Şəxsən mənim üçün “Sabah”ın “Turan Tovuz”a doğma meydanda uduzması təəccüblü deyildi. Özümü münəccim kimi göstərib, bu məğlubiyyəti gözlədiyimi iddia etmirəm. Amma iki səbəbdən bu qarşılaşmanın “Sabah” üçün çətin keçəcəyi gözlənilən idi.

Birinci səbəb “Turan Tovuz”un düşərgəsində əhval-ruhiyyənin yaxşı olmasıdı. Bu da kluba yeni sponsorun tapılması ilə bağlıdı. Təsadüfi deyil ki, Ayxan Abbasovun rəhbərlik etdiyi komanda ötən tur elə sponsorluq müqaviləsi bağlanandan dərhal sonra qərb derbisində “Kəpəz”i 2:0 hesabıyla məğlub etmişdi. Komandanın maliyyə problemlərini həll edəcək sponsorun tapılması futbolçular üçün əlavə motivasiya mənbəyinə çevrilib. Elə həmin əhval-ruhiyyə və “Kəpəz” üzərində qazanılan qələbinin verdiyi özünəinamla da “Turan Tovuz” Masazırda əla çıxış etdi.

Qeyd etdiyim kimi, “Turan Tovuz”un motivasiyası “Sabah”ın büdrəməsini şərtləndirən iki amildən biri idi. İkinci isə elə “Sabah”ın özüdü. Bu komandada aşkar xarakter problemi var. Komanda özünü “Qarabağ”, “Neftçi” kimi rəqiblərlə görüşə əla hazırlayır, futbolçular meydana döyüşə hazır cəngavər kimi çıxır. Sanki bütün güclərini də elə bu komandalara qarşı oyunlarda qoyur, ortabab və zəiflərlə görüşdə özlərini itirirlər. Bəli, ötən tur “Sabah” “Azərsun Arena”da “Qarabağ”a qarşı başabaş oynamışdı, çempionatın lideri qarşısında özünəlayiq rəqib görmüşdü. Elə “Qarabağ” və “Neftçi” ilə bu mövsüm keçirilən digər oyunlarda da belə olub. Təsadüfi deyil ki, “Sabah” “Neftçi”yə qarşı keçirdiyi hər üç görüşdə qalib gəlib. 3-cü turun açılış turundakı oyunda əməlli-başlı səviyyə fərqi hiss edilirdi. “Qarabağ”la qarşılaşmalar haqda da eyni sözü demək mümkündü. “Azərsun Arena”da keçirilən ilk dövrənin oyunu azarkeşlərə zövq vermişdi, “köhlən atlar” çox çətinliklə 3 xal qazanmışdı. 10 min azarkeşin izlədiyi ikinci dueldə hesab açılmamışdı. Və nəhayət, ötən tur liderlər yenə üz-üzə gəldi və hərəyə bir qol vurmaqla meydandan “sülh”lə ayrıldı.

Di gəl ki, “Sabah”ın həmin mübarizə əzmini, möhtəşəm oyununu biz başqalarına qarşı görə bilmirik. Ölkə kubokunda komanda əla bir fürsəti əlindən buraxdı. Eyni gündə “Qarabağ” “Qəbələ”yə uduzmaqla mübarizəni dayandırmışdı. Deməli, “Sabah” “Səbail”i keçməklə kubokun finalına yüksəlmək üçün əla fürsət qazanacaqdı. Özü də həmin vaxt “Səbail”i məğlub etməyən yox idi. Amma “Sabah” bunu bacarmadı, doğma meydanda uduzacaq qədər “qonaqpərvərlik” göstərdi. Murad Musayevin komandası “Turan Tovuz”la oyuna qədər “Qarabağ”dan başqa cəmi üç komanda ilə görüşdə qələbə qazana bilməmiş, heç-heçəylə kifayətlənmişdi. Komandaların adına diqqət yetirəndə onların “Şamaxı”, “Kəpəz” və “Səbail” olduğunu görürük. Fikrimcə, həm kubokdakı fiasko, həm də belə rəqiblərlə oyunlardakı xal itkiləri Murad Musayevə düşünmək üçün yetərincə mövzu verməlidi.

İşdi, Musayev belə ciddi problemlər üzərində baş sındırıb, nəticə çıxarmağa həvəsli deyilsə, bunu klub rəhbərliyi etməlidi. “Sabah”ın indiki səviyyəyə yüksəlməsi üçün yetərincə ciddi pullar xərclənib, bahalı futbolçular alınıb. Komandanın böyük potensialının olduğu şübhə doğurmur. Belə olmasaydı, “Sabah” “Qarabağ”la “Neftçi”yə qarşı əla oyun sərgiləyib, yaxşı nəticələr qazana bilməzdi. Amma komandanın oyununda sabitlik çatmırsa, deməli, baş məşqçinin və lider futbolçuların oyunlara yanaşmasında fərqlər mövcuddu. Bəli, “Sabah” heç də bütün rəqiblərinə ciddi yanaşmır. Yersiz xal itkilərinə, gözlənilməz büdrəmələrə başqa izah vermək çətindi. Komandanın motivasiya problemi var. Bəlkə də Murad Musayev bunu görə bilmir. Rusiyalı çətin məqamlarda soyuqqanlı davranmaq əvəzinə uşaq kimi çılğınlıq edir, dava-dalaş salmaq istəyir. Bir peşəkar məşqçiyə belə davranış yaraşmır, kənardan cığallıq kimi görünür. Görünür, onun yaşının və məşqçi kimi təcrübəsinin azlığı bu çılğınlığı şərtləndirir, zamanla bu problem həll olunacaq. Amma onda Murad bəy “Sabah”da çalışmaya bilər. Deməli, indiki halda onun davranışları kluba ciddi zərər vurur. Həm maddi, həm də mənəvi baxımdan.

“Sabah”ın oyunçularının adlarına baxıram. Heyət bahalı servislərin səliqəsiz yığıldığı dolab rəfinə bənzəyir. Kimin hansı məqsəd üçün alındığı, nə vaxt istifadə olunacağı bəlli deyil. Bu qədər legioneri olan komandanın doğru-düzgün lideri yoxdu. Elvin Camalov məndən inciməsin, mən onda belə mürəkkəb heyətə malik komandada liderlik edəcək, çətin məqamlarda komanda yoldaşlarını arxasınca apara biləcək potensial görmürəm. Elə təcrübə də bunu göstərir. “Sabah” hesabda geri düşən kimi anarxiya başlayır, futbolçular toparlanmağa əziyyət çəkir. Məşqçi də texniki zonada cığallıq etməyə başlayır. Ümid edirəm ki, çox hörmətli klub rəhbərliyi gec olmadan vəziyyətə müdaxilə edəcək. “Sabah”ın dərdi var, ona əlac etmək lazımdı!

AMAL