Samir Abasovun “Sumqayıt” rəhbərliyi ilə son 6 gündə apardığı danışıqlar xoş sonluqla bitdi. Sonda göydən üç alma yox, üçillik müqavilə düşdü.

2022/23 mövsümünün yenicə başladığını, Samir bəyin “Sumqayıt”la bağladığı müqavilənin müddətinin 2025-də bitəcəyini nəzərə alsaq, elə üç il edir. Bəli, 2018-də “gənclər şəhəri”ndən ayrılan, “yolüstü” “Zirə” ilə “Neftçi”ni də çalışdırmağa imkan tapan əfsanə yuvaya qayıdır. Mən “əfsanə” deyərkən adamın məşqçi nəticələrini nəzərdə tutmuram. Abasov cənabları “Neftçi”dəki çempionluqdan başqa hələ ki heç nə qazanmayıb. Amma bu başqa məsələ ki, tam bir xarizmadı, onun mətbuat konfransları ən azı “Hicran” tamaşası qədər maraqlı keçir. Bir-iki dəfə belə tədbirlərdə olmuşam, sanki iynə üzərində oturur, jurnalistin sualını dinləməmiş impulsiv silkələnmə ilə danışmağa başlayır. Hə, “əfsanə” kimi qulağı deşən ad yapışdırmışamsa, gərək 2015-18 aralığında “Sumqayıt”da təbliğ etdiyi, bu komandanın göstərdiyi oyun üslubunu da unutmayım. Deyəsən, axı o “Sumqayıt” çox şən, maraqlı və baxımlı futbol göstərirdi. Yox, Abasov komandanı avrokuboklara çıxara bilmirdi, sadəcə, könüllərin çempionu idi, vəssalam.

“Zirə”də işi heç alınmadı, məncə, çox tez anladı ki, bu klub onluq deyil, ya “Sumqayıt”da olduğu kimi yoxdan nəsə yaratmalıydı, ya da “Neftçi” kimi imkanlı kluba keçib, “Qarabağ”a “dişini göstərməliydi”. Əlbəttə, bunu bacardı, Samir bəy məşqçi karyerasında bundan sonra heç nə qazanmasa da belə, 2021-də çempionluğu ağdamlıların ovcunun içindən qaçırdığına görə daim xatırlanacaq. Təbii, çoxları kimi, mən də istəyirəm ki, təkcə o çempionluğa görə xatırlanmasın. Amma...

Abasov bəzi məqamlarda prinsipsizlikdən əziyyət çəkir. Məsələn, 2018-in fevralında Kamran Quliyevlə Ceyhun Sultanov “Sumqayıt”ı “Neftçi”yə dəyişəndə az qala üsyan bayrağı açacaqdı. Yanlış xatırlamıramsa, bu tandemin onu yarıyolda qoymasından gileylənirdi. Amma 2,5 ildən sonra məhz həmin Kamran bəyin prezident olduğu klubda çalışmağa qərar verdi. Və daha bir maraqlı məqam: Abasov paytaxt klubundan istefaya göndərilməsini də xoş qarşılamadı, uğursuzluğun günahını özündən başqa hamının üzərinə yıxdı.

İndi isə diqqəti başqa nöqtəyə yönəldək. 2018-in mayında – son turun prinsipial oyununda “Sumqayıt” “Zirə”yə 1:2 uduzmaqla növbəti dəfə Avropa Liqasından kənarda qaldı və Abasov çıxış yolunu istefa verməkdə gördü. Gedəndə yenə klubu yamanladı, rəhbərliyi hansısa vədləri yerinə yetirməməkdə suçladı. Onda “Sumqayıt”ın prezidenti kim idi? Bəli-bəli, düz buyurursuz, Riad Rəfiyev! Və indi, yəni o istefanın üzərindən 4 il 4 ay keçəndən sonra Samir bəy yenidən “Sumqayıt”la, dolayısıyla Riad Rəfiyevlə işbirliyinə qərar verdi. Mənim üçün çox maraqlıdı: görəsən, ötən müddətdə nə və ya kim dəyişib? Rəfiyevin, yoxsa Abasovun baxışları?

Əlbəttə, prinsipsizlik deyərkən mən heç bir halda hansısa mütəxəssisin bir komandanı iki, hətta üç dəfə çalışdırmaq imkanından məhrum olunmasını nəzərdə tutmuram. Əksinə, istər Azərbaycanda, istərsə də dünyada yüzlərlə belə nümunə var. Ola bilər ki, məşqçi əvvəlki dönəmdə yol verdiyi səhvləri soyuq başla təhlil edir, təbiət qoynunda dincələndə və ya qış üçün odun tədarükü görəndə, bir qədər də bədiiləşdirsəm, baltanı kötüyə çırpanda futbolçusunun qeyri-dəqiq zərbəsini xatırlayır, baltanı kənara atıb düşünür ki, qayıdım və o bəyzadəyə doğru zərbə vurmağın qaydasını öyrədim. Çox güman, Samir bəy məhz belə tale yaşayıb. Onun keçdiyi yola nəzər salmaq, səhvləri götür-qoy etmək üçün üç ay vaxtı oldu. Dağlar qoynunda güc yığan Abasov indi doğma “Sumqayıt”ını zirvələrə daşımalıdı. Hərçənd zirvə anlayışı da nisbidi. İndi turnir cədvəlinin 9-cu pilləsində qərarlaşan, 7 oyunda yalnız bir qol vuran komandanın azarkeşləri məni topa tutar ki, bu nə zirvəbazlıqdı salıbsan, heç hənanın yeridi? Siz belə düşünürsüzsə, deməli, elə belədi, hörmətli “Sumqayıt” azarkeşləri! Yeni baş məşqçiniz xeyirli-uğurlu olsun! Samir gəldi, zülm bitdi! Bitdimi?

HUŞƏNG