Nikolo Facoli ötən il oktyabrın 19-dan rəsmi oyunlarda görünmür.

"Football-plus.az" xəbər verir ki, “Yuventus”un gənc yarımmüdafiəçisi uzun müddət qanunsuz pul qoyuluşu etdiyi üçün 7 aylıq cəzaya məruz qalıb. 23 yaşlı futbolçu ötən müddətdə komanda ilə birgə məşq etsə də, matçlarda iştirak edə bilmir. Bu mövsüm A seriyasında 6 oyun keçirən Nikolo “calciomercato.com” saytına açıqlama verib. O, ehtiraslı oyunlara həddən artıq aludə olduğu üçün xəstəliyə tutulduğunu və son aylar buna görə psixoloji müalicə kursu keçdiyini etiraf edib.

* Futbol oynamaq mənə çox kömək edir. Düzünü desəm, bu oyundan kənarda qalmaq mənə ilk vaxtlar çox pis təsir göstərdi. Amma bu cəzanı qəbul etdim. Başqa yolum da yox idi, əks halda heç vaxt meydana qayıtmaya da bilərdim. İndi rəsmi oyunda meydana çıxacağım anı səbirsizliklə gözləyirəm. Cəzamın müddəti mayın 19-da sona çatacaq, bu səbəbdən mayın 25-də keçiriləcək mövsümün son matçında oynamaq şansım olacaq. Sözsüz, Avropa çempionatına yollanmaq mənim növbəti arzum olacaq.

* İndi özümü daha yaxşı hiss edirəm. Ötən il həyatımın ən ağır dövrünü yaşadım. Amma ailəm və dostlarımın köməyi ilə psixoloji problemlərimi arxada qoya bildim. İdmanla məşğul olmağa davam edirəm. Gizlətmirəm, ehtiraslı oyunları 16 yaşımdan oynamağa başlamışam. Bu, əvvəlcə mənə əyləncə kimi görünürdü, amma tədricən xəstəliyə çevrildi. İdmana pul qoyuluşunu hələ “Yuventus”un yeniyetmələrdən ibarət komandasında oynayarkən edirdim...

* Özümə nəzarəti itirənə qədər məni azartlı oyunlarda hər şey qane edirdi. Heç nəyi dərk etmədən dofamin axtarırdım. Sonra anladım ki, bu, məndə xəstəliyə səbəb olub. Amma uzun müddət kimdənsə kömək istəyə bilmədim. Xoşbəxtlikdən, bunu ötən ilin mayında etdim. Nəticədə gecələr yata bilməmək problemi ilə də üzləşdim. Vaxtımı uzun müddət telefonumun ekranına baxmaqla keçirməyə başladım: daimi zənglər və mesajlar məni lap yordu. İş lap pis yerə çatanda yardıma ehtiyacımın olduğunu dilə gətirdim.

* İlk vaxtlar hamıdan çox bildiyini zənn edirsən. Ancaq müəyyən müddətdən sonra futbolçu peşəsinin sənə bu planda qətiyyən heç bir üstünlük qazandırmadığını görürsən. Hətta bu işə nə üçün həddən artıq baş qoşduğumu da bilmirəm. Ola bilsin ki, məlum vəziyyətə tək qaldığım, ailəmdən uzaq olduğum üçün düşmüşdüm...

* Müəyyən vaxtdan sonra daimi qıcıqlanma problemi də yaşayırsan. Yeganə rahatlığı oyunda tapa bilərdim, amma məşqdə zəif təsir bağışlayır, özümü çox da yormurdum. Günün təxminən 10-12 saatını telefona bağlanaraq keçirirdim. Düşdüyüm vəziyyətin sosial şəbəkələrdə əksini tapdığını görmək məndə böyük qəzəb doğurdu. İndi yalnız meydana qayıtmağı arzulayıram. Ehtiraslı oyunlar mənə çox böyük zərbələr vurdu. Amma indi telefonla gün ərzində 3-4 saatdan artıq məşğul olmuram. Bu arada ailəm və dostlarımla münasibətlərimdə də dəyişiklik baş verib. Onlarla birlikdə keçirdiyim vaxta dəyər verməyə başlayandan sonra doğru yolda olduğumu anladım.

* Klub və komanda yoldaşlarım mənə kömək edir. Oyunlardan əvvəl paltardəyişmə otağında olan atmosfer üçün darıxmışam. Qalan məsələlərdə, demək olar ki, heç bir dəyişiklik baş verməyib. Cəzalanandan iki həftə keçəndən sonra komandaya konsentrasiya olmağa başladım, amma komanda ilə məşq etsəm də, oyunda iştirak edə bilməməyim mənə çox pis təsir edirdi. Küçədə və stadionda məni heç kim təhqir etmir, həyat davam edir. Bu, bəlkə də qəribə səslənəcək, amma 16 yaşımda olarkən özümə nazərət edə biləcəyimi düşünür və xəstəliyim haqda danışanlara inanmırdım.