“Neftçi” – “Səbail” oyununun 6-cı dəqiqəsində maraqlı hadisə baş verdi.

Maraqlı hadisə deyəndə ki... Kenni Sayev küncdən zərbəni yerinə yetirən zaman “dənizçilər”dən Elmir Tağıyev topa tullandı və bu zaman top onun əlini tapdı. Hakim Kamranbəy Rəhimov VAR otağı ilə məsləhətləşəndən sonra penalti nöqtəsini göstərdi. Sayef də “mən qazanmışamsa, özüm də vurmalıyam” təkəbbürü ilə zərbəni yerinə yetirdi. İsraildə nənələrin namaz qılıb-qılmadığını, Kenninin nənəsinin həyatda olub-olmadığını bilmirəm, hər halda, kapitan Emin Mahmudov meydanda ola-ola, acgözlük göstərən yəhudi yarımmüdafiəçi hesabı açdı. Əslində Emil Balayev zərbənin istiqamətini düzgün tapmışdı, sadəcə, zərbə qüvvətli idi və qapıçı də daha inamlı tullana bilərdi. Söhbət Sayefin penalti texnikasından getmir. Mənə maraqlı gələn məqam komandanın, yəni “Neftçi”nin ştatlı penalti ustası meydanda olduğu halda, Sayefin “nöqtə”yə yaxınlaşması idi. Bu məqam bir daha komandada heç də hər şeyin qaydasında olmadığını göstərir. Bir tərəfdən “Neftçi”nin baş məşqçisi Laurentsiu Regekamp “Sayef penaltini vura bilməsəydi, Emini cəzalandıracaqdım” deməkdə haqlıdı. Sən penaltiləri ustalıqla yerinə yetirirsənsənsə, qol vurmaq ehtimalın realdısa, nədən topu Kenniyə verib, işi şansa bağlayırsan? Keçək məsələnin o biri tərəfinə. Emin, sənin hesabında 10 qol var, bombardirlik uğrunda mübarizə aparırsan, ölkənin ən yaxşı futbolçusu seçilmisən, hər imkanda “Neftçi” azarkeşi ilə yaxınlaşmağa çalışmalısan. Bəs onda nədi bu səxavət, bu bədxərclik? Heç nə, sadəcə, başıpozuqluq, məşqçinin qərarına məhəl qoymamaq və xaraktersizlik. Regekampf haqlıdı, Emin, sən belə özbaşınalığa görə cəzanı haqq edirsən!

ORXAN