Bu il Azərbaycanda “Heydər Əliyev İli” elan edilib. Azərbaycan Respublikasının Prezidenti cənab İlham Əliyevin ötən il sentyabrın 29-da imzaladığı Sərəncamla bu il ölkəmizdə ümummilli lider Heydər Əliyevin yubileyi qeyd olunur.

Heydər Əliyev ölkəmizin təkcə siyasi həyatında böyük rol oynamayıb, həm də idmanımızın inkişafında müstəsna xidmətlər göstərib, idmanımıza və idmançılarımıza həmişə xüsusi qayğı ilə yanaşıb. Belə idman növlərindən biri də güləşdi. Budəfəki müsahibimiz yeniyetmələrdən ibarət sərbəst güləş yığmamızın məşqçisi Vahid Məmmədovdu. Onunla söhbətdə həm Heydər Əliyevlə bağlı xatirələrini soruşmuşuq, həm də güləşimizin indiki durumundan, yetirmələri Arif və Namiq Abdullayev qardaşlarından danışmışıq.

- Vahid müəllim, güləşlə tanışlığınız necə başlayıb? Ümumiyyətlə, keçmişə boylananda nələri xatırlayırsız?
- Mən 1955-ci ildə o vaxtkı Nasosnu, indiki Tağıyev qəsəbəsində dünyaya gəlmişəm. Sonradan atamın işi ilə bağlı Qubaya köçmüşük, ordan Siyəzənə gəlmişik. Siyəzəndə birinci sinfə getmişəm. 10 yaşımdan güləşməyə başlamışam. Evin ilk övladı olduğuma görə atam güləşməyimi istəmirdi. Prokuror olmağımı arzulayırdı, amma mən bu yolu seçdim. Siyəzəndə Əkbər müəllimin rəhbərliyi ilə ilk güləş məşqlərini keçmişəm. 1970-ci ildə Bakıya köçdük. Bundan bir il əvvəl Heydər Əliyev Azərbaycana rəhbərlik etməyə başlamışdı. İndiyə kimi yadımdadı, yeni ili qarşılamazdan əvvəl televiziyada ulu öndərin xalqa təbriki yayınlanırdı. Rəhmətlik anam dedi ki, nəhayət, respublikaya tanınmış bir şəxsiyyət rəhbərlik edəcək. O vaxtlar arzulayırdım ki, nə vaxtsa mənə də qismət olar, belə bir dahi şəxsiyyətlə görüşərəm, onun əlini sıxaram. Beləcə Bakıya köçəndən sonra da “Dinamo” idman cəmiyyətində güləşməyə davam etdim. Əsgərlikdən sonra da sevimli məşğuliyyətimə döndüm. “Papanin”də yaşayırdıq. İndi həmin küçə tələbəm Namiq Məlikovun adını daşıyır. Namiq 1-ci Qarabağ müharibəsinin şəhidlərindəndi. Ümumilikdə yeddi tələbəm şəhidlik zirvəsinə ucalıb. Mən 1982-ci ildən məşqçilik fəaliyyətinə başladım. O vaxt çox ailələr uşağın idmana qoymurdu. Hamı arzulayırdı ki, övladı oxusun, təhsilin arxasınca getsin. 1952-ci ildən sonra idmançılarımız uğur qazanmaqla azərbaycanlıların idmançı kimi böyük potensiala malik olduğunu göstəriblər. İbrahimpaşa Dadaşov, Muxtar Dadaşov ilk cığıraçanlar olub. Musa Babayev bir vaxtlar dörd dəfə SSRİ çempionu adınızı qazanıb. Aydın İbrahimov, Xəzər İsayev kimi fədakar idmançılar bu münasibəti dəyişmək, insanlara idmanı sevindirmək yolunda böyük işlər görüb. Onların qazandığı uğurlar idmana münasibəti dəyişib. Sevinirəm ki, tələbəm Namiq Abdullayev də olimpiya medalı qazanmaqla bu inamın güclənməsinə töhvə verib. O vaxt deyirdilər ki, Namiq təsadüfən medal qazanıb. 2000-ci ildə Namiq Sidney Olimpiadasında növbəti uğurunu qazanmaqla bu uğurun təsadüf olmadığını sübut etdi. Mən də keçmişə boylananda belə tələbələrimi, uğurlarımı görəndə ürəyim açılır, çəkdiyim zəhmətin boşa getmədiyini düşünürəm.

- Söhbət Abdullayev qardaşlarından düşmüşkən, elə onlarla da davam edək...
- Natiq, Arif və Namiq Abdullayev qardaşları üçü də mənim rəhbərliyim altında güləşin sirlərini öyrənirdilər. Onların valideynləri razı deyildi ki, uşaqları güləşlə məşğul olsun. Rəhmətlik atalarını çətinliklə razı saldım. SSRİ-nin dağılmasıyla ölkədə bir çox şey dəyişdi, xeyli istedadlı uşaq idmandan uzaq düşdü. Papanin küçəsindəki məşq zalında mən səhər 8-dən axşam 9-a kimi 180-190 uşaqla məşğul olurdum. Onların da arasından xeyli parlaq idmançı, yüksək nailiyyətlər qazanan güləşçilər çıxdı. Sözsüz, onlardan da ən yüksək nəticə qazanı Namiq Abdullayev idi.

