Əlbəttə, belçikalı hakim bir az daha artıq dərəcədə obyektiv olub Zubirin yerdə qaldığı epizodda penalti təyin etsəydi, bununla da oyunun əvvəlindəki sərt qərara görə günahını yusaydı, hesab bərabərləşər, biz indi oyunun ədalətli hesabla bitdiyi haqda danışardıq.

Ya dünyanı və Avropanı çoxdan ağuşuna alan ikili standartların təsiri altında, ya bu komandaların təmsil etdiyi ölkələrin futboldakı çəkisinə görə istədiyimiz qərarı vermədi. Bununla da ilk yarıda rəqibin, ikincidə “Qarabağ”ın üstün olduğu oyun istəmədiyimiz hesabla bitdi. Amma mən bu gün hakimin qərarını müzakirəyə çıxarmayacam. İlk növbədə ona görə ki, Lambrextsin idarəçiliyini məğlubiyyətin əsas səbəbi saymıram. İkincisi, onsuz da hakimliklə bağlı nə deyilir-deyilsin, nəticə dəyişməyəcək. Sadəcə, indi söyləyəcəyim fikirlərin futbolçuların təfəkkürünə, işə münasibətinə, psixoloji hazırlığına təsir edə biləcəyini güman edirəm.

Düzünü deyim ki, Qurban Qurbanovun oyunöncəsi mətbuat konfransında dediyi “bizdə belə matçlarda istər-istəməz həyəcan” olur ifadəsi qətiyyən xoşuma gəlmədi. Hətta düşündüm ki, baş məşqçi belə danışırsa, futbolçuları mübarizəyə kökləmək çətin olacaq. Diqqət yetirin, söhbət avrokuboklarda 151-ci oyuna çıxan “Qarabağ”ın futbolçularından gedir. O futbolçular ki, nəinki avrokuboklarda, hətta yığmanın heyətində də dünya və Avropa çempionatlarının seçmə turnirlərində yüzlərlə oyun keçiriblər. “Frayburq” isə buna qədər ümumilikdə avrokuboklarda 4 dəfə çıxış etmiş və cəmi 16 oyun keçirmişdi.

Rəqib bundesliqanın lideri olduğuna görə Qurban bəy bəlkə də yetirmələrinin ruhunu, cismini həyəcan saracağını düşünmüşdü. Ancaq hər kəs bilir ki, “Frayburq”in indiki liderliyi təsadüfdü, hadisələrin xoş axarının nəticəsidi, tezliklə daşlar öz yerini alacaq. Hətta bir qədər risk edib deyərdim ki, “Qarabağ”ın qrupdakı rəqibi sonda heç ilk “4-lük”də də olmayacaq.

Gəlin, bir gerçəyi özümüz üçün yəqin edək və ona tapınaq. Bəli, Azərbaycan çempionu – istər “Qarabağ” olsun, istərsə başqası - bu gün “böyük beşlik” ölkələrinin “Real”, “Barselona”, “Liverpul”, “Mançester Siti”, “Yuventus”, “Milan”, “Bavariya”, PSJ kimi nəhənglərinə müqavimət göstərə bilməz. Amma bütün başqa komandalarla layiqincə oynaya bilərik və oynamalıyıq da. Elə bu “Qarabağ”, “Qəbələ” zamanında “böyük beşlik” klublarına qarşı oynamağın mümkünlüyünü göstərib. Bəs onda niyə hər püşkatmadan sonra rəqibləri gözümüzdə böyüdür, həyəcan yaşayır, qarınağrısına düşür və sonda da srağagünkü kimi acınacaqlı məğlubiyyətlə üzləşirik? Bunun adı yalnız və yalnız kiçiklik kompleksidi. Ardıcıl 9 dəfə avrokubokların qrupunda oynayan komandanın aşa biləyəcəyi dağ yoxdu. Amma ilk 20 dəqiqədə nə gördük? Artıq neçənci oyundu Toral Bayramlı meydana panika içində çıxır, hərəkətlərini nizamlaya bilmir, mövqeyi də elədi ki, hər səhv komandaya baha başa gəlir. Nədənsə mən Toralı Cahangir Həsənzadəyə bənzədirəm. Bu qapıçı da istər klub, istərsə yığma formasında meydana çıxanda sifətində insan əzabının son həddi canlanırdı, bəzən adama elə gəlirdi ki, onun üçün oyun başlamamış bitib. Çox təəssüf ki, mən bu gün eyni əzabı, həyəcanı, nigarançılığı Toralla yanaşı, bir neçə başqa oyunçuda da görürəm. Bu çatışmazlığı və kompleksi ilk növbədə baş məşqçi aradan qaldırmalıdı. Özü də nə qədər tez olsa, bir o qədər yaxşıdı. Axı cəmi 5 gün sonra ağdamlıları növbəti qrup oyunu gözləyir. Bu dəfə evdə, çox güman, dolu tribunalar önündə. “Nant”ın Fransa təmsilçisi olması futbolçularımızı qətiyyən qorxutmamalıdı. Hazırda turnir cədvəlinin 13-cü pilləsində qərarlaşıblar, Avroliqanın qrupuna da yalnız ölkə kubokunu qazanmaqla düşüblər. Bax, “Frayburq”dan fərqli lider deyillər. Sən Allah, qorxmayın, çəkinməyin, rəqibi gözünüzdə böyütməyin. Böyütsəz, uduzacaqsız. Uduzsaz, avrokubok macəranız erkən bitəcək. Srağagün istənilən rəqibə qarşı oynamağı bacardığınızı göstərdiz. “Nant” isə “Frayburq”dan zəifdi ki, güclü deyil. Deməli...

HUŞƏNG