AÇ-88-in yarımfinalında İtaliya və SSRİ yığmaları qarşı-qarşıya gəlmişdi.

“Football-plus.az” xəbər verir ki, oyundan əvvəl mətbuat konfransında italyanların çalışdırıcısı, gülərüz Adzelyo Viçininin fonunda, demək olar ki, gülümsəməyən, adətən, ciddi görünən Valeri Lobanovski bir qədər zəhmli təsir bağışlayırdı. Buna görə almaniyalı (turnir Almaniyada keçirilirdi) jurnalistlərdən birinin sualı təəccüblü deyildi: "Cənab Lobanovski, niyə sizi gülən görmürük?"

Valeri Vasilyeviç sualı özünəxas təmkinlə cavablayır: "Bilsəydim ki, komandamın oyunu mənim gülməyimdən asılıdı, həmişə gülərdim!" .

Mütəxəssisin cavabı orda olan əksər jurnalistlərin, həmçinin həmkarı Viçininin gülümsəməsinə səbəb olur. Lobanovskinin isə fotoqraflar bu dəfə də üzündə təbəssüm yaxalaya bilmirlər.

Bu söhbətdən bir neçə saat sonra SSRİ yığması İtaliya üzərində inamlı qələbə (2:0) qazanır və adını finala yazdırır. İllər sonra Marçello Lippi, Karlo Ançelotti, Fabio Kapello və başqa italiyalı (o vaxt gənc olan) mütəxəssislər Lobanovskinin rəhbərlik etdiyi komandanın həmin oyunda nümayiş etdirdiyi, zamanı qabaqlayan futbolun uzun müddət təsiri altında qaldıqlarını və onların məşqçi kimi formalaşmasında bu təsirin ciddi rol oynadığını müxtəlif müsahibərlərdə bildirmişdilər.

10 il sonra ÇL-in 1/4 finalında Lippinin rəhbərlik etdiyi "Yuventus" Lobanovskinin Kiyev "Dinamo"su ilə qarşılaşırdı. Mətbuat konfransında jurnalistlərdən birinin sualı italiyalı məşqçinin həmkarına olan ehtiramını bir daha dilə gətirməsi üçün yaxşı fürsət idi: "Cənab Lippi, sizcə, Lobanovskini necə məğlub etmək olar?"

- Lobanovskini məğlub etmək üçün Lobanovski olmaq lazımdı!

Bombardir Balotelli...
Luçano Spallettinin qitə çempionatına aparacağı heyətdə ən çox qol vurmuş oyunçu Nikolo Barelladı (9 qol). Bu göstəricidə İtaliya yığması Albaniya xaric qarşıdakı AÇ-də iştirak edəcək bütün komandalardan geri qalır. Albaniya yığmasını çalışdıran Silvinyo veteranlardan – Sokol Çikaleşi (13 qol) ilə Armando Sadikudan (12) - birini turnirə aparmaq qərarı versəydi, albanlar da İtaliyanı qabaqlayacaqdılar.
Qeyd etməyə dəyər ki, Paolo Rossi, Roberto Bacco və Kristian Vyeri mundiallar tarixində hərəyə 9 qol vurmuşdular. Luici Riva isə təkcə DÇ-70 macərasında (seçmə mərhələ də daxil olmaqla) 10 dəfə fərqlənmişdi. DÇ-82-nin bombardiri Rossi, DÇ-90-ın bombardiri Skillaççi olmuşdusa, DÇ-94-də Bacco, DÇ-98-də isə Vyeri bombardirdən bir qol geri qalmışdı.

Maraqlısı budu ki, İtaliya qitə çempionatlarında iki dəfə qalib, iki dəfə isə finalçı olsa da, AÇ-lərin tarixində cəmi bir dəfə italiyalı futbolçu turniri 2-dən çox qolla başa vurub. Söhbət Mario Balotellidən gedir (AÇ-2012, 3 qol).

Müdafiə xəttinə gəlincə, İtaliya sonuncu dəfə DÇ-2006-ya Corco Kyellinisiz yollanmışdı. Qeyd edim ki, hazırda yığmanın heyətində olan ən gənc (və çox istedadlı) futbolçu, müdafiəçi Rikkardo Kalafyorinin həmin vaxt 4 yaşı var idi.

Yazını major notda bitirmək üçün isə vurğulamağa dəyər ki, italyanların sonuncu dəfə dünya çempionu olduğu turnirdə komandada 10 fərqli oyunçu qol vurmuşdu. Toni və Materatsi (hərəyə iki dəfə) hamıdan çox fərqlənmişdi.