- Bilirsiz ki, bu həftə ölkəmizdə ulu öndər Heydər Əliyevin 100 illik yubileyi qeyd olunur. Siz də az əvvəl onun adını çəkdiniz, dahi şəxsiyyətlə görüşməyi arzuladığınızı dediz. Və bu arzunuz həyata keçdi...
- Bəli, mənə bu xoşbəxtlik nəsib oldu. 1995, 96 və 97-ci illərdə, eləcə də 2000-ci il Sidneydə keçirilən Olimpiya Oyunlarından sonra Heydər Əliyevlə görüşmüşük. Dahi rəhbərimiz bizi qəbul edib, mükafatlandırıb. Bizə orden və medallar verib. Onun əlindən medal almaq heç də hamıya nəsib olmayıb. Heydər Əliyev hər sahəni bildiyi kimi, idmanı da gözəl bilirdi. 1997-ci ildə Azərbaycanın ilk beynəlxalq səviyyəli pasportlarını bizə ulu öndərimiz təqdim edib. Xeyli cavan idim. Mənə növbə çatdı, pasportlar və medallar bizə təqdim olunurdu. Ulu öndər mənə baxdı, dedi ki, sən hansı idman növüylə məşğul olursan? Elə fikirləşdim ki, cənab Heydər Əliyev məni cavan bildi, idmançılarla dəyişik saldı. Onunla daha əvvəllər də görüşmüşdük, bunu xatırladıb dedim ki, mən Namiq və Arif Abdullayevin məşqçisiyəm. Güldü və bildirdi ki, məni tanıyır, sadəcə, gəncliyimə işarə vuraraq zarafat edirmiş. Sidneydən gələndə bizi böyük izdiham qarşıladı. Gözlərimə inanmadım. Sonradan bildik ki, Heydər Əliyev idmançılarımızın yüksək səviyyədə qarşılanması ilə bağlı tapşırıq verib. Onun yolunu Milli Olimpiya Komitəsinin və dövlətimizin başçısı İlham Əliyev uğurla davam etdirir. Bir neçə il bundan əvvəl cənab prezidentimiz də məni mükafatlandırıb. Medalı sinəmə taxanda dedi ki, sizi yaxşı xatırlayıram, qazandığınız nəticələri bilirəm. Mənə 2000-ci ildə ulu öndərimiz “Şöhrət” ordeni təqdim etdi, bununla da işimə məsuliyyətim daha da artdı. Ondan sonra Arif Abdullayev Nyu-Yorkda dünya çempionu adını qazandı. Əvvəl ulu öndərimizin, indi də cənab prezidentimizin diqqəti həmişə idmançıların üzərində olub. Mənə Sidneydən qayıtdıqdan sonra nazirlikdən zəng vurdular, bildirdilər ki, Heydər Əliyevlə görüşə gedəcəyik. Heç ağlıma gəlməzdi ki, ulu öndər mənə “Şöhrət” ordeni təqdim edəcək. Sevincimin həddi-hüdudu yox idi. Evə gəldim, həyət evində yaşayırdıq. Darvazanı açdım, qazandığım mükafatı, medalı atamın önünə qoydum. Atam da mənimlə birlikdə sevinməyə başladı.

- İndiki işiniz də yeniyetmələrlədi, deyəsən, yeni Olimpiya çempionları yetişdirməyi hədəfləmisiz.
- Dövlətimizin idmana qayğısı həm məsuliyyətimizi artırır, həm də işə olan həvəsimizi. Hədəflərimiz də böyükdü. İndi yeniyetmələr yığması ilə çalışıram. Olimpiya mükafatçısı Cəbrayıl Həsənov da mənim yetirməmdi. 69 yaşım olsa da, özümü hazır hesab edirəm. Cənab nazirimiz Mikayıl Cabbarov Güləş Federasiyasına rəhbərlik edir. Bütün lazımi şərait yaradılıb ki, məşqçilər və idmançılar uğur qazanmaq üçün çalışsınlar. Bu yaxınlarda cənab prezidentimiz Avropa çempionatında uğur qazanan güləşçilərimizlə görüşdü. Qarşıdakı hədəfimiz dünya çempionatı və növbəti il keçiriləcək Olimpiya Oyunlarıdı. Allah ömür payı verib, güc verib, davam edəcəm. 43 ildi məşqçi kimi dünyanı gəzirəm, yarışlara gedirəm. Bu beynəlxalq yarışlarda xarici ölkələrdən olan mütəxəssislərlə, federasiya rəsmiləri ilə görüşürük. Onlarla söhbət edəndə qürur hissi keçirirəm. Əcnəbilər ölkəmizə, dövlətimizin idmana qayğısına həsəd aparırlar. Qarabağ savaşındakı zəfərimizdən sonra xüsusiylə qürur hissi keçiririk.

İLKİN SULTANLI



Yazı Azərbaycan Respublikasının Medianın İnkişafı Agentliyinin maliyyə dəstəyi ilə, “Uşaq və gənclərin fiziki və mənəvi inkişafı” istiqaməti üzrə hazırlanıb.