone İnzaqinin komandası sabit çıxışını davam etdirsə, əsas rəqiblər üçün əlçatmaz olacaq. Qarşıdakı bir neçə tur maraqlı olacaq... Mənə elə gəlir ki, “İnter” Çempionlar Liqasının finalında oynayandan sonra daha mükkəmməl və sakit komandaya çevrilib. Səfər matçlarında oyun prinsipi dəyişib: milanlılar real qol vurmaq imkanı qazanarkən sözün hərfi mənasında rəqibi məhv edirlər.