İlk oyundakı məğlubiyyətdən sonra ən çox ümid etdiyimiz “Neftçi”yə də inam azalmışdı.
Lakin yenə də komandanın növbəti mərhələyə yüksələcəyini gözləyənlər az deyildi. Oyunun başlamasına 1 saat qalmış “Bakcell Arena”nın ətrafındaydım. Stadiona çatana kimi yolboyu azarkeş izdihamı ilə rastlaşmasam da, bunu arenanın ətrafında görəcəyimə ümid edirdim.
Amma orda da sakitlik idi. 15 dəqiqə keçmişdi, lakin hələ də heç bir ciddi hərəkətlilik müşahidə olunmurdu. Əslində bunu normal qarşılamaq olardı. Axı komanda ilk görüşdə 0:2 uduzmuşdu. Daha 15 dəqiqə gözləyib arenaya daxil olmaq istədim. Görüşün başlamasına yarım saat qalmışdı. Hələ də heç bir izdiham yox idi. Sadəcə, hərdən tribunalara yerləşən azarkeş qruplarının səsi eşidilirdi. Arenaya daxil olurdum ki, stadiondakı aparıcı azarkeşləri salamladı və onları komandanı dəstəkləməyə çağırdı. Saat 20.30-u göstərir. Yarım saat sonra “Neftçi” “Aris”i qəbul edəcək. Lakin tribunalarda boşluqların çox olması diqqəti cəlb edirdi. Ümid edirdim ki, arena oyun başlayana yaxın dolmağa başlayacaq.
Nədənsə jurnalistlər üçün ayrılan media tribunasında vəziyyət heç də ürəkaçan deyildi. Operativ fəaliyyət göstərmək üçün internet, demək olar ki, yox idi. Bundan başqa, enerji yığmaq üçün hazır vəziyyətdə görünən elektrik yuvaları da işləmirdi. Məsul şəxslərə bu haqda şikayətimizdən sonra problem aradan qalxsa da, bir neçə dəqiqədən sonra əvvəlki vəziyyətə qayıtdıq...
Qayıdaq futbola. Azarkeş qrupları artıq yerini tutmuşdu. Qapıarxası tribunalarda “Neftçi”nin azarkeşləri var idi. Heç şübhəsiz, “Forza Neftçi” diqqəti cəlb edirdi. Digər tərəfdəki “Neftçi” azarkeş qrupundan təxminən 10-15 metr aralıda isə Cənubi Kipr təmsilçisini dəstəkləmək üçün gələnlər var idi. Sayları heç də az deyildi. Hətta “Forza Neftçi” ilə üzbəüz qapı arxasında yerləşən azarkeş qrupunun sayından da çox görünürdü. Aparıcı isə dəqiqələr keçdikcə azarkeşləri səsləyir, komandanı dətsəkləməyə çağırırdı. Artıq 15 dəqiqə sonra oyun start götürəcəkdi. Lakin hələ də tribunalarda azarkeş sayı baxımından ciddi artım görünmürdü.
Beləliklə, görüş başladı. Futbolçular meydana hər biri “44” nömrəli forma geyinən Vətən müharibəsi şəhidlərinin övladları ilə daxil oldu. Əllərində tutduqları ağ-qara rəngli şarları da havaya buraxdıqdan sonra komandalar görüşüb meydanda yerini tutdu. Deyəsən, azarkeş qrupları enerjilərini oyuna saxlamışdılar. Çünki onlar yalnız start fitindən sonra fəallaşdı. Amma ilk 10 dəqiqə geridə qalsa da, tribunalarda xeyli boşluqlar var idi. Onsuz da doğma komandalarına çılğın dəstək verən azarkeşlər ilk qoldan sonra daha da fəallaşdı. Görünür, bu qol “Neftçi”nin növbəti mərhələyə yüksələcəyinə inamı daha da artırmışdı. İkinci hissənin ilk 17 dəqiqəsində vurulan 2 qoldan sonra azarkeşlər sakitləşməyə başladı. Lakin aparıcı yenidən səslənərək onları bir növ ayıltdı. Hakimin final fitindən sonra isə “Neftçi”nin futbolçuları “Forza Neftçi”nin yer aldığı tribunanın qarşısında əllərini bir-birinin çiyninə qoyaraq onlarla birlikdə qələbəni bayram etdi.
Oyun başa çatandan sonra meydanda vəziyyət qarışdı. Meydanda kobudluqla seçilən “Aris”in futbolçuları məğlubiyyəti həzm edə bilmirdi. Amma yaxşı ki, onları sakitləşdirmək mümkün oldu və qonaqlar paltardəyişmə otağının yolunu tutdu...
ŞAİR ABDULLA