Bəli, “Qarabağ”ın Belçika səfərindən əliboş dönməsi, Konfrans Liqasında mübarizəni dayandırması komandanın düşərgəsində gərginlik yaratmışdı.

Bu gərginlik həm narazı azarkeş qrupunun, həm də pusquda dayanan bir dəstə “mütəxəssis”in əlinə geniş fürsətlər verdi. Həmin fürsətcil qrup da Azərbaycan futbolunun hansı reallıqlar içində var olduğunu unudaraq, azarkeşlərin duyğularını istismar etməyə başladı. Guya futbolumuz güllü-gülüstan içindəymiş, Azərbaycanın digər klubları indiyə qədər dəfələrlə avrokuboklarda yarımfinal və final görüblər, təkcə “Qarabağ” ölkənin adını batırdı, Belçika təmsilçisinə uduzdu. Ay sizi, xatakarlar. Bir başınızı qaldırın, ətrafınıza göz gəzdirin, ölkə futbolunun durumuna baxın, “Neftçi”nin, “Sumqayıt”ın, “Qəbələ”nin, “Zirə”nin avrokuboklarda neçə mərhələ keçdiyini xatırlayın.

Əsla “Qarabağ”ı tərifləyib, başqa klubları yamanlamaq niyyətim yoxdu. Hazırkı duruma görə nə “Neftçi” günahkardı, nə də “Qəbələ”. Onların məşqçilərinin də, futbolçularının da bacardığı budu. Atalar demişkən, varını verən utanmaz. Biz də onların bacarığına yaxşı bələdik. Ona görə də avrokubokların ilkin təsnifat mərhələsində məğlub olub, Azərbaycan premyer-liqasına “köklənən” klublarımızı da qınamırıq. İllərdi deyirdilər ki, “Neftçi” çempion olan kimi avrokuboklarda tarix yazacaq. İddialara görə, çempion olan komandanın yolu daha hamar olur, qrupa düşmək asanlaşır. “Neftçi” çempion da oldu, amma gücü təkcə qonşu Gürcüstanın “Dinamo”suna çatdı. Ondan sonra pillə-pillə Çempionlar Liqasından Konfrans Liqasına qədər “sürüşdü” və nə mərhələ adlaya bildi, nə də qələbə qazana. Çünki komandanın buna gücü yoxdu, səviyyəsi beynəlxalq yarışda uğur qazanmağa yetərli deyil. Azərbaycan futbolunun ümumi səviyyəsi budu, bizimkilərin ilkin mərhələdə uduzması da həmin səviyyənin göstəricisidi. Sadəcə, “Qarabağ” bu acı reallığı pozub, futbolumuzun səviyyəsindən qat-qat irəli gedib, zirvələrə yüksəlib. Həmin o azarkeş qrupu və fürsətcil mütəxəssislər də şirin yuxuya gedib, özlərini buludların arasında hiss edir. Yerə enmək, reallıqları görmək kimlərəsə sərf etmir.

Parisə mühacirət edən AFFA-nın sabiq baş katibi və vitse-prezidenti Elxan Məmmədov Rövnəq Abdullayevi FİFA prezidenti Canni İnfantinonun qəbuluna aparıb. AFFA prezidenti FİFA-nın birinci şəxsi ilə görüşəndən sonra video-açıqlama da verib. Bir necə dəfə qulaq asın, lap elə onun sözlərini mətn şəklində kağıza köçürüb, yenidən oxuyun. Görün ki, ilin-günün bu vaxtında niyə görüşüblər, hansı faydalı məsələni müzakirə edib, konkret qərar qəbul ediblər? Bəlkə də məsələyə birbaşa dəxli yoxmuş kimi görünür. Amma inanın ki, elə deyil. Bu gün Azərbaycan millisinin əcnəbi baş məşqçisi öz tanış menecerlərini ölkəmizə dartıb, klublara futbolçu transfer etdirir. Onun əməllərindən də başqaları ilhamlanır, özünü cəzasızlıq mühitində hiss edir, kimsənin onlardan hesabat istəməyəcəyinə əmin olur. Buyurun, “Neftçi”nin rımıniyalı çalışdırıcısı Laurentsiu Regekampf eyni rəqiblə oyunda azərbaycanlı futbolçu İsmayıl Zülfüqarlını əvəzetmədən oyuna buraxır, sonra da onu meydandan çıxarır. Başqa yerdə bu cür özbaşınalıq edə bilərlər? Bilməzlər, dostlar. Klub rəhbərliyi adamın yaxasından yapışar ki, bu nə həngamədi? Futbolçunu meydana buraxmağın nədi, 15 dəqiqə sonra onu əvəzləməyin nə? Nə üçün dəyişiklik hüququndan belə boş-boş istifadə edirsən, oyunun gedişini oxuya bilmirsən?

Tərifli Murad Musayevə baxın. Artıq neçənci dəfədi ki, onun çalışdırdığı “Sabah” “qara zolağ”a düşür, böhran yaşayır, potensialından aşağı çıxış edir. Mövsümün oyunlarını, “Sabah”ın kubokda mübarizəni dayandırmasını təhlil edin. Heç bir halda çətin məqamda geridönüş edə, xarakterini ortaya qoya bilməyib. Sanki mövsümün mübarizəsi “Qarabağ”la oyunlardı, orda özünü göstərdinsə, kifayətdi. Bu qədər milyonlar xərclənən komandanın məşqçisinin meydanda nə lider futbolçusu var, nə də B planı. Çətinə düşən kimi hakimlərlə mübahisə edir, özünü texniki zonadan qovdurur, vəssalam. Sonra da danışmağa mövzu çıxır, iddia edirlər ki, Azərbaycanda Musayevə qarşı haqsızlıq var.

Bütün bunları ona görə xatırladıram ki, Azərbaycan futbolunun reallıqlarını, ona rəhbərlik edənləri, burda at oynadan əcnəbiləri gözünüzün önünə gətirəsiz. Və görəsiz ki, “Qarabağ”ın bu üfunətli cəngəllikdən baş qaldırması, boy atması, Azərbaycan futbolunu gözəlləşdirməsi, məğlubiyyətlərə vərdiş edən azarkeşləri sevindirməsi bir möcüzədi. Çoxları gərgin vəziyyətdə olan “Qarabağ”ın “Neftçi”yə məğlub olacağını gözləyirdilər. Ki, böhranın dərinləşməsi ilə bağlı yeni tezislər irəli sürüb, meydan sulasınlar. Amma “Qarabağ” buna imkan vermədi. Yumruğunu meydanın düz mərkəzinə vurdu ki, mən burdayam, heç yerə getməmişəm! Bizi avrokuboklarda sevindirmək missiyası yenə onların üzərindədi. Səbirli olaq, yayı gözləyək.

AMAL